Literarishe bleter · 1929-10-17 · 42 (17.10.1929) · p. Seite 824

?יםזנר^ר״שזנ בלסםזנר נזס. 42 (285) ז״ם 824 ציעס. אט איז פאיאיאר; נעקוםע; אחער א ׳עװעדי־טער םטודענט הארט; א פאררעזוננ... — ־א, ער האט דאך אבער נער״ענט װענן א״ביק; ־ערופ, ■— האב איך נעענטפערט, — או; א־ך װער נאר ר״ד; װענן רי־ ב־עראטור, װענ; בערעטריםט־ק. — אויכערדעם זענט איר נראט געקוטע; צופאר; א״ ני׳עט קיי; נוטער צייט, — האט הער קאררפע; װייטער נעזאנט, — נראד האב; זיך איצט אוטעטוב באװיז; אנאנפ; װענ; א; אנטיכפ־ריטיקטי- ־טער פאר־עט־ערוננ אין דעב ראקאר פון ארבעטער־פאריי; או; טע; װעט רארט װייז; טארפעס און װירדע ה־ות. ראםדאר חאב איך א ״טטײכל געטון און האב טיט דיטיײד אננעקוקט דעם אוטגריקיעכן טענט״טן. ער האט, לזענטיק, נערעדט ראס, װאה ער האט געטײנט. איך האב פאריעטאנען, אז ער א־ז נײטט גאי קײן פאריעפיצטער. — װיפיה קאסט דער פאװיקיאן אין פארקץ — האי איך אים קורץ געפרעגט. — אבט קראן, — האט ער געענטפערט, — איבעריקנס קען דעם פאװיריאן פאדרינגען נאד די גאנצע פאדװארטונג. אין א טאנ צװײ ארום װער איך אײך קענען געבן א ת״טובה; נאר טיר דאכט זיך, איך קען אײך יטוין איצט צוזאנן דעם ראקאר. אין אײן אויגנבריק האב איך אין קאפ געטאכט א חיצבון: צװײ טענ װאדטן װעט טיך קאסטן דרײ קראן, דער פאװיריאן — אכט, צוזאטען — ערך; דעם בירעטיאר א קראן—איז צװער:*. פיר און צװאנציק צוהערער, צו פופציק ערעס יעדערער, װערן דעקן ארע הוצאות, די איבעדיקע הכנסה, פון א הונדערט אדער צװײהונרערט צוהעדער, װעט זײן רײנער ריװח. איך האב דערקאערט, אז איך בין טסכים צו דיננען דעם פא־ וױריאן, און ער איז נעבריבן פאר טיר. * * * א־ך האב קיים נעטראפ; צרריק אי; האטעי און בי; ואריי;. כ־יך האט באגעגנט עפעס א טיידא או; נעפרעגטי: — וײ פארראננע; זיי א ציטער, אויפ; ער־צזט; ׳עטאק אדער אויפ; צוו״טןץ איך האב א־ר געזאגט קגארע דיבורים: —• ניט טיר א ביריק ציםער, דאם ביריקסטע, װאם איז נאר ב״ א״ך דא. דאם נ־יידר האט נויך באטראכט פו; קאפ .',^י .2-1. א־ך טרייב דיט איר קאטאװעם, צי װאסי װאס ה״סט, א־ך פארראנג גאד א ביריק צידער/• האב איך דען גי־עט נעפרענט ב״ס האט/נר- דינעד, צי דען דערראננט װיין צוס ט־׳טץ אדער האב א־ך ב־־ך אפ׳ער נעהאאטן אזוי איינפאך, כדי ני־צט צו פאר׳עעדע; ד• בארעבאט־ם פון האטערי — , זי האט אויפנעעפנט א טיר אי; קארידאר איך בי; אפנע־ ־עפרונגע; װי א ד־עזגענער — אט דאס צידער איז ר״דיק, — האט ראס ד״די נע- זאנט, — עם איז טאקע פון א״ערטװענן צונענרייט. א״ערע זאכ; זענע; יעוי; אויך רארט. ביטעז װאס האב איך נעקענט אנדעריע טו;? איך בין אר״;. דאס איז נעװע; דער בעםטער םארא; אין נאסטהויז. — או; וװ איז א בעט? — יעראפן קע; דע; אויפ; דױוא;. אונז איז נ״סט באקװעב אר״נצי־עטערן אהער א בעט־. נאר דער דיװא; נעדט זיך פונאנדער אויך ביינאכט און אויך אים װערט נעדאכט דאס גערעגער דאס ד״דא איז אײעק. ד״ז שטידוננ א־ז נעײען נארני׳טט פו; די נעהויבענע. און רא איז נאך צו ארע