Literarishe bleter · 1929-07-19 · 29 (19.7.1929) · p. Seite 566

?יסעד)י,ד'׳עע ב?עעעד נזב. 29 (212) זײם 66כ 7 צו־רהכעיט ה$ט ער נענעבן אזערכע ענטפערס, פון װערכע כזע; זאר נ״עט האנע; קיאר װער;. כ״ט װענוע; ער הארט. צוריכ רעט האט דער יככ; בא־וטע; נאר א פינפטערן פנים, או; םיאיז געײען האנ- טיק. אז ער האט בכרר הרטה, װ$כ ער האט זיך נןזר אר״ננעראז; כויט רעב דאזיק; אוטבאקאנט;. נה-קוטיטער, אבער. װערכער האט נעכאפט כ־יט א; עק־אויער א •עטיקר פונם ישטועס. האט זיך הױך אויבגעיאכט פון דעם נאנצ; עני;: — דער טערקי... אויך בויר א ײעזן... איך גיב אייך פירט־ הארב; נראיטן פארן נאנצן טערק, טיט רער הויט או; כי־ט די ביינער ׳בפידאז איז ראסטאר װי א ריכט אויפנענאננע; און ער האט זיך טיטאטאר דערטאנט א־ן רעס, װאס ער האט אנוטרט בשוב־ אופן ני׳עט נעקאנט ארויפברענגע; אויפ; זכרו; — װען ער האט פריער נעזע; נהן דעס קוטיעערץ דאס איז נעװע; טיט א יאר צוריק, בעת טע; האט צוב ער׳עט; טאר נערופן צו טיריטער־דינסט די נײע אטאטאנער רי געװעזענע פרעטדע אונטערטאנע;. א גאנצע נאכט האט טע; זיי געהארט; פאריספארט, װי פארברעכער, אין א יטט״נערנעס הוי־. אונטעד; פרייע; היטך או; א•; דערפדי האט זיך פאריבפרייט א קראנג, אז טע; נעטט :״בט דער קיי; אויםרייז־נערט. די, װערכע האבן געהאט נערט או'־ אויםצוקויפן זיך, זענע; יכטארק נעפאי; ביי זיך יענעס א•; רערפרי, נאד ךער יבװערער נאכט, האט ער בא- טערקט צװי׳ב; די זויערע או; איבעדנעײ״קטע פניטער פון די נע־ פאנגענע א״נעס א ־יד א•; די טיטערע יאד;. טיט ברייטע אקסרעז או; א טנו׳בטדיק אײסזע;, ײאב אויפ איב זענען גארני׳בט קאנטיק געווע; די טאטערנ״בן פו; דער נאכט. דער ייד האב אר״סנעיבטעקט א נראב; פוס א•; א גראבן ׳בטױוי פאדר־ס; דעס יבפיץ און נעזאגט טיטן העכסטן נראד פו; ביטוך — דער טעדק ײעט ק״; נערט ני׳בט נעטעןץ פו; ׳בפיץ־׳בוך װעט עד עס ב״ טיר אויפהייב;, או; ײעט טיר נאך דעס יבוך א קו׳ב טו;... טערקארע-יביקסע; ראב בירד א׳ז נעװע; אזוי קראר אי; יבפיראס זכרו;, אז ער האט א•; זיך ׳בטיי או; צופר־ד; א ראך נעטו;: ״ער האט ראך קיין טעות נייבט נעהאט. נה־קוט׳בער. ז״ האבן ראך טאקע גענוטען רא; ראס אויסר״ז-נערט... טערקארע-יב־קסע:״ דעס בעי־עניהס אר״נפאר האט אזוי װ• ארויסנעיבראג; א יבפונט פון א פאס טיט װאסעך אי; װאנ; האט זיך א גאס נעטו; א