Literarishe bleter · 1929-12-06 · 49 (6.12.1929) · p. Seite 961

ןײס /96?יסעד^ד״סע (ג?עסעד עןע. 49 (292׳ * א־ן רעט האט ז־ך פון דער >ןרטאנע דערהערט עפעם א םארדעכטירן-הויכער •עטועם. דאם האבן זיך נעאטפערט די יוינםט־ לער רענע האט םארנוטען, װי עם איז דערטאנט נעװארן איר נאטען. זי האט אננעיעפיצט די ראוע אויעררעך און האט נעבאפט. װי בראשע האט טיט אז אויפנערענטער יעטים פארגעװארפן רעו׳םארן: — איך װארט זיך אװו־ ר־ר רןײנטאל ניעט נעריכטן א־ך האכ דיך דא טיטנענוטען ארס טײן םריינט, און דו האסט זיך אינ־ נאנצן םארגעם;. כיהאכ ראך דיר נעזאגט, אז יענע װאך האט ז• זיך טיר דערקרערט אין איבע, און ה״נט אין דער םרי האט זי טיר או־ך גענעבן םטנים םון איר געפיי צו טיר כיהאב דאך דיך נ״״ט נעבראכט אהער, דו זארםט טיר קריבן א־ן װעג. דאם איז נייםט עטייע םון דײן זייט. — װאס װילםטו פון ט־רץ האב א טענה צו טײן הארץ,— האט זיך םארט״דיקט רעױעאר: — בארד װי כיהאב וי רערזע;. האט זי געטאכט אויױ טיר אזא יעטארקן א־ינדרוק, װ• ק״ן יעוב םרוי ביז איצט. — ט״נע הערן, — איז ז״ רענע אריינגעםארן אין ד־ רייד, אוטבאטערקט זיך רערנענטערנריק צו דער איטאנע, — װענן װאפ עם ג״ט א״ך, האב א־ך יעוין עטװאם נעהערמ. כ נעםעי א״ך ב״דע. עפ פר״ט טיך זײער טען זעט, אז א־ר זענט אטתע םריינט■ איר האט ב״דע אײן נעיעטאק. איר ־ארפט אי־ך אבער נישט •עםאר; װענן אוא קלײניקײט. זייט וױפ;, איר געםעאט םיר אויך ב״רע אן אונטער׳שײד נאײך װי ב״דע װאלט איר נעײען אי־ן טענטיט נ״״ט יע״ן, נ״םט יםײןן ניט אײך די פיםקרעך, און זאר זײן םר־דן. בראיעע, אםיער ארט אייך, װאם טיר האבן נ״עט נעטרונקען קײן ברורעי־יעאםט? װעאן מיר דאם טון בי־ם טיטאנן... ./\1 — גוט טארנן, טאדאם ויעאקען װאם טאכט איײ — איך דאנקן און איר, הער דירעקטאײ — זײער נוט. א־ד ײעט טיר אנטיעורד־ק;, װאם א־ך האב אײך באמיט. — םימאכט נייעט, הער דירעקטאר טםתטא איז עם װעגן צוצוצאאן פאר דער ׳עורע... — נייןן צוליב דעם װארט איך א״ך ני׳עט דעראנז׳עירט רא נײט װענן עפעס ערנםטעדם. אײער טאכטער דראט אויםנע- יעראםן צו װערן םון רער ׳עורע. — םארוואם?! — האט איבערראיעט א םרעג נעטון םאדאם זיעאקע. — סיטוט מיר רײד, אז דאם װעט נראד פארקומען אין דער יעורע, וײ איך בין דירעקטאר — װאם האט פאםירט, הער דירעקטאר? — א קלײנע קרײניק״ט. א״ער טאכטער האמ אננע׳עריבן א קוריקורום-װיטע, איז ני׳עטא אוא קראפט, אז דער פעדאנאג״עער ראט זאל זי נישט אויסשריםן רערפאר... — מ״ן גאט, װאם אזערכעם? — אויב איר װירט, ײעצ איך אײך איבערצעזן עטירעכע ברימיעך םון דעם גע׳עריפטס: .מײן פאטער איז א גוטבאזיצער מ־ר װוינען א־ן װעז־נע, אין דעם פרעכטיקן פארק-יעטעטר, װאם כיא־ז נייעטא קײן פארי־ זער װאפ זאל עם נ״עט באזובן באטיע אײנמאר אין יאר צו בא- װונרערן זײן יע״נקײט מײן טאטנם פאטער א־ז נעװעזן א פרא- קוראר םאר װערכן די םארירעכער האבן מויא נעהאט, װי םאדן ט־ױור. נאר מײן ם־אי׳ע א־ז מער ײי א גוטער מענט״ע — א ■מייאך ער איז עלטער פון מ־־ן מוטער מ־ט צען ־אר זײ האבן נעה״ראט פון ה״סער ליבע, איך האב מײן טאטן יעטארק ריב דאם א־־נצ־קע, װאם כיקען אים נישט מוהל ז״ן, איז דאס. װאם ער האט םאר םיר ־אר םארראטן מ־־ן מוטער מ־ט א יעכנטע. סיאיז אבער אין דעם פאראן א םך יעורד פון מײן מוטער ארײן. אניעטאט ענערנ״ע צו פראטעםטיר;. האט ז• זיך םארמאכט מיטן טאטן אין זײן קא- בינעט און האט ־עטארק, ׳עטארק נעײיינט. ביהאב געהערט, ׳עטײענדיק הינטער דער טיר, ײי זי האט עטלעכע מאל איבערגע־ חורט רעם נאמען םון דער יעכנטע. דער טאטע האט זיך עפעכ פאדענטפערט, איך װאלט אין אזא פאל אנדעריע רעאגירט, װען מ״ן מאן זאל מיך