Literarishe bleter · 1929-07-12 · 28 (12.7.1929) · p. Seite 547

4 זײב 547?'םסר^רישס ב7סססר 011. 28 (271)* דארט; געיעריב;, אז ײעטעז פח ז״ כיען ײעט באפ;, ײעט כ־ע; א־כ נא״ך העננע;, •;.יפירא ראט ג״עט געײאנט ציג"; צזב 'פזעי טײע־ בד־ זע; רעננ צעטר ד־ט ז״נע א״נענע אײנ;, ער האט אײד ק״; דוט־ נייעט געהאט צו רערפרענן ז־ך. או־ב ז־ין נאדע; יעטי־ט צ־ו״ב; ר־ אנרערעל נעײיס יעט״ט ערן פאיײאס זאי עי נ־יטט ינט־־ןי ער האט י״ר נ־יעט נעקאנט דוחא ז״;, ײאס ער א־ז נ־־טט אײעקנעפאר; פון ־רויסאיס ד־ט עטאעבע ײאי; פר־ער בעת ר־ ספנה א־ז נאך נ־יעט געװען אזו־ נרויס ער ײאאט־ ־עו־; אאננ געקאנט ז־־; א־; ד• קאאאניעס. אי; נאיא, א־ז מבי־א. ײ־ סינ־יעט-א־ז —• אב־ ײ״ט פ•; דער יסטאט־, װו ער א־ז א״ננעיער־ב; און קאט פאיא־אר; נעצאאט ז״; או־סא״ז-נעאט ראיט; ערנע־ו װאאט עד באטיט נע־וע; זיכער ט־ט; אעב; - או־־* וױפ־א טע; קא; ז״; זיבעד א־; אזא צ־־ט ב״ס טערק זוכט טע; א״נעס נאי אויפ; איט. ײו ע־ א־ז א־יננע- יטר־י;. און װו זענעז נאד ־א אזז־ פ־א טוסי־ס. װ־ א־ז ־־־ויעי־ס. אץ טבי־א װאאט; א־ס גאנ־ו װ״נ־ק אננענאננעז ־־ צעטעאער. ו־אס טעז העננט ארו־ס א־; ־רויעא־ס ב״ס ־פ־ער ט,־״,}-. דאס װארט ״העננען״ האט רער־ועקט ב״ס זעצעי א נאנצע קי־ט פץ נ״עט־אננענעטע פאריעטעאוננע־; ,,דערוו־־י יעננט טע־ נאר צעטעאער אץ טורעות, — האט ער ביט־עי א קיוס נעטץ ט־ט רי א־פז—ה״נט־דאיגז װעט טע; נעטע; העננעז ־1עבער־קע טענט־יטז .ײער וו״סט וועטעז עס א־ז בא״יעיט צו ״־; יער עי־סטעין ■■ ע־ האט נ־יטט נעגאו־בט, אז דװקא עי װעט־ ז־ץ ־ער עייעטעי עי הא־• בביא נ־יסט נעקאנט צויאץ דעס נעראנק, אז ער ־ועט ז־־ז א־־נעי פץ ד־, ײעטע; רעי טעיק װעט דערװארנ; ב־־ס או־פגאננ פץ ־עי זץ, ב־־ס א־־נעס פץ ר■ איטע ׳סטאט-טו־עי;. פאר ד־ א־־נ; פץ י־ נאבט־וועבטעי ט־סט-קעיעי פק־ר־ס איז פ,—נער־טענע טא־י־ הענדאער אבעי ט־טן יבבי קאט עי נ־ייזט נעראנט אפי״קענע־ ־־ טעניעבק״ט פץ רעס ער קאט רערפ־אט אץ קאיז אז אוטבאקװעטע ׳עט״פק״ט. אץ א־ץ ינע האט ער ז״ער ד־־טאעך א־בעדנעיעבט דאס. ־ואס עס אעבט א־בעי א טענטיס. א־׳־ װעטעס ק־<יז טע• ק־<־: ארז־פנעא״גט אץ פארצו־גז א ׳סטר־קענעס צוצ־ער א־ז י־ יסט־ז־־־ אענר־קע פ־ס האבז דעטאיט גענוטעז גיץ נ־בער א־ז קאבז א" זו־ אי־יז פץ ז־ך. אז ז־ץ װ־סז. א־ועקנעפ־רט אץ א זי־ט פו־ ־פ־ע־ גאס, רעכטס אץ א־אפ, אויפ; פעאד ו־אס י־נט צ־ו־יס; יעס טעי־ קייס; יספיטאא אץ דער יסכונה ״ידס״ די זץ קאט יסו־ז געהאאט; א־ז זעצ; ז־ד. וועז טנהס יספ־־א האט נעאאץ הינטעי זיך רי צױיי אעצט־ע בניניס פץ רעי יסטאט־. װאס יסט־יעז א־־בער אנטקענן דעפ אנדער;, אץ קור• ז־ך א;. א״ טראכט; טבה רעב שזפ פץ טענט״סנס אעב; — יעס ט״סב-זקנ־ס אץ דעס ט״סונע־ס-הײז און פון רער אנרעיע־ ז״ט, — האט ער טעבאנ״ס א ריי.־־ נעטץ, — זענען ז״ ר־ ער״סטע. װעאכע באנענענע; דעס :״־געהו־ טענעס אץ נעבן א־ס א; אנצ־העיענ״ס ־וענ; יעס — װוהץ ע־ א־ז געקוטע;. וקם־בך קומס) לי ־י מ,פראנהענטאיד־,לאדז סןןלודניןןװע 31 רוערט אויפגעפאדערט תיכף צר דעקץ זײז ד־ווב קןאס. .