Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 5 (1929)
- Issue
- 35 (30.8.1929)
- Date
- 1929-08-30
- Page
- Seite 683 (sequence 9)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 63% known words query
- IRI
…/4795427-8801019-8801098--04772-4799958- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
זײם 683?"ססר&רישס ביטססר 1*0. 35 (2/8) * זינגפ זיי; האד*ו אוי״■* און פאד זײנע אויגן װאקפט א'ס או־ס זײן טאפע דער בעיו־תפירה, — :אר קײן קוה נ״צפ, נאר א־ן בית־הײדריצ דאװנט עד פאד ײדן פירע: — קדויט, קדויט, קדויט, — זינגט ז״ן טאטע כויט התיהפות פײ דעפ עכװ־ — קדויצ, קדויט, קדויט — זיננט די נאנצע עדה אין עפ זינגט א״ך דער נד־תטיד אפער ער; פאד װעבוע; זיננט ער דא זיין י*ד פײפ בדענ פון דעפ נױ־יארקער תאדפא;? — פון א פרעטדעד ערד האט װינט א יאנ נעטון אהער פײט זאכוע; או; טיט יצפראצ;, איז די ערד א האדטע, קאנע; זײ זיך נ־יצט פאדװארצרע; און נעדײע;, ד־יפט כיע; האדטע ערד טיט צײ; און נענר, װ־־ר ב־ע; ״וז ־אך פארט פארז־־ע;, עד א־ז א־־נער פו; די אקערערי ער א־ז א״נעד פו; די ז־יער; — זו; א־ז זו;, וױ דאדט אויך דא, או; װינט־, — דער אײפ־ק-פאפנד־קעד װײער, װײט או־ך דא, — נו פדענגט ער װארקנפ, נעצט די ערד זיך דורך מיט דענ;. פרוצר־ננ זע א נפ, — עפ גײען יעפראצ; או־ף אויך דא צופ אוינ אנטקעג;. דודפ הארץ האט אויפגעזוננע;, און ז־נגענד־ק איז פר־נק די פע; געראפ;; דרויפ; איז די גרו־פע יצטאט נ־ו-יארק אײרנד־ק כי־ט א־ניפעט אוכונעראפ; הער או; ה־;, נאר דוד האט נעװופט, אז או־ך א־; איטפעטיק; לויפ; װעט זיך דא או; דארט א :יענטיכ א קער ט־ו; און צופ יטײערפ טיר דעדרויפ;: - עפעכ נו־ט־ק״ קא; א־ך ט־ט טײ; האנט אויך הערפ; יעײעד אונזער; פאדפור;? דוד יטטײכרט, אויפ; זינע; קוטע; איפ די קרײנע ״דייניע נאפט־טאנ-יצור;. א־פער זײ ד־ פדעטדק־יט טיט א; אפן טויר און צײ; פ־ן א פאדצערער נאר, װי יטוטר־פ ארופ זײ, די טאטע-טאטעפ ארעטע און די עקיצנותדיקע רעדעד. — װער-זינ־ע זענען זײ, אויב נ״צט די זײער ה״ריקע, די אײננעשפארטע — פריט, װי דורך א נפ אויך האדטסט; יצטעק;, װאקפ; פרוכטן אויך די דיטירעך אויפנעדארטע. א־; דער פרעטדקײט זאטרט הי־טייניקײט די קעדנדרעך פאר ק־נדעד, װי פאר הינדערעך די קװאקע, — ר־ױויק יעפאנט פון ״אוטקופ״ צו דעפ ״אויפקופ״, יעװארץ פאזינגט קענטאקי, הארפעד; דעפ אוטרו פו; די ישטעט או; טאני אייב די פרײד, די װײסע, אפאטאיטו, גראזטא; און ראפא־ פון פו־רנראנד או; פון דער ה־נער װעסט — א טעיעה