Literarishe bleter · 1929-08-16 · 33 (16.8.1929) · p. Seite 638

ליסער8רדשע!?טס&ר נ?ם. 33 (276) 4?ײם 638 7 דערצײל;. פראנץ העסער צוןיזון די דעבגדיקע דיבצער — אוי־ װי װײ: איך ר,ען זײ— נילט קנוט האמטון £אר מיר װי דעי־ באדייטנדיקסטעײ. ע: דאכט זיך מיר אויך, אז צװי׳טן די דעבנדיקע איז ע,־ דער רײנכטעל *לאפנדיקער דינטעי־־טיפ געטריבן פון זינלעכער אנ־טוױננ. אלס דיבטער איז ער דאס, װאכ עדװארד מינך איז אלט דאלעי*. בײדע נארװעגעי־ זענעז קי־אפט פון נאטירלעבע טי־ג־אין־װייטקײטן פון זייעי־ נאטור, און אלס אזעלבע זענען זײ נעװאי־ן פירנדיקע אײרא־עעי קנוט ד״אמסון א:ט*דפרענט אין א הויבער מאט די פאי־׳בטעלוננ פון דעט נאיװן קינסטלער. ער לאזט זיך נלויייק טראנן פון זיין נױיסן טאלענט, — װאט טראנט אים פון אײן מײכטער־ ווערק צום אנדעי־ן. רןארד יטעפרער איך זע האמטונט גי־ויכקײט אין דעי־ פוי־קאפעגער פארײניקוננ פון דער דיפעי־ענצייטהטעי־?טינאלאניע אין אוי־׳טפרינגלענעי־ נאטור־ קורט פינטיס פאי יעדע ״טעה אלײננאזינונג, פאר אלע ברבות פון דער ערד, װאס מען פילט פון זײנע װערק; דאנקען מיר דעם ניעסטן: קנוט האמסון. ערנסט טאיער װי *דײן איז דאס, װאס ער איז פאראן׳ קגוט האמסון! איךגראטוליר מי ר און אי־ע מענט־נן, װעדנע איך האנ ליב פון גאנצן האי־צן צו זײן געבוירנטאג. ארפרעד פארנאר איר באצױנג מי;דעי• ז זייער װי איר יצהז א מי־נע געפי־־ן פאי אנציק יא־־ איז קנוט ־נואן מורײ־ן. זעגען זי־ע־ י־ײנט אײינצוזאגן. ז .אגצע־;װא■ רײ״ װינקרעי װען דאנ *־ײענען איז נאך איצט פאי אונז טײימאל אזא אוממי־־־ א;ער־טטער ברױו) ו ־>. ס? ם ד א־ך ראך אבער א ״ד אןן ארע -ן״״,- א.. ״,ר ר^ן. ,״״ע ,״רן2 כ־אנ; כ״ט רעט ראזיר,; נעראנר,. װאב זענע; כ־יד ן"ד;) דע; א, יברא- דיציע״ זי א־ז ראך איץ פאר אדנז א״גנטרעך די יופט צוש עטעכזע;. טדאריציע ראפ א־ז אזנזער פארט—עער רעבנפיטטיינער, ראכ א־ז א־נזער יעבעד־רע נע׳עיכטע, דאס איז אייננטיעך אונזער אבסט- רארטע טער־טאריע. או; א בא־ר, װאס האט רעפ בארן אונטער ז־־נע פ־ס נאר א־ז נ־־סט, רע; ז־ך נ״עט פארנינע; דעט ױרסוס צו ז־־; תט־ד אב־ערטיװ. װא־ט;אך נעװע; א כ־עניעכר־־ט אריבערצופעריעז א־ע אכטצן טיי־א; ייד; )ט;ט כייר די טובה אץ דינגט זיך נ־־עט װענ; רער צאר ייד; אויץ דער װעיט; װאס ארט א״ך, װע; א־ך װיי ניו־י; טריעט״״־ס סטאטיטטירן ר־״; אכיערירע, װאיט איך יעוי; טסכיט נעװע;, ט־ר זאר; אנהו־י; אונזער נע׳עיכטע פון דאם ניי. עס װארט אפיער או־ך כדא־ נעװע;. אנכ איז רו־פ פו; דער נאנצער נעיעיכטע האב; די ייד; א־יננעװאדצרט זיך או; נע־עאפ; אי; די ־ענירע רענ- דער, װערבע האב; דאט־נ־רכ־ פאי־ט״ע, עראנאכ־״ע או; רורטורעי צוס בארויעד; איז דאס נ״עט כוע־ וױ א פוםטער חיוס. פארט״ע ־אב; טיר א־; אטערירע, יכר-הדעות, נ״עט טער פו; א פערט-חרר ייר;. ראס װארט אבער פאר רער ײעיט האט נראד אטער־רע... נאך א װיכטירער כ־אטענט, איכער ײערכ; כועז רע; פיר זאג; ןכ״ד װעק אפיער דא:ז טו; •עפעטערן או; װעיכער איז פאר אונז א״נער פון די הויפט-עירריס. איך