Literarishe bleter · 1929-09-13 · 37 (13.9.1929) · p. Seite 723

<"ם 23? ^'סבר^רישב בלעם?,- נום. 37 (280) 7 ר. ם ש $ ר נ ' / ב ב ר ל ' ן מײן װאדט עי דיד, דוד פעדגעלםאן •עותי־ צו ד־־נע װערק ארן פ־ר כ״ך. אז א־ך :•; •טײז עפעש ״ער װערט א״דער אן א״נפאבער רעזער ד־־נער איער צו רערזערי־קער צ״ט פ־י א־ך ״•ך אפטכ־אי א־־יננע- פארן א־ן •כעכ ז־ך אפ־רו כויט :•••; ״ד״:;, װ״ר דו קאנככ עכ נאך אטאר ר״ענע;.. נאך טעדעד. װע; א־ך ר״ע; אפ־מ א נ״ע דעדצ״רונכ ארע־ א נ־יעפ יאדא; פון א װערבז נ״עט א־ז װננער; אדע־ עיטער; .״ר״• יער אונזערך — דוז איך •כו•;, וױרנר־ק נ״עט־װירנריק, א טראבט טו;, אז דו װארכט עכ יעסער געדאבט או; טאקע צוריי רעב ד־ז אפטדאר נ״צט א״ז אננעתװבענע דעדצ״רוננ פאדבר״ב; א נ״טט־ ךעױ״״;:ע אזױ־ארוב האכטו ר• ריטעראטור אונזערע יאריעדערערד, איעד רעדהױב;. האבט נענודע; א װערבע או; זי פארװאנדרט א•; א באבנע. א־ז דעז א װונדער, װעז אפ־מ ד•, װאב ז־צ; י״ די װאבע־; פו; ד״ן ה״ד״ב; דנעפער, דוז; אפטדאר פא־ר״יב; די קעפ, בד• צו דערזען ד• •בפ-צ; פון ד״; װוקב או; אנ־װקב און א*ז דען א ױנר װע; נ״בט א״נעד פון אונז טראבט •בטי- רערה״ט, אז עב אװ •בױ; נ״בט ק״ן דזרפה צו ז״; א •בר״בער א•; ריטעדאטור אזא. װאב פארדאגט •בױן אן א״גענעב בערנערבא;. אױנ אויי אױג װארט א־ך ק״נדאר ק״; דוט נ״בט געהאט דיר צו זאגן ראב... אבער דורך דעב געררוקט; װארט װאג א־ך צו זאג; ד־ר ןא.; נ״בט נאר דיר אר״;), אז פאד ד• צװאנצ־ק יאר פו; ד״; ק־נבטרעד״בער אדבטרענגונג האבטו אונזער ר־טעדאטור ד״ב־ טער״ב דעדפ־רט צו •ענעב נענארטן בר־דצװה-צו׳בטאנר, װע; ז• אר״; הױבט •בױ; א; טראג; אױי ױך ר• אחרװת פאר ױך און פא־ אונז ארעדע; או; א־ך וװדב ד־ר, ר־בער דוד, אז רו זאיבט נאך אױך דעררעב; צו פ־ר; ױ ד־ט דזר צו דער הופה או; רעדיעב; נהת פו; א״ניקרעך, װי ד• אבות אונזערע ןדענדערע, פ־ץ או; •ברוב־עמבב, דיר צו רעננערע •אר) האי; דעררעבט נהת פו; ר־ר... װעבט טיר, האי איך, דוחר ז״;, איבער דוד, װאב א*ך װאנ בפרהב־א צו ױין דיט דיר אזוי פאדיריער איך וױיב, אז דיט די װערטער ד״נע רבבוה ד״; צװאנציק־ •אריק; ױביאיי װער א־ך, ױכער, גארנ״בט דובװ־ ז״ז צו רעב אר־ז, װאב װענ; דיר איז ׳בוין נערעדט און נע־בריב; געװאר;, דאך אבעד צ־ט דיך דאב הארץ (און אױך ד• פע;> אנצױבר״ב; ד־ר א פאר װערטער אזערכע, כדי אפ־בר ױך נופא צו א־בערצ״ ג;, אז א־ך האב דיך ר־ב נ״בט נאר דערפאר, װאב דו ביסט דער פיינכטער א,; רא- פינירטבטער יבר״בער אונזערער או; נ״בט נאר דערפאר װאב דו װאקבט פון יאר צו •אר או; פו; װערק צוב װערק ה״נעב. נאר אז א'ך ריב ד־ך און בענק נאך דיר אפ־יו דא;, װע; דו ױצבט ד־ט דיר ביי א״ן ק״רעכדיק; ט״בא א•; ״ראדאנט״ב;״ או; ״ברייבבט בער־פה א נ״עב קאפ־טל פו; ד״נעב א נ״עב װערק. תדיד ׳בר״בסטון תכייד ביסטו אדודנעריננרט פו; ארע ד״נע זאערד;, װאס הארט;, װ• איך, צונער״גט אן אױער צוב נעזעדי, װאב ארוב ריר, כדי ז״ זאח בעסער קאנע; הער;, װאב דו דעו;־ צ״אסט װעג; ז״. און דערצ״אנד־ק װענ; ז״ — דערצ״רסטו װעגן ױך נאך דערעד... . און •עד; טאג דערציירסטו װענ; ױי <או; ױךן עפעב נייעב או; טיביקאװעב און יעדן טאנ ביסטו עפעב דוב•־ צו ז״ <און צו זיך) און אזוי ארוב טוברסטו זיך אפ א•; די ארע רקױ־הדה־יבט•־ דוננען פון דיינע ו.