פארראטן, ײארט א־ך א־ם געיעאםן, אדער די נעםט צום םרישטיק. רעזיעאר האט נענומען רענע אונטערן ארעם, און בײדע זענען די ערשטע ארײן אין עםצימער און די ערשטע זיך געזעצט צום טיש, ײי זײ ײארטן םארגעםן אן אלע אנײעזנדע. ביים טיש האט מען אממײנסטן נעהערט רענעם רעדן און א־ר טיך-הארציק אאכן, מיט װערכן זי האט אנגעיעטעקט אלע ארום. צום דעםערט האט מען דערראנגט שאמפאניער דא איז רענע אויפנעשטאנען און מיט א ה״טערן קור דערקרערטי: — מײנע הער׳עאםט;, נעכטן האט אונזער ט״ערע םיבער נעבוירן צװיי הינטרעך. צוליב אזא נעשעענ״ע מוזן מיר טרינקעז ברודערשאפט. או;, נישט אומקוקנדיק זיך אויך דער מוטער, ײאס האט געטון אויף איר א קרומען קוק, האט זי ארומנענומען לעזשארן און זיך צעקושט מיט אים. נאכן פרישטיק איז מען איבערנענאנגען אין גרויםן זאל, אין װערכן די ײענט זענען נעװעזן באהאננען מיט געמעלער און פארטרעטן אין ברײטע רײכע ראמען; מיט מאקאטן און מיניאטור;. דאס מעבל איז געװען באגירדט און קינםטרעריש געשניצט. ב״ די װאנטשפינרען זענען נעהאננען ײענעציאנישע קינקעטן. מאדאם זשאקע האט געעפנט דעם גענירדטן םארטעפיאן, װאס איז געװען אינקרומטירמ מיט סצענעם םון װאטא. אנידער- געזעצט זיך און אננעהויבן שפ־רן צום טאנצן. די ערשטע האבן ז־ך נעלאזט בלאשע מיט רענע. ז־ האט געטאנצט שװימענד־ק רורכן זאר. םון צײט צו צײמ א װארף נעטון דעם םאטער א בריק, װערכן ער האט גוט פארשטאנען: זי טאנצט מ־ט דעם ױנננמאן םאר נאםטפרײנטשאפט. זי האט נישט באװיזן זיך אפצורוען א רנע, איז צוגעקומען רעזשאר און, כמעט אויפהויבנדיק זי םון ארט. גענומען צום טאנץ װאס מער ער האט זי■ געװארט צורדיקן צו ז־ך, אלץ װײטער האט זי זיך פון אים אפנערוקט. צװישן ז״ האט שוין באלד נעקענט אר״ן א ךריטע פערזאן. מאדאם זשאקע האט דאס באמערקט און האט דערפירט, אז די טאכטער האט שוין נענונ דאם טאנצן. זי האט אויפנעהערט צו שפירן װידער האבן זיך די נעסט נעלאזט אין נארטן אריין. לעזשאר האט גענומען רענע םעםט אונטערן ארעם און, םארךעדנדיק זי, ארײננעפירט אין א״נער פון ד.י ארמאנען. ער האט זי ארײננעזעצט אין א פאטער, און ארײן האט ער זיך גע־ זעצט אויף דער ערר נעבן אירע פיס. — דו, דו שענסטע בלום פון רעם נארטןן דו, פ״ען יעצט בין איך דײן אונטערטעניקער, קאנםט מיך טרעטן מיט דײנע קרײ- נע םים, — האט אננעהויבן דער פאזער — דעם מינדסטן חשק האב איך נישט, העך קינםטרעח— א־ז געװען דער ענטפער, און עס האט זיך צעהירכט רענעם זירבערן ראכן. — װאם םאר א ״הער״ן מיר האבן דאך נעטרונקען ברו- דערשאפטן — האט פראטעםנ|ירט דער מארער רענע האט קארטבלוטיק אפנעװענדט־: — דאם איז נעװעזן דרינען, אין עםצימער, װו םיא־ז געװעזן הײם, ה״ם אויך םון די נעטראנקען. דא, אבער, אויף דער פרײער רופט, איז מען שוין אפנעקירט... — םיר האבן זיך געקושט, איך קאן םאדערן, עס זאל זיך איבערחזרןן — האט דער קינםטרער אננעהויבן צו װערן םרעך. רענע האט אראפנעכאפט פון טיש־ר אן אשבעכער, װאם האט םארנעשטערט מיט זיך א פרויעננעשטאאט, און צונערײנט אים צום מויר... — קושט, ײיםיר איר קענט... אין דער טיר האט ז־ך באװיזן בראשע... — עפעם רעדט מען דא אזוי הי־ם װענן קושן, אז עס הערט־ זיך אין נאנצן נארטן... — דאם מויר האט זיך ב״ א־ם או־סנע- קרומט םון כעס, װען ער האט דאם ארויםנערעדט. — נו, קושט אײך ב״דע, װ־םיל איר װירט, — האט זיך אננערופן רענע און איז ארוים פון רער אלטאנע. זי איז צו צו דער חברטארין — בראשע, װאם איז געװען פארנומען מיט ארבעס םאר די טויבן, װעלכע האבן םרײ ארומנע- היפט ארום איר — ראז אפ די טויבן, — האט זי נעזאנט, — זעץ זיך דא נעבן מיר — און רענע האט א־ר געװיזן אן ארט אויף דער באנק