כ•״; רעס פערן פדן נעזער־עאפט- רעכרייט א■; אטערירע. דא■ ניימ נאך איץ דער פסור; ״העיפ זיך אריין״, װערכעד װערט פאנר״ט דורך ז״ז ברודער-פסיר; ״טײר ױר װאו; ביזנעס״. ראס איז דער ט״ט׳ע — כיאך, אין ריכטיר; ״ד״ע — באזארג דיינע אײנענע נע׳עעפט;. טיר האב; עריעט נערעדט װענ; דער נ״םטיריימ ןאיר טענט איצט האבן א•; זינע; איב סינא- ניס — די יופטיר״טן פון אונזער טער־טאריע. פארט״ע אבער האב; די ייד; אויסנעפירט איע טרוכה-פונרציעם, אין ד־ פאר־עיידנסטע פארטע;, דורך דער פ ר ״ װ י ר י ר ע ר ג ע ז ע ר ־ע א פ ט י ע כ- ר ״ ט. איע אונזערע ארטנעזעסענע און א״נגעפונדעװעטע ,־•עזי- דענצ; זענען הרוב געװאר;, און כי־ר האבן א־צט צו בויע, די נ״סטע װאס א־ז אי; הוך רעזידענץ פו; נעזער־עאפטרעכר״ט אי; א יאנד, אנעזער־עאפטרעך... איד בעט טיך ײער״ב, איבער אכ־עד־רע; א ־עװערע ״יאבה פא־ כ•־־. ײא־וס א־ך ב•; ײעו•; נעװע; אכ־אי ןצוריר ט־ט ז:ן יאדן א־; אכיעד־רע א•; האכ יעו־; אויסגענוצט ר־ ־רױוירענ־ע פו; רעס :אסט. וועיבער רוטט או־־ א װ״י או; זעט פא־ א ט־־ר. א־צט. צוס צ־וי־ט; טא'. רוטט ט־ר או־ס פט־יא צו רעװ־דיר; ט־־נע אטאי־רע ״פעסטע״ ט״נוננע;. ײעיבע זענע; נ־אר נ״עט נורב ר״; זעכבסט- רריט־ר. ־אס איז ע־־עטנס. .יהיענ־ת פ•; א־ך רעת-עתה נעװע; :אר א־ן נ־ו-־ארר. א־; רער צ״ט. װע; צוס ער״עט; טאי האס איך געהאט ־אס גי־ר צ־ פא־; פ•; ־ס צ• ־ס, ראס ה־־סט. פון דעס אטיאנט״ע; ס־ז רעס ־עט־ר; איעא;. ט;~-ב־-סו־ אב־ער, צ־ ר־ע; א־ז ר־ אייפנאבע פון א נאסט צו פסרעכע; רװרא. נעב; הסבטות או; פאריעטעי; זיך פא־ רעב יאנד- הבב. ײערבער װ״בט א־ץ א.־; בעסער פאי איעטע;: א־ך ־עטע■; ז־ך א•; רעב ב־ױו א נאנץ בא״ע״רענע אויפנאבע: א־ך װיר ר,יאר טאי; פאר ז־ך איי־; ט־־נע א״נרר־ר; או; א־בעריעבונגע; או; אדויפט־־אנ; א״פ; פאפ ־ אפיע־ װעט ראס האב; א באיעט־טט; א־נטערעס פאר י־ יעזער זאר; ז״ נא■־ טוהר ז״ז טיר רעב באאט״ע; סרד או; איצט ע־יעט א יעט־קר הררטה; עב א־ז ז״ע־ יעװער פא־ א; א״ראפעער צו באפ; רעב ר־כ- ט־ר; טי.;, בב־־ ־א־יפצ;עטע; א•; זיך ארוראט אט די א״גנארט־קע נ״ע װערט. װערבע א־ז ברוט בו; א־נזער ברוט, נאר א ר״ברענע יעװעסטער א־; באטת גאד עפעס אנרער־ע. עס טװ אויך קוטעז א״ באטראבט. ־אס ר־ פארבארגענע קנאה-נעפ־ר; פו; רעס ־ודי ילג־י רעס או־פנעקוטענעס ״פרעב־־״. יעטער; צ; ז־־; אב־עקטיװ. ראט־י צוער־עט;עטע; ד־ הו־פט-טענה צו אטער־קע — דאס פער; פו; טראי־ציע או; אידעע;. א־ך נעס ז־ך א; אײסצויעטערז א ב״נעב צעטי פו; ב״יעפיר;, ײערכע זאר; עס פאיעטעטיק;. צוריפ װאס אבער די א טזיסטע טרחה׳ אטעריקע נויטיקט זיך נ״עט ס״- װי א•; אינזעיע טדאדיציעס. זי האט פאר ז־ך א ר״כע און גרויסע צוקונפט או; דאס איז אי־ אידיי. א ױננער ״באיטיעיק״ טיט רויטע באק; או; יעטארקע טו^קור;. ײעיסער קוקט עזותד־ק אי; דער צו- קונפט אריי;, קע; זיך נייעט אוטקוק; אויץ א פיעטר; הויקער פו; אט אזװ רייכט װארט איך פארטיק געװארן טיט דער דאזיקער פראגע, װע; איך װארט נעױען :״עט טער װי אן ״אײראפעערי־. בין