Literarishe bleter · 1929-07-26 · 30 (26.7.1929) · p. Seite 584

זײם $84?רססר6ר'ש2 נ,'ר. 30 (273} ם׳איז דא א צײט אין אפגלאנץ פוז ידהוםדיקן בלוט סיא־ז דא א צי־ט פאר יערן פרײאעכן או; טרויעריקן ז״ר םיאױ דא אן ארט פאר איעד; װאנדערער און זײנע רעטער ב־םט ארויםנעקודען, באבע, א־ן דײן סאסעטענעם בגד, באגעגענען אן אפקאאננ פון דײן באוט, און םיהאט דער •סװארץ פון סאטעט זיך נעדונצרט אין לעצטן אפניאנץ :אך פון יחוסדיקן ביוט. סיאיז דא א פראץ פאר איעדן אפנעהיטן און באקאגטן נאטען. סיאיז דא דער גרונט, װאס װעט באיטענקען טיט זײן קראפט דעס זאטען. איך האב אזויפיר יצ־פן, באבעיסי. אליך וואסערן נעטיטן און סיהאט איערע יעיך נעראזט א קרובהיסאפט אין ברוט. װער האט געקענט דעב אפגראנץ פון א װ־יטן יסטײכר צו פארהיטן. װען װײסע װאנדרונגען האבן דודכנעקדײצס טײן ברוטץ ס־איז דא די האגט, װאס װעט אװדאי גובר זײן דעס הרפדיקן בראגק פון טעסער און ס־איז דא א יסעה, װען ס־׳עטאכט די טריקעגייס בײ פורע פעסער נ״סס קוק אויץ טיר אזוי פארדראסיק װי א פדעטיע — סיאיז דײן אײניקא ראך ארעטענס א ק־נד כיהאב ריב ביז װײ דעס יפסויב פון ארע רענדעד און ס־טראג א קארב פאר איעדע איטעטיק נעזינד סיא-ז רא דער גאננ פון איע אטתן. װאס נאר צו זוכן זײ או; נאד צו נארן װאס האבן באװיזן זיך א•; גאננ פון או־סנעפײניקטע ױאס זיצסטו, באבעיטי, אזױ פארטרױערט׳י ארי־ל װאס־זיסע טרס די־ באבע, אזוי באגנ׳■ אװדאי האב־ צרואגציק װיגטערן געדריערט סיהאט דעיקײקיס צו דײן ׳סװער דײ; א״ניקילס נעזאנ; . און אלץ װעט אויפגײן פון דאם נײ עס איז די װאר פון הײנט א הארסע סעססע וואנס, די צײט איז הײנס פאד קאדי און פאד נעזעיז. און סיאיז א יסרײד פאראן פאד יעדער דידער האנס; און סיא־ז א װונד א רויסע א־עדער נײער;עסיס. געקװארן האס דא די עיד דיס ס״כערעך פון סם אין ראסן־ברוס און ־אױס האס אין ־עדן בויס נעפריס. או; קראנק א־ז דען נעװען פאר צער און נ״סס נעװען דער דוס או; סיהאס געבריס דיס דויס איעדער אודדערװארסעס יסניס. או; ארץ װעס אויפנײן פון דאס נ״: די סעג, די ני־עריקע, זענע; יסו•; פאדראפן קענ; װינס. װער עס האט גערעבס; װער —• געװונדיקס און װער — נעריבס פאד דריי; -־ װער סיהאס פא־־־נס או־יל ר״ריה העננען יססאר או; װער—סיהאס נ״עס פארדינס. דא װײז; זיך דיראזיע; עררעכע בײס ראנד פו; א״גענעס נעדיס א•; קיאר װערס ארץ און גדיננ או; פיסוס דיסאדאר. און סיװירס זיך אנזאגן א ביסורה צו דעס װ״ססס; דור. אין :ענקיסאפס פון איעדן גרי־ עס ביאנקס אוײ־ הודבות דא א דור א היציקער, װי א נעיסארפסעי־ יססאי און אריז װעס אויפגײן פון דאס ני־. אי; אפנראנץ פון רבנותיאויפן סײך; אין רויטן-װײ פון הארבסס־. און דור נאך דוד װעס קודע; -- א״נס או; צװ״ און דרי־ן און װערן װי •ספערר־ננע; זיך סדאנן דיס א צװיטיסערײ... און ארץ װעט אויפני־ן פון דאס נײ אגאי־קייב. 28*11. פאר יעסענינס קבר נעױאקבן ביסטו װי א םויעיר אין נידעריקן הױ־ דיט בראנדן קאפ, דיט נארד־געפיי־ענז פין זאנג. געי־יבט ביז וװ• רי עיד רי רוכייטע, די בהטהיעך און װינטיקן געזאננ, ביז אײגענעד *בנעין האט פארצוינן אויד דײן הארז א *ערײ*5. ־ע־ יאויע האט דײן רײב געפרעסן. װי עכ פרעסט די פראג א װערפײע פער האסט שיט רבנה זיך געהארזט בײ יעדער *סעכקעז־יסװער און פארגאגנען זיך אין יסיכורע טעת־רעהן. איך האנ ציס עריטטן טאר געטי־אפי דיך אין י־עיס פון יי בעי־י־ינער ״עטראסן. האכט דאן געחוזקמ פון דײן ריבע צו א פ־־וי אין זעבציקער ד־ יארן. און זי גערופן ,.צדיג״ אייבער העכסטן טויעטדיקן נארן. דאס רעבן האט געבפרט זיך פאר דיר אין פאביקע גדיטאסן. האסט אן אדער אײפנעיצניטן פאין ־יעצטן יסטרעבל, ב־י טיט ברוט פון רײב דערענדיקן א־ן הי־סן־ױאן פון דײן נעט־ט, די רעצטע *סורית פון דײן ריד. דו, ייכטער *סיכירער, טיט טרויער פוגב רעבןי דו, דיכטער *סיכורער״ טיט טרויער פוגס רעבן, טיט בראנדן קאפ, טיט גארד־געפרעגז פון זאננ. נעריבט ביז װײ די ערד די דוסי״־ע, דיבהטהרעךא־ן װינטיק; נעזאגנ אין פון א װײ א טונקערן נעטרונקען און געגעבן..״ קוטען טײדיעך, בלאסע און פארבענקטע. כייס ברוכיע; ריך צז גריס; ב־סס נר״ס נעװע; פון יעד; קװאי צו נעסדעז או; גענ־ס; פ־; ארע יעעהן ר־ר געיטענקטע. א רעסענייע נעװען פאר ריר רי נײע צײס און נייעס נאר קראר רײ; בלוט נערופן האס צו •ע־יכורן און אוסבאיעסידסז בונס און סיהאס דײ; איננעװײר פארנאננע; זיך א־; װייען װי א הונס. דו :יסס א יעפראצערא געװען פון נאר א בוידן דור...