Literarishe bleter · 1929-10-25 · 43 (25.10.1929) · p. Seite 842

1?סססר 43 (286) ז-ס 842 ¥ פרוצאינג, װי לןריסטא• ״טטייט אזױ פארטראכט, דערפייע ער װי עטע־ז כאפט אים א; פין הינטן. ער רעריטרעקט זיך—אבער א באקאנטער ײיז עס דאך פארט זײ; — גיאכטא;׳-.׳ נײ;, עס איז גאר גערהאדדט פראװײן. װע־ איז פ־אװײ;׳-.■ - רע:אכ דט* די פרוי. װערכע ער האט״ אכיכיײסטז ריב נעהאט אין זײן רעב;. קריסטאױ האט קײנ- כיאר נײטט נעפירט קײן האס צו פראװ״נעז. ער דאט דאך געהאט די זערב״׳ג רעבט אויה דער װונדערבארעיי .־;־כיפארכעכרעבער רענא. װי ער. קריכטאד, און אפיטר נאך טער או; יעצט טרעפן איס דא אי; חיפה. איז עס נייכט קיין ניערזקװירדיקער פאטוס׳• פראװיי; פארבעט איס צו זיך אי; נע׳טעפט, קריםטא* נייט איס נאך־ אפיכר האט ער יטױן דעס ־סריסי צו דעס נאנצ; יעטעני״כ אין זײנע הענט, װענן װערכ; ער האט *טטענדיק נעטדאבט, זיצגריק אי; תפיסה א־ז נײטט א־; דעד גאנצעי־ געיטיכמע פון זײ; פראצעס פאיטײטט פיאװיײ און געסטערטאג איז נאד געװען א װערקצ״נ אין זײנע הענט׳■ -- דאס האט ער נעװארט נק;*ה נעבוען פאר ז״ן רענא. קייסטאפ; װעדט עפעס קראר. דאס רעטענײכ ה״בט זיך א; אי; ז״; דוה אויפצוקדערן. פראװײן ראזט זיך פון קריסטאפן דערצײרן דעס;א:ג פ*ז פראצעס. ניאסדא;-.■ -- יא, עי איז זײן *סוה־ אבעד א טערקװײ־דיקער פאר. כײט צװײ טעג צוריק איז ער אװעקנעפאד; צו די װאהאביט;, ז״ צו פארקויפן אויטאס. — װען עד קובוט צוריק;■ װער קא; דאס וױס;, דעגרעך אין עטרעכע חד״טיס אדוס. אבער פרוצריגנ דערזעט קריסטאו8, װי פראװײן דרײט כויטן קאפ אהין או; צוריק, װי ער װארט נעװארט עפעס פאריכטעלן אויה דער װאנט. קריסטא־־ ה־יבט זיך אוײ -- און װאכ דערזעט עי;—איבער דעס ׳טי״בטײט העננט א״ננעראטט אונטער גראז זײן .פאדברעכער-פאטאגדאפיע״ אן פאס אי; פיאפיי־. אויסגע׳צניטן פון אן אילוסטרירטער צײטונג טיט א; איבעריטריפט: ,קדיסטא־ נאװ־ ־- פאי־טיטפט א־י־ פיר יאר תפיבה״, אי*=; הײסט עס: פרא- װ״ן האט איס אזוי טיאוס גענארט די גאנצע צײט, ער האט פון ארעס געװוסט? נאך א״; *סרעקרעכע אנטױיטוננ, נאך אײן באל״דיקוננ אין דע־ינידערוננ פאר א כיענטיט;, װאס האט נעזוכט נקטה צו נעטען א־ איס יעצט טדיאוטפירט פראװ״;, און קדיסטא־ נייט אװעק אינגאנצן א צוזאכועננעבראכענער, א דער״טראגענעד אייפן כרנול-״טפיץ זיצט יעצט רריכטא־5 און טראכט װידעד־ אדאר א־זדך זיין לעבן נ״ט רענא, װי טערקװידדיק ער האט זי בא־ גע;;ט,װי נעװארטיק האט עד ז־ ריב געהאײ און װי איכיפאר׳טטענר- רעך גיױלהאפט זי האט זיך ארײ; כייט אײגענע הענט נעניײען דאס רעבן: צו צאיט און אײדר איז זי נעװען, אז זי זאר יאנען אל״ן אנט־טײדן צװי״ט; דעס אינעררעכן קאכי־ צװײט־ טא; אין