Literarishe bleter · 1929-10-17 · 42 (17.10.1929) · p. Seite 822

?יטעל־^דישע בלננססר נוס. 41 (185) ז"ס 822 ׳י ד ע ד נ ע ד אזו• וױ ק״נדאי :אך — נעהערט א װייטע, וױיטע סקריפער״, א נרייצערי*, א קלידפעריי פון ברעך. פון עדער ר־יד־קע. װאכ רױפן א־יייק אייז און אפ אוי־ •־.־טריק און קייטן נאיגעראזט א־ן ט־פע ירונעט-העיזער די באלאדע װעגז כאסאגם אײזלען געױען איז א הכייטה. פון ה־טר נעפארן א־ז פ״ער נ״טט איפערצוט־אגןי — האט יאטאן נעפירט א״ך ז־־ן אייזר צוו״ קעסטרעך ט־ט א״עד, נעאי־רט ױך א־ן טארק — ז״ פארקויפ;, געײאיט, אז יער א״זר זאר רױפן און יטיע־ נ״טט צוס טױט איפ נעיטראנ;,״ האט ױך דער א״זי נאך פױיער גע־צרעפט־ טיט צעפ־אכענע גר־דער א האני פון קרעפ געטיאנן אין קו־ס װאס — פון רארפ״טן ײעג צי דער ־טטאט-צו געקראכן, נעגאנגען, נע־סטערמ זיך, נעפיזין א טידער זפאדיבט״ט זיך —) ד• קעסטרעך טיט א״ער צעבראבן, זען אזא בראך״ אזא יטאדן, װאס איס האט נעטראפ;, איז באסאן ארייז ױױ נעװ״ניעך —) אין װיידן אין ביוטיקן צא־ן אין האט ןפון נעװױנה״ט —) ארױסנעבאפט סיטעסער פון נארטי און איז עס דעס א״זר אין בויך אד״;, האסטיק פארפארן... דע־זען, אז דעד א״זי האט ־סט״פרעך די פער אויסנעצזינן, פארװארפן ד• א״ערן דער קאפ - - אזא אייערנעדר״טער צוס זוניקן היטר צוס בראען טיט אפן נעפרױרענע אויגן — האט באסאן דערזע;, אז ער ריגט אוי־ אן אטר״ א טוינ^ר, און האט זיך דעס א״זר געװארפן איס קו׳סן ד־ טאדדע און גרעט;, נעװ״נט און טהירה י״ איס און ב״ אררא געבעטן, און ראננ נ״סט פארנעסן פאר יסכניס דערציירן ט־ט יסבהיס — דעס יסרעקרעכן סו־ װאס נעהאט האט ז״ן א״זר — דער הכס... ־ד-אביב, ז׳.י1!1 י. פ $ ס י ע ר נ י ק א 77 9 א ל ע ס ט אײזלען דיט א־אפגעראזטע יעפ פץ אונטע־צעניקײט. ד־ט ראנג-פאריכענע כא״ככיצטע אױערן צוכ געהארכ גײען אײזרען דיט דינע די־אבנע טריטרעך ױי צרריקנעצריגענע אי; פענט פרן טפאן אץ פ*ד; אײ? די •צטארע דאדע רוקנכ זעק און זעקאעך — זאנו־ ארן זיפזי־־ טי־אגעב ציגר, -*טײנער-בראקז, קעכטרעך גרינב, או; קערב טיט פירור״, *כױעי״ע קאנע* דייך צעהאנגען אץ — קריגן ־עיפא״ טיט א ר״ב אי; דעד דארדע, א יכטורכץ אץ די ז״טן און דאכ ״טטעקר א פא־יק אץ באדע אין דערדיט פון אונטער־הרק — כ־זאר ׳טפי־־ננען פאי װײטיק אץ גײן װי א דענט״כ... נאר א״זר כר״כט אייזא; — א־ין פ־יי אץ פאיעק״כנט פאיקעי־ ו־עט עכ דװקא אהין װו דען דאר- :״כט, כאט״כ נעכ און צעכיאק עב — זיך א״ננע׳טפאדט אײנטאר עכ װיר נ״טט און װיר נ״טט. אץ כיהערפן די קרעפ נ״צט ״אכ פאילן איכ איכע^ן דיח און *צא־כ; און הירכן װי א יצװעיע־ האגר אן א כ־עט... און קרעפ ריגט אן אײזר אט אזא, געפארן פון פאר״צאטן דיט ךער יײױערער ראכט און ציגעדריקט צר דר-עדד אין כיי־יגט אן אײזר אט אזא אין װײכע רוזיכעכ אויכגעגאכן דירך אין *צ־צט די דארדע זיך אין טיפן. װײכן זאד־.. װעז אײזלעז שרײעץ יססערט אן א״זר זיך אװעק אין טיטן גאס. פא־״סס העס קאפ ארוי■־ און װי א הונט אנטקעגן דער רסנה — נעניט ע־ ־ס־ייע;. יסר״ען צ• ־ע־ זון װאכ ׳סנ־יהט װי ט־ט א זעג אהויך די גר־ענהיקע רופט אין װעיט פא־יסדיגן פונס סיענהנד-־סר״ענהיק; ריכט. און אז אן א״זר ־סי״ט אזוי, דאבט זיך טיר, ײ• כיױאלט נעהעדט