צרות א•; דעם נרויםארט־קן צידער צװיע; דעם בהאב באדעדקט, אז דער דענט׳צ איז גי־עט קיי; נאד או; האב א-ב א פרעג געטו;: — װ־ ד״נט א־ר, צו װערכ; רעדאקטאד א־ז גר״כעד אר־- בערצונ״;? דיר װירט זיך נ־־צט ג״; צו ארעדע;. — ארענטכע; א־ז דער אננעזעענםטער צװ״ע; ז״ ארעדע;: דאס א־ז א דענט־ם דיט א קאפיטאי ארע ג״ע; צו איב פאר־םט״ט ז־ך, אז דעם דעדאקטאד אדענט־סענע; האב א־ך א•; רעדאקציע ני־סט געטראפ; א•; ביהאב נעדוזט נ״; צו א־ב אה־יס. איך האב איס דערקרערט הי ביבה פו; ד״; װיזיט•; עט האנדרמ •ז־ך װענ; ריטעדאטור. — יא, נאר אויך א; עיפארג איז גאד א קר״נע האפענוננ. געהארט; נעקודע; א ־צװעד״צער סטודענט אץ פא-איארן איז אחער צו דעס עי נאך דעררײגט יביקן *םרוב, האט א דעפעראט ,ײעגן אי עיםק. — האב ײער קיטעדאטדר, רײדן װעגן רער : — א־ך װער א־ך געזאנט־. — ז״ע־ גוט, א־ך האב טאקע אױך אזו־ פאד״צטאנע; — האט דער רעראקטאר געענטפערט־, — נאד א־ך האב א״ך דעד נ־׳צט געװארט זאג;, אז א־ד װעט או־ך צור״ג;. — א־ך װער צור״נ; דעדצוי נ״;. דעד ארענטכע; האט גע־ דד־צנט גארנ־־צט ־צרעבט: א ק־צ־א אויפ א דע־נזה, עד דוז אװדאי ד״נע;, אז א־ך ב־; א קאד־װאיאז־עאר או; פאד ארום ארס א דענט־ע פ־; א פירטע. א•; א־ך האב א־ס א פרענ נעטון קורץ או; ־עאר־: — א־ד װ״כט נ״צט, א־ז דער ראקאר פו; דעב ארבעטעד־ פאר־י; פדיי? — ניי;, — האט רעד רעדאקטאד נעענטפערט, — ער איז אויפ; דארנענדיק; אװנט פארדונגע;, דארט װעט דע; דארנ; װייז; אנט־ספ־ריטיסט״צע קונצ;, און אויסעדדעם דארפעכ או; אנדערע וױרדע הװת. װאס יצ״ך א ראקאר פאר א״ער פאררעזוננ — קע; א־ך א־יך נאר אנװ״ז; או־פ; ״פאװ־ריאז'■ אי; פארק: — - א-ד רעקאדענדירט דיד רעס ראזיק; זאר? — יא, דאב איז א גרויכעד, באקװעדעד זאר. דער פרייז? כירעב;, איך װ״כ נ־יצט, נא־ איך בי; זיבעד, אז א־ר װעט א־ב קענען דיננע; פאר נאר ביריק. איר װעט דארפן איבערר״דן דיט רע־ ד־רעקציע. איך האב בא־צראם; צו ד־נגע; דעם ־אװיר־אן א•; ־ארק. דאס איז געװע; דער פאביקבטע־ פראץ. ד־ א־בעטער-ראקאר; זענע; ז״ער אפט קריי; אץ נ״צט באקװעם. או; װער איז ד• דירעקציע? — אדװאקאט קאררסע;, א״נער עפעם א קירז־צנער א.־; דער או; דער בוכהענדרעד איך בי; אװעק צו־ ארװאקאט קאררבע;. ער האט געװוינט א•; עק ־צטאטי; איך בי; נענאננע; או; גענאננע;, ביז איך בי; ענד־ יעך געקודע; צו דעב דאזיק; אדװאקאט. איך האב איב דערקרערט װענ; װאכ עב האנדרט זיך, או; ביהאב ב״ איב געבעט; דעב פאװיריא; אי; פאדק. אזא ראקאא האר־ איך טאקע האב; פאר דיץ רעפעראט װענ; דעד נ״ער ר־טעראטור דער אדװאקאט האט ז־ך א קר״נע װיירע פארטראבט, דער־ נאך האט ער א יצאקר נעטו; דימן קאפ. נ״ן? װאס איז, דער ראקאר איז צו קריי;? נעװים, ער האט פאד־צטאנע;, אז עס איז נ״צט גר״ך, װאס א סך װעאן דוז; אײעק־ ג-ץ ציריק, װי״צ עס װער; פער; פרעצער. דער אדװאקאט האט זיך אדויכגעזאנט קרארער עד האט דיר גאץ א״נפאך נעראט;, איך זאא זיך אפזאג; פץ דעס נאנצ; ע־סק. דע; אינמעדעסירט זיך דא אזו־ װ״ניק דיט אזערכע רעק־