ערד; און פון זיך גופא. — יע, דוד, בע •בדעקט פו; דיר דיט רקוי־הדה, װ״ר דו קענםט אונז אץ א דיט; טאנ װייזן ״האס טערע־ר פון ה־דר״... איך װארט געזאנט אפירו, אז דו ביבט דעי פראנעטארװב פון אונזער ריטעדאטוד און ביאיז גוט אזוי, װען דו פ־רכט ד־ך אפט- דאר אריץ אץ די ראביר־נט; פץ ד״נע װערק, נאך א״דער דו אריץ האסמ אנגעצונה; דארטץ ארע דיינע כובביב ודזרות. דורך דעב אר״;, הוכט זיך דיר, װער א־ך •בוץ א יבטיקר ז. /; ײ נ פ ע ר א י ן א מ ע ד י ה ע א־ך •בטער ױך פא־, אז דורך דער זעיבער װאנט, װאב א־בער ׳; ׳בר״ב-ט״ב, ר״סט ױך •בוץ א־צט א נ״ רעב;, דאב רעב; פץ ה• ־״בע פארקב־דאכ;, ד־ט װערכע ער האט געאעבט פ־ני־ אץ א הארב; הו-ב אץ נױ-יארק, דעטראימ, קריװלאנד, ׳ביקאנא, אץ בעט א הרק, אץ בעט א תקון פץ זיץ גרו־ס; טארענט. עב איז דאב לעב; פץ זיץ ה״ב נודער צװ״. עב א־ז ־אב ״ד״בע אדעריקע. 2 אץ ביא־ז נ״בט קיץ הידויב. בערנערכא; א־ז נעקודען ק״ז אדעריקע אץ א צי״מ, װען האב ״ד״בע רעב; אונזערב האט זיך •בװן א•'■־ דד״־פערטר אויבקריב־ טאמזירט אץ הויבט ־בוץ אן צו האבן א; אייגענעב פנ־ב. נ״בט נאר דעד ״ד״בער אדבעטער-קיאב, דיט װער:; ער איז אד״בטארקסט; פארקנופט אץ פארבונד;, האט נעדאבט צאפרע; זיץ האדץ אדאנק זיץ באװוסטױנ־קער באצױגג צו דער ״ד״בער קורטו־ נאר או־ך די רעבעדיקע ׳באפונגב-בוחות פץ די ״ד״ב־ע פארקב־ דאס; האב; איב געדוזט אידפאנ־ר;. פ־ר ט״פ; ״ד״ב־װערטרעכע יבורעס, װערבע ענטפער; דעב באווופטזיץ פץ פיר באזונדעד אויבקריכטאריזירטע ערעדענט; אץ אונזער אדעריקאנער ירעב;. א בר״ט־פארצװ״נטע ״דייבע פרעבע פונב אטראנטיק ביזן פאם־פיק, װאס האט א דיריאנען-טיראז״ב. ריזיקע ייד״בע טעאטער; איבערן נאנצ; ראנד, פץ װערכע נאנצע דוד מעדגעלםאן 1 — אטעריקע איז איצט טיין ה״ב :וטער צװײ — האט טיר בערנערסאז נעזאנט דא נײצט רא:נ אויף איינעפ פו; אונזעיע •עי־א־ צירנעגנ איבער ד^בעררינער אויכגעזייפטע גאסן. איך האפ געהאט ראס :עפיר איס א פרעג צו טון״ װ$ס פאר א ראנד ער באטראכט, װי זיי; הייס נופיער איינס, אבער אין דעס זערבן טאפיענט זענען געקוטע* טיר אײ זינען ־י װערק פון זיינע רעצטע יארן, און איך האי *טוין פאר־עפאדט צו פרעגן. אז פעררין איז :ייעט זיין הייס. איז פאר טיר געװען קראר :אך א״דער איך האס אים דארט געזען. אין דעס קרײגעס ארבעטציכועד ז־ינעס, ײאס נעפינט זיך א־ן דעס *טט־לן צערנדארף יעבן בעררין אטעטט בסדר טיט לעננס. װעיבע זענען ד$דמ גופא ני׳סט בנטצא. פיז איצט א־ז דאס רעבן געװען פין דער אי־נציקער הייס, װאס עד האט נעהאס. טענטיטן .און געיטעענייטן פון דעד רוסי־עער רעװארוציע האבן זיך געהאיטן אין אײן דורכרײסן דורך דער װאנט, װאס *טטײט קעגנאיבער זײן *טרײב־טייט און ער האט זײ נענעבן א תיקו;. דאכ איז געװען ביז זײן באזוך אין אטעריקע ביז דעטארסט איז רוסראנד נעװען די אײנציקע הײם, װאס בערגעיבאן האט גע־ ו.אט. און איצט?