Literarishe bleter · 1929-10-17 · 42 (17.10.1929) · p. Seite 825

דיע 825?'ססר8ר'שס בלסבסר 2(ם. 42 (285) ׳י זיך. ,ױאב איז עב פאר א כזיאזבע טבע אזיבצונראצ; די אוינ;? װאב איז עב איר עבק, אין װאב פארא צ־יט א־ך וױר פארראז; דעב האטער? — ביאיז נייטט טײ; דאנה, — האב א־ך נעזאגט — ניט טיר די טינוט א רעכענזנג. דאב מײדר איז אװעק. זי איז פאדפאר; נעװאר; אזיז א יצי־נער זוײרע. ט״ן אוט־ רויקײט איז איץ געזואקב;. איך האב טודא געהאט, אז כיװער דאיפ; צאר; פאי ־עדעד יכעה, װאב א־ך װער אי; ציטעד פא־בר״ב;. אי; איך יבטײ דא דערווײר גראט אזזי און פאי׳טװענד אזיך אזא יכדעק- רעכן אופ; טײ; כרזטיק נעיט פאד נייבט אײבנענוצטער צ״ט. א־ך האב נייטט געהאט דעב ט־נדבט; באנדיפ זוענ; ד־ אדדענזננע;, וזאב העדיבן א־; ד■ ט״ערע האטער;, אזן כ־; געזוע; ו־בער אז דא טזז טע; נעזו־ב צארן פאד יעדער ׳עעה אז־בעדדעב ־איז א־בעד; װאיב־ ט־יער נעזוען או־בגעהאננע;, או אזיב טע; זאנט ז־ך נ״עט אפ פז; צ־טעד ב־ז זעקב א ז־־גער א־; אזונט, פאדדעכנט טעי פאר נאך א טעת־רעת. ארץ אריב האט אז־ד ט־ר געװאדפ; א; א־טה א־ן האט איננאנצ; צעט״עט ט־ין בערעטר־בט־יע; קאפ. ענדרעך האט דאב טײדר אננעקראפט א־; ט־ר אז; א־ז אר־־;. ק־ינטאר א־ן רעב; װער א־ך נ״עט ט־הר ז־־; ט־־ז יעריט־ טזר דאב יעפ־צר, װאב ער האט ט־ד אפנעטו;. ד־ נאנצע התזנה האט אנגעטראפ; צװ״ קראנע; ט־ט ז־בעציק ערעב. דאב א־ז דאך אזא קרײנ־ק־־ט, אזא בזטע, װאב א־ך װארט ר־־כט נעקענט געב; דעב ד־נבטטײדר אװפ הארנאררע;; א־ך האב אדו־בגער־־גט אז־פ; ט״ע עטרעכע קרא; — נאכדעב האב א־ך דערר״נט נאך א־־נע. — דאב א־בער־קע קאנט א־ר ז־ך נעטע;; נ״עטא פאר־ װאב, טײן טײערע; א־ך האב ז־ך דאך נ״עט געקענט ארױבװ־־ז; פאד א קארגךא־ך רעד יעו־; נ״עט װענ; דעב, ײאב דאב טיידר האט עב כיער פאר־ ד־נט, א טײער טיידר, ט־ט אזטגעװ״נרעכע טערות — פאו־ז א; אזטגריקרעבער צזפאא האט זי פארװארפ; אהעד א־ן האטער, װו ז־ דארך, נעבעך, אר־בערטראנ; די קאפר־ז; פזן ד־ ארע פרעטדע א״ט, װאב יעטײע; דא אײ;. אזערבע פרו־ען זענע; יעז־ן א־צט טער נייעטא. די דאז־קע אײדערע ראבע א־ז או־בנעיעטארב;. ווי ז־ האט עס ט־ך גערירט טיט א־ד אזטנעװ־ינרעבער נרײטקײט צ־ ד־נע; ט־ר, װע; ז־ האט ז־ך רערװובט, אז ז־ האט צו טון ט־ט א נב־' — דאב ־זננר זועט אװעקטראג; א־־ער באנאזיע. — טע; דארך נ״עט; טע; ראי־ ג״עט; — האב א־ך נע־ זאנט, נ״עט װערנד־ק ז־ באזטדױק;. — װאב דאדפט א־ד ז־ך טטר־ה ז״; צוי־ב אזא נאר״עקײט; דער נאנצער באקזוא־אזיע א־ז ק״ן דרײער נייעט װערט. א־ר דארפט װ־ב;, אז כיהאב א־ב ט־טנענוטע; אזיך איע טײנע י־טערארייעע ר־־ועב אזן א־ך װער ז־ך ט־ט א־ב אז־ך קי־; פאר נ״עט צעיע־־ד;. דאב א־ז יעױ; טײ; יענעז;. טײנע י_*ענו,ת זענע; אבער געװע; ארו־בנעװארפ;: אזנטן האט יעז־ן גע־ װארט או־ך ט־ר דאב ױנני אז ב-ב־; יעו־ז נעזוע; נאר נאענט פז; א־ב, האט ער געזוארפ; אזעיכע בריק; אזיז ט־־; באקװא־אזיע, װעיכע האכ; קראר עדזת געזאגט, װי הײב ז״; היעק א־ז נעווע; א־ב צו טראג;. דאב ײנגי א־ז נעיעטאנע; אז; האט יעז־; געזואדט, אז א־ך ב־; צו א־ב צוגענאננע; נאענט, האט ער א קוק נעטז; אז־פ; באקװא־אזיע אז; האט א־ב דורכנעיעטאכ; ט־ט ד־ אז־נ;. ביא־ז גע־ װע; קענטיק, אז ער נ־־ט טטיע או־ב ט־ט דער