דארנ־ק, ראנדוי, ראפ־;, ט־רעד, ב־אראפטאצק־ או; טנהפ פרענע; א־ינ; ר״ב אוי־ די טזפחות. או־ערפאך או; נ־כענא;, רודװ־ק, רע־ערעפ און נראטיצט״; נ־בן אונז פו; ה־גן ראנד די ריחות. ױניע״; דורכ; פענפטער. דוד יצטײכרט צו דעפ או־פקופ פון א נרו־פן װונדער, — ער א־ז אויך טיט ז־י או;, פונקט װי זײ, איז ער פאר ז־ך פאזונדער יענעש טארנן איז װי ׳צטענדיק דוד ביי ז״; טייפ נאך ראגנ פארבריבן. — ז. ה ײ נ 9 ע ד פון דער פ^עמע ״אײגנס״ ^פיאגרענט) אויפן ט־יע זײן בוך פאעטע;. דוד נעטט עפ און ער טייעט רי פרעטער, 7— א־; רער ט־טי פון רו־יבנד־קער יטט־אט יעפאנט א טענטיע און רעדט. — צו װעםען רעדט עחי נרויפע רו־ישנדיקע ־עטאט א־ז א־ן נעא־יר. — װער קאן זי דע; אריבער׳צרײע;; או; אריבעד־אנ;; טענטיע; ז־פ; אוים די זעטר-טער או; ראזן א־ן דער זיפ ר־ קר״ע;, אפער רויטער װארט פון ד־כטער בראנדזיעעט אופ אין טארק-נעטוםר א פאריו־רנפ. דוד צערטרט ׳טטיר זײן בוך און ראפ רעב; קוטט א־פ או־ם, װי א יצט־קר טייג צעױירנם, ריגט או; װארט א־; טורטער אוױ־ ד־ הענט, װאם זאק קנעט;, איבערקנעט;, און װער-זיעע זענע; אט די א־בערקנעטער. אויב נ־יפט טרו־טער נרויפע או; פאעט;? זוניפײ; דורכ; פענסטער, ג־ררן או־פ; טי״ט זיך אום די צאפרענד־קע יצטראר;. דור פרעטערט נײגיריק ד־ זײטן םון די עריעט דערהארטענע זיצורנאק; — װ״טע אוטבאקאגטע טענט״צן או; דאך נאענטע, װ־ פר־דעד, -- װאפ-זינוע טוע; אט ד־ פרידער אויפער ז״ער ד־כט; יע־־נע רידעחי קעמער; זײ אונטער, פוגקט װי עד, דורך זוטערדיקע טענ אין בערג-האטעקץ נעטע; זײ, װי ער, א־ן װ־נטערד־קע טעג פון א רעדאקטארכ טויר פאפעק? דוד יעטײכרט: — זע נאר, זע נאר װ־פיר ני־ע ״.וטראייקע פאעט;; — פעפער, כאריק, קויענ־ראװ און פ־נינבערנ א־; ראנד־צאפט פ־ן די פאװעט;. טאנגער א־; רוטענ־ע או; אין פויק: טאראדאװפקי, קאר; או; ״טראר יצטער;, — כארנעזאנג או; פונפ כאד יאזט זיך ־עדערער זײ; טא;, זײ; קור דערהער;, או; אויך דא, — א װיפ־ר פנ־טער בײם האדפא; און יעדערעד באזונרעד א־בעד נאד דער עדד, בײ איע פרענן יטפראצ; ז״, װי הערע װונדער ער פי־פ הארפא;? דוד זעט די הויכע טויער; פי• הארפאנם בײדע זײט;, יטנ״ר; רעװענדיקע ׳טיפ; ז״נע װאפער;,—יצ־פ; פון ד־ װײטע-װײט;, טיינזט זיך ׳ציפנעברום טיט טומר פו; נ־ו-־ארקער אויבעד או; די אונטערבאנע;, — זאפט ער אײן דעפ רוי׳ש אי; ז־ך או; רײטערט איפ. נאר הערט אים עטעצער פרן ראנען׳■ דוד ׳טמ־יכרט: ר״טיטר קוטט אים אויפ; זינע;, פירט ער איבער זיך דעם נרעט פון פ־ננער, — דינע, ראננע פינגער פון א ט״דר װעקן רידער אויף אין הארץ פון זיננער,