נעריבטן. צװי״טן פליכט אין ריבע — זי האט געכװזט נ־ן־וען דעס טויט צו הילה־ קריסטא־ ױערט ק־אנק. דאס רעבן אין כ־זרעסטינע אינטע־ ־עסירט איס :ײטט אזוי ״טטאדק אי; אנהויב, א־עד װען ער קוקט זיך צי דעױצו נענטע־ אנטפרעקן זיך פאר איס ני ע װעלט;, א;״ער י־עבנס״טטײגעד נ״ע טענטיט;. די קראנקניטװעסטער דערצ״לט קריסטאפ־. ״אז דא איז גע- ײע; א ייננער ײדײטעד קאי־אניסט, װאס האט זיך כײט איס נעװאלט זען ער איז אין אר :יאצאר האט ער געזאנט, אבער איצט הײסט די קאראניע גבעית אפינה — זײ האב;, זאנט די קראנקנ׳טװעסטעד, איבערגע״טכודײ, אייב כיע; קא; זיך אזױ אייסד־יק;, די קאראניע איי־־ העברע״ט, אי; דער ײננער קאראניסט האט נעבעטן זאנ;, אז ער ה״בט דא נייטט עריק, נאר *טכײאר גארטא־־. א״ עטרעכע טעג קוכ׳ט צו איס סאראננע אויפ; כרײל־באר:. :אך ארײ= דעי *טי־ל האט איר ק־יסטא־ פיל דע־צ״לט װענ; דעס — ־דט, ה־בטער נאיטא און ז״ן ביוהער א־צט פארן זי• צר א־ב צר עריק נארטא אין רער קאראנ־ע פא־ברעננען ז״ צרזאדען דיט נארטאב חבד־ב, רי חארצים. קריפ־ טא־ א־ז איבערא־עמ פון דער ריזיקער אדיעט, וראס דא װערט נע־ טר;. סאראנגע א־ז יארר-עט פון רעס א״נדרוק װאס רער זון- פארברענטער ױננער גארטא חאט אר־כ איר נעדאבט. זיי פארבא״בן אין רער קאראנ־ע עטרעכע טעג נארטא ארן ז״נע חבריס באקענען ז״ ד־ט רעב רעין ארן ד־ט דער •טװערע־ ארבעט איער פאר דער , טענצערין סאראננע עקזיסטירט ירויז גארטאי ראנגע האט אנגעקראפט בײנאכט א•; ז״ן קאבינע און ד־ט אױפ־ נעהװיענע חענט געפארן א•; ז״נע ארעדב און א װאר־־ געטון ז־ך ד*ט איב אװי ז״ן בעט אבער פונרעסטװענן, װען קריסטאר האט •טפעט נאבדיטאכ באדערקט סאראנגע אין דער געזע-צאפט פון דעס נרוי־האריק■ טיאנקן עננרענרער ׳טפאצ־רן א.״פ; פיאדענארן-דעק פארטון א״ א רעיהאפטן נע־עפרעך, -— חאט ער ראך נעפ־רט עפעב א ר״בטע א״פעיזוסט זאר ־אס סאראננע הארטן פאר א ני׳צט װיכטיקער ״פאס•־ ר־ננ״. און באאר צודארננב יאנע• זיך אינטערהארטן דיט אן אנ־ רערן דאן׳■ — ז• ראט ־אך פא־ברענגט דיט א־ב א נאבט, זאי ־אב ק״ן ׳בוב פא־פ־״כדונג א״ז א-ר נ-צט ארויפרײנ;-.׳ •צאיפרעך איז ראב דאך נעװען רער עריצטעד פ־י־נטרעבער צ״ין, װאכ האס רעבן האט א ב גענעבן. זינט אזא ראננער צ״ט. — פייצט ראס סאראנגע נ״׳•סט׳, וו״סט זי נ״צט, אז ז• א־ז פאה א־ב געװען א דין רעראי־זיננץ — פ־אגן דאטערן קריסטאפן א־ן עפענען אן ארטע •װנ־ ווערבע איז יבוץ בארד;עװען פא־ה״רט: יענא, ז״ן איד- פארנעסרעבע װ• ער האט זיך נ״צט נעײארט ה־טן פאר דעס פארנר״ך. האך א־ז ה• גע-טאיט ׳צטענדיק נע״-־טאנען א־צט פאר ז״נע א״נן; פון כאיאננעב ריפן האט -עד נאדען אראפנע־ערינ;. בון א-רע או־נן האט העי נאדען אהו־בנערויכט;: יענא קריבטאי נעדט ז־ך נ״עט פיר א״בער;••ט -עי טענצעי־•; באראננען — ע־ דאבט ראך נ״טט ז״ן רייזע. בר• ז־ך צו פארוװק־ יען א•; אן אװאנטור ד־ט א ר״בטז־נ־קער פ־ור גאנץ אנ־עה־ע צירן האט ער; נ״בט ק״ן פאדנענ־גוננב-ר״זע אויפן ד־טררענ־״ען ־ב נ״צט ק״ן ׳•-•טעט א•; יענדער וװר ע־ זע;. העי א״נציקעי ציי ײאב א־ז א-ב נאך נעבר־ין אין ז״ן י־עפ;. א־ז צו ־עדאסקירן נעבטערטאנן, העב עהות א•; ז״ן פיאצעב ד־ט פ־ני א•; א האיי ־אר צ־ריק זי־ן נאנץ פא־דענן, װאס א־ב א־ז געבייין פון ז״ן פאטעה ז••; גאנצע צ״ט. ז״ן יעבן גיט ע־ אװעק, — דיט העטעקטױו־ ב־והאס א־ן או־סיאנה האט ער ז־ך גע־סטערט א־ן פארב־נהונו.. בה• א״פצוזוכן העס א״נצ־קן דענט״ען, װערכער ײאיט א־ס נעקאנט ־עאב־י־ט-רן — האס א־ז געװען -עה ה־רעקטאי גראסדא;, װאס א־ז ד־ט א־ב צ־זאדען נעזעפן א־ן ־ענעב פאטארן טאג א•; קאנטאה ביבעת הער •צ־בעי״ פאה העי פאנ־-ק. העה ה־העקטאר;־אבדאן תאט ד־־א געתאט דעדארט עוױת צו זאנן — ״עד קאן ז־ך נ״צט דערדאנען״, — האט ער נעטענהט א־ן נאך ב״-־עת ד־ געה־בט-פא־- האנדרוננען א־ז נ־אבדאן אפנעזאנט געװאדן פון דעב פאבטן א־ן פאיה־ק און א־ז אװעקגעפאח ק״ן או־םראנ־ עב א־ז נ״צט דעגרעך;עװען א־ב א־ן ערנעץ אויפציזוסן. פאטאי א־ז איץ ב״ א־ב נענאננען יעצט האט עה יבוין א —נעב פאדעב פון העב פאיװיקרטן קנויר: אין דא־סער א-ז עי־ נאך ראננע זובענ״צן ענ־יעך נעװו-ר נע-ואר;, אז ניאבדאן נע- פ־נט װך א־ן ארערסאנהד־ע א•; אן אװטא-אונטערנעדוננ צו א־ב פא־ט ע־ א־צט א•; א־ן צװ״ טענ אה־ס וועט ער ד־ט א־י רעד;. נ־אסדאן א־ז האס יעצטע ־עטונגס-ברעט. הי רעצטע האפנונג. אבער א־ן ארעקהאנדה־ע א־ז ••״•״; ק״ן ״•־•ר נ״צטא פון נ־אבדאנען, ד• רעצטע האפנונג א־ז פא־יבװונהן קד־בטאי פארראזט ארעקבאנה—ע — עה פאהט ק״ן ה־פה, ־אהט האט עי זי־ן נרו־בן פאי־״בטאהבענעב פ גא־טא ער האט א״בגעװאנהע־ט ק״ן פאיעבט־נע איב הרוץ. עה א־בעט א־• א קאיאנ״ע. בינ־־ט א־ב ־טרעסט, עה וויר גאדטאן פהווון פ־אנ, צ־ײקפאדן ק״ן ב יאנד א־ן יאר פארראזן א־בערדעד;. עי ■ ״צטידװב. ז־יז -*•••**•* ריײ• ׳-<-<( < — װײטעױ פאי װו עױ ײעט ױך איעק־ : נעזעננט א־ן איכ האט זיך כײס ־; באיאנגע ־ב אפ־ ױך דיט אי האצ; אהען און נעפאין ק״ סאנ״ױיע, זי א״ז נע״-־ד־עבט צ' טרעפן א־ן א צען טענ אהוב א־ן ה־פ־ אויפן ב־די א־ן ה־פה באדעיקט ק־־בטאי א ״-־־־־ א ו ־ ט א ב — נ־אבדאן און קאדפ.״ אין ־י״ ••-•פ־אב;: ענגר״ט. א־אבי״-• און העב־ע״׳-־. צ־ א־ז עב א פאטא-דאי־נאנא א־ן אי־ענט״ ער ר״ענט נאבאדאי אייער די פירדע־טאװי ־א. עס יבט־דט: אױטאס גיאבדאן זאי עי הא טאקע האבן נעפינען;דאפדאנען׳• הא, וװ עי האט זיך אדײינציקסטן א״• איב נעה־כט׳■ ז,סומ אוי,־* זײש 17א)