ניעטה צז טראג; דעב דאזיק; באקװא־אזיע. — איך ײעי א־ב אזועקטראנ;, — האט ער נעזאנט. (המזזך קוםש) פראכטפוי; טעבא געיענ; ט״; ׳ער־טטזרדיקער באקװא־אזיע. הײנט ט״נע ׳עיך האב; אויך ז״ער קראגעד־ק או־בגעזע; נאך אזא ראננ; טהיך א־ן עק יעטאט. ט־ט א״ן װארט, ט־ר א־ז געװע; ז־־עד גוט. ״צו אידי ״עװארצע יארך■ ' א־; דעב זעיב; אז־גנבי־ק יעטעקט דאס ט־ידר אר־־; א־ר קאפ אין דער עטװאס־אויפגעעפנטער ט־ר או; פרענט: — זײ פארראננען ײאס? א יעײנע געיעיכטע; ה־יסט עב, װעי א־ך ט־ט אײ; װארט אפ־יו נייעט קענע; אויבדריק; טיינע נעפ־י; א; דעב, אז א טאדנע טחנה טיערתיב זאי; ט־ך נייעט באפאר;; — נײן — האב א־ך א־ר אפנעהאקט — א־ך פארראנג צזױי פוטערברײטיעך דאב טײדיצ גראצט אויך ט־ר אויס א פאר או־נ;. — און קײן ט־טאג פאריאנגע; זיי נ״עט — נ,׳;. דא האט זי טיך פאריעטאנע;; רער טאנ;. סיא־ז נעזוען הארבבט־צײט. או; א־ך י״ד א־צט אויפ; טאנ;. צוזאטע; טיט די פוטערברײטרעך האט זי ט־ר דעריאננט א קארטע פון די ווײנע;. די דאז־קע אװסנערערנטע באיעעפענ״ע האט ט־ך או•־ ק־־ן א־־ז רנע נ־יעט אפנעראזט פארן גאנצ; אװנט: — פארראננע; זײ אפיעד, איך זאי ז״ אנװארעטע; דאס איבערבעט א־; רי ר״יעבער״ פאר- יאנגע; זײ אפיער נעטען א ײאנעץ פאריאננען זײ אפיעד... אז סיא־ז נעװאר; טאנ, בץ א־ך אץ א יעטארק נערײע־יע;, אויפנערענטן צויעטאנד אויפנעיעפרוננע; אץ זיך או־ױ ג־ך גענוטע; אנטו;. פאריעטײט זיך, אז דער ראז־קער אוטנעיוטפערטער דױואן — כ־-הקר זאי ער גיץ; — א־ז געײע; פאר טיר צו קורץ. און א־ך האב אפ־רו קיץ או־ג נ־יעט צוגעטאכט. איך האב אננע- קרוננע;, קײנער איז אבער ני׳עט געקוטע;. ב א־ז אפנ־ב נעװען נאך זײער פרי, װײר אוץ־ דער גאב א־ו נעזוען זי־ער •עטיר; אץ אז א־ך בץ נעקוטע; צו זיך, האב א־ך ז־ך ארוטגעזע;, אז םיא־ז נאך אפירו נישט נאר ריכטיק געװאר;. א־ך האב גענוטע; ארוטקוק; דאב צ־טער: ק״נטאר האב א־ך נאך אזא רײכקײט נ־יעט געזע;. דאב הארץ האט טיר נעיעראק; אויך א ־ערעכט; בו־. א־ך האב גאכאטאר אנגעקרוננע;. א־ך בץ געיעטאנע;, די פים באהארט; אץ װי־כ; ד־ק; טעפעך, װאס א־ז נע־ ײע; פאריעפר״ט אויױ דער דיר, א־ך האב נעװארט. א־צט װעט טע; ב־י ט־ר אױםזויג; די רעצטע פאד נראיע;, אץ ביקאן נאך זײער זיץ, אז םיוועט ט־ר נארנ״עט קרעק;. א־ך האב יענער גענוטע; צײאן װי־ פיר נערט טיר איז נאך נעבריב;, נאר אץ קאר־דאר האב; זיך גע־ ראזט הער; טריט, א,ץ איך האב אװעקנעװארפ; ט״נע חיעבונות. קײנער איז אבער נ־יעט אריץ. טיר האט ז־ך עב אז־בגע- דוכט, אז עטעצער נײט איך האב װידעד נענוטע; ז־ך צזב צײר;. װוהין איז דאס אבעד אה־נגעקוטע; דאב ט״דר, װאם האט ט־ר נעבט; ני׳עט נעראזט אפבאפן דעב אטעב טיט א־רע פראפא־ ז־צ־עס? קע; דאס זײ;, אז די דאז־קע פז־רע בריאה יעראפט נאך אזוי יע־פעט״ — םיא־ו דאך יעוץ הארבער טאנ. נאט צו דאנקע;, זי א־ז געקוטע;, נ־יעט ק־ץ אננעטזענע, ט־ט א יעאר או־ױ די אקםרע;. — װאב האב; זײ געקרוננע;? — גיט טיר א רעכענוננ, װ־פ־צ עם קוטט א־יך, — האכ א־ך נעזאנט, באט־ענד־ק זיך ט־ט ארע כוחות נ־יעט ארז־בצזנ־ץ פץ געדורד. . ,י — א רעכענונג? סיא־ז נארנ־׳עט פץ ד־ נר־נגע זאב;, די װירטץ ׳עראסט נאך, םיאיז דאך עריעט דרײ אזײנער דאס טײדר איז געיעטאנע;, װי ני׳עט אנהויבנדיק צו פאריעט־ץ, װאב דא טוט