יבטראס פו; אפענע דבוריב, טע; האט טבטיר נעטאבט דעב ״טערק״ או••־ ארע איפניס, טע; האט נ״בט געפונע; או־פ איס קיין א״ן זכות. ק״; א״ז־א״נציקע טעיה, גארנ״בט —;יער נ״בט, ײי נארנ״בט ביאיז נאי געװע; א הידויב, װאס ״אזוינס״ האט גאך א קױב אויױ דער װערט׳. דער יבװארצעד ׳וננערטאן האט ני׳בט נענוטע; קיי; אנט״־ א־נס ׳בטועס. ער האט ארץ געקוקט טיט ה׳בד אויפ ׳בפ־רא;, או; האט עטיעכע טאר ארויסנעגעבן א װארנענדיק;: ״־בא: ״בא' — אבער ער האט דאס נעטו; נ״בט דר״םט. טיט א הארב; טויי ײי טורא האבנ-ק פאר; קוק פון ז״ז פארדעכטיקן יבכ;, א•; די צעהיצ־ טע חברה האבן זיך גארנ״בט צונעהערט צו זיינע װארנונגע;. דער קורצער אין רעננטאנטך טיט; קאפװיבאן איבערן קאפ, האט פרוצ־ ריננ א קרונג געטון ט׳ט א ױננרשדינעס, צופרידענעם קורכך — א־ך האב פונדעסטװענ; נ״בט דערר״נט צוס טערק:.,. כע־כע־כע:... — איך אויך נ״בט. — האט רויק פארזיכערט דער נערעך רעך ײאס האט זיך נעפ״נ־קט טיטן הארט; ׳בטײ-קראג;. — איך האב עריבט ה״נט אװעקנעיביקט קײן דט׳בק א היפיב; טראנםפארטך.. — האט זיך באריטט דער רעגנטאנטך — װיפיר האםטו געיביקט׳• — האט זיך יבארו־ א דר״־נעטון צו א־ס ״בפיראם יבכ;. װאס קוטט איס א; אוטז׳סטיקער פארדינסמ•■ עטעצער האט פארגער״נט ״יבנ״ר; דעס ײענ״ — סיאיז דא רא א ז״טיק שטעגר. װאס טע; קע; ט־ט דעס יבטארק קידצ; רעס טהרך — ווייס א־ך װאס; — האט זיך אפנעױפן א צװייטעך — אט ײער; טיר בארד צוריק אר״נקריכ; אין ״נהס קאסט;״.. ״נחס קאםמך• איז נעפעך געװאר;. חברה האבן .ז־ך גע- װערטרט אויפ; היבבו; פונס ארטן יבװער־קרעכצנדיק; ד־ריזיבאנס. נח־קוט׳בער איז נענאנגע; פון פארנט, בײ דער זייט פו; וואג;, הארטנ־ דיק די ר״צעס אין האנט או; טונטערנדיק די פעדד טיט דעי ב״טיב או; טיט; טויך עס איז אויפנעגאנגען די רבנה — א פורע או; א רויטע, א טיטנחוד׳בריקע זי האט זיך גענריט׳בט ארויץ או; אנטקענ; זיי, צװײבז די פריער־ני׳בט־באטערקטע, ר־ז־אויסנעיבפר״טע ײארקז־ טי׳בטעכעך און ײאס העכער ז• איז ארויפנעיבײוטע; אויפ; היטך ארץ בראסער או; ריכטיקער א־ז געװאר; איר פניס. טנחס ׳בפירא האט אויפנעהויבן דעס קאפ, און ווי ארעטאך איז ביי איס אויסגע־ קוטע;. אז ער זעט א•; איר א טאדנעס יבאטז־בירך אזוי װי נעצ״כנט טיט א ברײ־פעך א טענטיבר יבטײט נעהויקערט. ראס פניס רעכטס געװענדט. א•; האנט א ׳באט;־פא;. דער