Literarishe bleter · 1929-07-26 · 30 (26.7.1929) · p. Seite 583

זײם 583 9 ^יסתר^דישת ב?טםטר נום. 30 (273) א ס ת ר ש1סר$>סש2ר ב ײ ע ל י ד ע ר כיאכן זיך קוראזש און גלייכן ארים ד• אכנע־עפיצטע *וקשרעז ב״ יעדן אײנגאננ; יכטייען זיי, ײי אפגענוצטע פעדד פון ב״כ״כ און ארבעט; יכטייען זיי, װי אזערעס םארניזייזטע קענן װינטער אזן װארטן אננעכטורעטע, טיט ׳סטריק פארבונרן סינפ־כ אויך דער הערפט, עס זאא חריאה זיך נייטט א״נברעכן אויף צװײען יאס רע׳כטא יןעבן, װאפ דארף נאך אויםקוקן אויף צו פאררינען ברויט פאר פיצערעך פון נידעריקע הויפן קריכן ז״, װ• ראבן באודנע די טחיכבות אין דאכן אינדערקריס צעװ״נען זיך סיטויא.״. װארזוע. א׳-•)!! מ א מ ע... ...איך ־טרייב צו ד־ר און צייא די יאר;: אײנם און צװיי און דריי און םיר,- נאך יארן װאנדערן פון טיר צו טיר, ײאאט גוט נעװען אזוי, װען כיזאא ט״ן קאפ ישוין קענען געבן רו און טיין נעיויט — א װינקא ערנעץ־ײו, צו קענען רױק און באזאכט אראפנעמען דעס יאך פון ז״ן בסדר אויף דער פרעכיר איך טראכט, איך ןינדיק .שוןער פ.ט ״״נע ר״ר כיהאב אוטעטוס דאך אננעאענט כייין קאפ און האב נעאנט — סיאיז ה״ס און כיהיט ביז ה״נט דעס טעס פון יעדן יטטויב, איך טראכט, א־ך זינדיק יכװער טיט ט״נע ר״ר װי װאאט ט״ן הארץ נעםרייט, נאך יז־־ן ײאנדערונג פון טיר צו טיר. סיז#.א קענען קוטען פאר דיין יסײער א יסוין בארײקטע קעגן װערט א־ן קענן רירן איך רין; א־ך בין א טרייער זעאנער ב״ דער װעאט און ביטראנ סי״נים א״ננעקארבײ אין ״״ן גע״י״ פון קאט־= און פון פאררוסט איך טראבט, צי ײארסטו דיך אזוינער נאך דערקענט? ט״נע האר זענען נאך •:!ײארץ. און אויגן - טונקעאע װ• נעװען נאר װען נישט־װען פארננבעט זיך א א״כטער יכוידער ווי פון א חאםדיקן יצניט אויף ט־ינע הענטי: ראס איז אן אפקאאנג באויז םון צוזעען אזויפיא עאנט ב״ דער װעאט... ם מ א ט ש ע (אזא גאם אין װארזוע) 1. אין זוטער איז די ערד א נריננע קריע און פאר טענט״טן איז ד• נויט א נויאדערע א םך. רער ברוק פון נאסן אריטע װערט אייכטער און װערט גריננער און קינדעראעך פון נידעריקע יטײעאן הייבן אן צו יכפראצן װי פאאנצן א״דעאע נאך נאר א יעװערער קרענק. װערן נאסן דוא, װערן נאםן :ויאדער און נריננער איז אפיאו דעטאאט דער געײ״ן פון ׳סװערן און פון אוטעטיקן הארצן. ס קוטען א״נציקװייז ארויס די אפגעװיינטע פונס אעבן, פון קעאערם טונקעאע און נאסע, זיכטורען זיי די אנגעה־צטע, קראנקע אויגן, טיט פניטער אזוינע ,ױי די באעטעריפון א נאסן הארבסטםאא; טיט םיטניס פון א נעיער קריינק אין ״-יפיצן פיננער, ז״-יטורען ז״ די אוינן אין דער זון און סיטרערן זיך די אפאען. ׳כטייען אנגעאענט װי אייזאען םידע בייס נידעריקן טויער, ״טטײען אפ אזוי א יטעה, צי צװיי און װי קראטן אאזן זיך צוריק צו ז״ערע פאריטאטענע פאאאצן, פאר אזוינע איז איבעריט יטוין צו זיין אינאיינעם טיט דעם טרויער... 3. רי ײעאט איז אייננעט״אט אין הויכע און אין נידעריקע יטטאקן, פאר װעטען םע יט״נט דער אפנאאנץ םון רעס װ״טסטן יטטערן און ײעטען סיאיז באיטערט דער אוטעטיקער קאאנן פון א קאטער, פאר װעטען סיהױדעט זיך א טונטערער דער קופער אין די נאאקן און װעטען סיאיז דער רוקן פון א פאויט א נאענטער און גאר אן אננעאיינטער חבר, און װער עס האאזט זיך מיטן טויט אויף גאענטן און װייטן טיםטבארנ, און םיאעבן טיטאטאא װערט אן דעס אנהאאט און סיװיאט זיך אויסיטרייען ביז װ״טיק פול דעס װייטסטן אבד רי װעאט איז א״ננעט״אט אין הויכע און אין נידעריקע ״טטאקן ז סיאיז ײס־טוב היינט אין נידעריקע נאס;: עם ױם-טובט היינט רער מרויער אויםן באס, עס זענען אויםנעאיידיקט אאננ ד• אאקערס און םיװיינען הארט בייס דיא די קינדער אויף א כריפענדיקן באס אינן זיי, רי קאיינװארג, איינציקװייז און זאאבענאנד טיט אויםגעדארטע, אאננע העאזאעך — קראנקע יטװאנען, סיאיז נייעט קיין הוננער רא אין אאנד און ברוימ איז רא גענונ, אין װאנ פון נארר פאראנע;, נאר ביי די אין נידעריקע נאסן װיינט דער הונגער ׳טטענדיק אויםן באס... 5. ג״ען זיי, די טאנען םון די נידעריקע גאסן זוכן ארבעט, באאנקען זיך הכנעהדיק פון טיר צו טיר און בעטן זיך אויף צו פארדיננען.