Literarishe bleter · 1929-11-08 · 45 (8.11.1929) · p. Seite 879

/״פ 829?יםעראר^שס בלעססר 1111. 45 (288) אפענםױדע *) אין פימידע רײב א־ז צונעפארן, װי צר אן אנרע;. אין עונעפרעםע, — א•; ׳עװ״ס־טדאפ; האב; זיך צונויפג־עמייעט כויט קארע־זאפט, ײאפ האט ארױסנע׳צפריצט. ײ' פון א וװנד ארופ, נאנץ ארופ האב; זיך נעברו־ט די בערנ, אי; די זו;, ײי פא־נעפרט, ײי א־־ננעה־רט א־ז ײאריו;, — קריפטופ האט ז־־; א־־נ פארטאבט, נאר אפ;, קי־ם נעעפנט, ײי ביי א ברינד;, — האט ער נעבר־קט א־; ײ־יטקייט א בריק א־־פ כ־זרה־זייט: טוי־עטפ אננעיטאט;. א בריק א־י־ טע־ב-י־־ט■. נעצערט; פו; רי קדינער. א בא־ק או״5 צפ־ן-זי־ט: א טאר פון טו־ט. א יייק א,■״־ דרוב־ו־־ט.■ א פאפטוך טיט די ,״אי און קר־םטופ-בי־־ק; האב; ״טטיר נענריטיטט ז־ך, — איבער טורעטס, קרינפ־געצערט;, טו־טן-טאר אי; •טאי־, און כיהאט ז־" אי־נ נערוט נא־ א־בער יטאק. און פון ארע ײ־נקרע; קוטע; א; ד־ טחנות: פארק, צונויפגעט״טט ט־ט א־יזרען, קרינער, בר־נדע און זונות, — און ארעפ ׳ט רייט, — או; קר־פטוב; ײערט ׳ט ט י ר ע ר; טע; ב־נרט רי הענט א־פ, — או; ער ײערט באפרינרט; און עי בענטיטט ד־ גאנצע ערה א־ן רו־ק א־י ער, װי ־צחק צו עקדה יעיטט רער טאנ זיך; רעיטט דער טאנ. או; רי או־נ; זענע; אר־ז פארטאכט. נאר דעד גאנצער נו* ײערט או־נ. דער קאפ א־ז או־ג. דעד טארך א־ז א־יג. די ר־פ א־י או־נ. ראפ או־נ א־י טאפרט אוינ. ער א־ז א־ננאנצ; זעע;. די ערד עפנט א־ר טראכט, די היטרע;, — זי־ערע זונען, א־ן די טענט־יטן זייערע א־ננעװי־ד;. עי־ זעט. ער זעט. ער א־י פור טיט זעע;. ער א־ז או־פנעהערט־ — ער זעט רעפ קער; פון רער װערט. <און פיטר־קנט סיאויג. עפ װי־נע; נאר ד־ װונד;). און קריכטוב טיריעט זיך צופ קרייץ, און טוריעט ז־ך צופ בויפ. עפ בריט דעד בו־פ: ייי; גפיפה־יטריי א־ז אויפבראך פון א זו־ם. א רו־ט צװיינ־נעפרעכט בריט פון ביידן. ז, דער מעצענאט ז־י קוטען יערע נאכט א־; יטענק, ד־ אזיגן טיד און טאט; דער ד־כט־ער טימ ד־ ראננע האר באגרײט־ דעפ טעצענאט... טען ז־צט, טע; רעדט, טע; עפט, כ־ען ראכט. טען נענעצט א־ן דער נאבט ארײ;. טע; נענעצט א־ן דער נאכט. או; ויצנריק יטוי; יטפעט או; ט־ד יטר־יבט א; דער ד־כטער אזא ייךי. או־ך א סערװעטקע יטרי־בט ער אן א; עפיגראם, א קראנג, א טאן... א ריד... פון דעד זסברהם זעק ד אס ליד פרן פארגײז א־ן ײאפ װעט יטוין זײ;, אז איר װעט טיך נאר רויבן, באיטיטן טיט רויזן טיין בערנר, טיין יטט־י;? — אז א־־פגי־; א זון װעט א פראט־קע או־ב; א״ פיווערן ד־ יטטראר; צו ט־ר נ־יטט דערנ־־ן. און װאפ ײעט יטו־; זי־;, אז ט־ין ריד װעט א־ר ז־ננע;, דעדטאנען ט״; נאטע; א״ טדו־ער, צי פד־יךי — אז אונט; ז־ך װיקרע; די יטראנגע; װי ר־נגע; או; פראװען א טארצ״ט פאריט־כ־רטערהי־ט. און ײאפ װעט יטוין זיי;, אז א־ר ײעט ט־ך נערענקע!'.׳ — עכ ײעט דאך ק־י; יטפור 2רי.ב; 2ו• נעב״;. עפ ײערן די רעננפ טי־ן בעדנר פאריטװענקעז או; א״נזינקע; װעט או־ך צוקאפנפ ט־י; יטט־־ן- קאדים םא?אדאז?םקי גויבם, ײדן׳ראםז נו־פ, ײד;, ראפ; — פניטער װי ׳טװארצער פעך, װי נערער זאטך א־ך בין דא די ער׳טטע א; א ראנך און די ער׳טטע ב־; א־ך גר״ט אוטעטוםיצו ארבעט; און עם; ברו־ט, און זיך בוקן אוטעטופ צו דער ריכטיקער נענאד פון זון. אפט איז דא אין טיר א פר״ך װי אין אנהויב טערץ, װע; עפ דערנײט דער עריטטער םריריננ־װינט צופ רעצט; טאג, װאס םייטײנט, און אין צװ״נן נאקעטע נאך אונטער קארט; פוך נייט־אויף די ער׳טטע זיפק״ט פו; רי קוטענד־קע פדובט — אזוי איז אפט די נרינגק־יט פון ט־ינע פים, און װו א־ך זאר ני׳טט גײן איז דאכט זיך ט־ך איך נײ נעװים (אין רויכטנדיקן ׳טיטעד פון מיין אוינ) צופ דארט, װו טענט׳טן ײײםהויטיקע טיט בראנדע האך און די מיט פניטער װי ׳טװאיצע פעך און די םיט פניטער װי גערער זאטד װערן ני׳טט געדענקען, װו נעײען איז ז־יער ראנך פאײז, יורי 1020. י. ם. נײםאן דער זעער (קדיבטרכ־מאטיװ) ניען האט איפ צונעפירט צרם הרייץ,. (א; ארטער בויט, ב^ר #פכעטעהעט), און קריסטוס האט זײן רײב גענעענט צוה קרײץ, מיר ייעכגען דא צו אײכיעע לידעד פזן די דיכצער, וזעלכע זענען ארויסגעטראמן אויף דעם פען־מיטװאך א. ד. ״פאעציהזע אפעכ־ ביװע״. אןיכעי די דיכצער׳ װעלכע זענען דא פאי־טי־אמן, זענן אויך ארויסכעצראמן אזיך דעס אװכב מלך ראװיצ־ס ןבי״ א רעדע) און ייד־אל *דטערן (מיט אן עסײ װעגן דעס דיבטער־ליריקער). — אויםעד די לי־ דער, װאס זענען דא פארעפנמלעבט, האבן די דיבמעי• געלײענצ אויך אכדערע כ״ע און אלטע לידער. רעד. פאעטישעד