צװ״־יבפ׳ציקער טוך יבנ״דט רי לופט טיט ז״; ׳בט״פק״ט. דער אויבעריבטער יבפיץ דערראנגט ביז צו דער רבנהס ראנך ראס בירד ב״ט זיך ק״נטאר נ״בט, װע; ער זאר נ״בט א קוק טו; אויץ דער פורער קבנה, זעט ער ארץ רעס זערביקן ׳באטז־טענט״בר א•; דער זערביקער פאזע, טיט דעס זערביק; פענדר אין האנט: עס האט דאך עפעס א טי׳;י: אטא־ ראכט זיך א־ס, אז עכ האט, נאר ער קעז ני׳בט טרעפ; — װאס:■ דער גאנג ארו'ץ האט ראננ נעדויערט. די פאסאזיביר; האב; זיך נאכנעיבירעפט :אכ; װאנ; טידע או; נ״בט-צופרידענע. פו; צ״ט־ צו־צייט האבן ז״ אויפנעהויב; די או־נ; או; א״ננעקוקט זיך א־נס טונקר־באק״כטענעס ײעג, װאס האט זיך ראנגװ״ריק געדר״ט ארו•■־ או; אראפ, או; נ״בט געגעב; ק״; האפנוננ, אז ד• דר״ענ״בן װעך װע; סינ״בט־איז ענדיק; זיך נאכ; דאר•* ״קאסמעך• האט זיך דער יבאס״ נעגעב; א נ״נ א•; דער :־דער, ײי א נוט־נע׳בפאנטער פ״רנבוינ;. ד• פארער האב; זיך געיבװינד ארייננעבאפט צוריק אוײ ז״ערע ערטער א•; װאג;. ב״ס ריכט פו; דער רבנה האט ״בפירא באטעדקט נאך צװ״ װ״בער טיט א קינך װאס זענע; נ־״בט ארויס פון װאג; ב״בעת; ארויפבארנ ז״ זענע; נעזעס; סאטע או•? רער רעצטער באנק, הינטער רי ירויבריטער ױננער״טרעך טסתטא זענע; ראס נעװע; ד• א״נציקע כיברע פאסאזיביר;, טיט ווערכע נה-קוט״בער איז ביברוס אריבערגע- קוטע; דעס קאנטראר פו; דער פאריצ״ אין ״בטאט. רער װאנ; האט זיך אצינד נריננ געק״קרט אדאפ. או; א•; דעס וײירטאנ פון װידעראטאר זיצ; און פאר;, איז ב״ די טענט׳ב; ועבויך נעװאך א נטיה צו יבטיעס; א״נער פו; ד• פאסאז״בי- האט זיך אר־בערגעזעצט אויפ דער פאדער״בטעד באנק, רעב; ״בפירא;, און נענוטע; זיך א״נקוק; טיט א באהארטענער הנאה א•; ד׳עס עמירן או; אנגעברוגזט; בחוך װערכן נח־קוט״בער האט נעטאכט נ״; צו־פוס ב־זקר טוצא. נאכ; װארעטעז ״באר אוײ ז״נע פרייצעס. אין נאכ; ״בװארצן פרעקר־בעדדך האט דער זעצער דערקאנט אין א־ס רעס הויכ; ױננערטא;, ײאס האט א־ס באנר״ט ט׳ט אזא ב״ק או; פאר־ רעכטנריקז קוק ב״ס ארויסנאננ פו; ״בטאט דער טענט״ב האט איצט א,ײך דערװעקט אי; א׳ס א נעפיר פו; אפנ״נונג, איס האט זיך גע־ דוכט, אז יענעד טוז ז״ן א כעס; און א נרױסהארטעך עס האט זיך אננעהױב; בינך צוױ״ב; ז״ א פארזיכט־קער ׳בטועס איבער פאריטיק. ״בפירא האט נעפירט, אז דער יבכ; טרויט אים נישט, און װיר ביי איס פריער ארויםקרינן ז״; טיינונג. א״־