ביכער*, װןןרש, — ער איז א; עסטרײכי׳סער, איז ער — איז נוט טא זאא ער ברעננעז א הת־טה פץ פאאיציי. ׳סאפיראס או־סנעגאאצטע אוינ; האב; זיך ניאנצ־ק פארטיעיט — איך טוז ה״נט פאר;, — האט ער געזאנט טיט א ציטערנ־ ־יק; קוא, קוקנדיק טיט פארצײ״פאונג אויפ; הענטא פץ זיץ רעננ־ •סירעס, — איר ווייסט דאך, אז א״; התיטה איז נייסט נענונ... אז טען רארפ צײעאפ ־תיטות... אץ סיאיז א; ארבעט א,״ז א ײאך צ״ט״. — נו, איך קא; א״ך כ״סט העיפ;, — האט אפגעהאקט דעי קוט׳סער — איך האב ׳סוין גענונ געהאט קאפדר״ענייסן פץ אזעאכע עסקיס. יספירא א.ץ רער טעקאער זענען אײעקגענאננע; טיט ױעס פא־ טעאעב;, נ״סט־נעענדיקט; אײעקנאנג פץ טענטיס;, װעאבע ײאדט; אויפ; ער׳סטן רוך, כדי זיך אוטקער;, נה האט דעס רן־• נייסט געטץ, אבעד אונטער דער אויבעדיסטער פעסטק״ט האבן זיך ב״ איס גע- װיגט א סך ספקות; ײאס, אויב יענער איז באטת א; עסטר״כ״סער, אץ האט נ״סט ארויסנענוטע; קיץ דעראויבענייס אויס אפגעאאזנק״ט — אט טאקע, ױייא ער אױ אן עסטר״כ״טעוץ■ איצטער װעט ע־ יאית-ברירה, ניץ בעטן א דעראויבעני׳ס, װאס דאם ײעט ארויסקוטע; נ״סט אויך ה״נע אץ נ״סט אויפ טארנן — אץ דערײ״א האט ער נח, פיסוט ב־דיס נענוטע; אץ אפגעיסטויס; פץ זיך א פארטיק; פאסאז־ס־ר״. ראך האט א־ס ײ• ראס הארץ געזאנט, אז סיאיז נאך נייסט גאר פארפאא;, אויי ער איז :אך א ׳סטיקעאע טבץ אוי,,* א פארער, זאנט ער, אז יענער בחור װעט זיך נייסט א״אן אויפ; ציס ..סער־קאטיסער״. . אץ באטת. יסטעדקע דער טעקאער אױ געקוטעז צוריק פ.ץ הינטער; ,טײער דערנאך אױ ער װ״טער אײעק אץ אוטנעקערט זיך טיטן פאסאדסיר עס איז נעבאיב;. אז טנחס יספירא װעט רער־ אייבן נאך צװיי פדאנק נאאד צו רי צװעאפ פריער־אויסנענוטענע, אץ נח-קוטיסער נעטט או״' זיך די אהדױת פאר דער נסיעה אצינר זאא ער נאר טוחא זיץ ברעננע; די זאכ; צוס ײאג; אץ אאײ; ת־בפ ארויסגיץ הינטערן •סטאט, אויפ יפוער װענ. — אץ װו זאא איך װאדט; א•"־ אייך״ — האט נעפרענט •ספ־רא — א־ר ג״ט :אר איך װעי א״ך •סוץ אנ־אנ;, — פארט. ביזקא װאנע; זאא איך ײץ׳׳ — ײאס װייטער, איז נעזונטער, — האט נעיסט״באט נה- הוטיסער — כאטיס.ביזקא טוצא א-יי דער יפוער נאס, אנטקענ; רעס טערק״ס; ׳סטאט-־ספ־טאי. קאט זיך ארייננעגראבן אין א װינקא א טרה-יסחורהד־קער פאאיצײ־ פונקט — דעד פאאיצ״־פונקט פץ דער יסכונה ״טהנה יהודה״, װו טע; האט קאנטראאירט אאע אנקוטענדיקע אץ אװעקנ״ענדיקע ײאננס א״נער אדער צײיי פץ די פאאיצייאייט זענע; נעײײנאדך נעזעס; אוי־ בענקאעך א.״פ; נאס, ביי ד• פאריסטויבטע, ׳ספץ־פאר־ ײעבטע פענסטעראעך פץ ז״ער נעםט אץ, רו־בערנדיק א צינארעטא, נעײארט, ביז ײי ײעאן או״' עפעס צונוץ־קוטע; — אוײ אפצינעב; בבוד א פארב״־ר״טנדיק; אפיציר אדער אויץ צו ניץ א גאנג. טנהס ־ספירא האט זיך געפיאט יסטארק יסואדיק אנטקענן יעס דאזיק; פאאיצ״־פונקט. עא־פי דץ קאט •ער געדארפט אנקוטע; דא אהער צוזאטע; טיט ז״נע זאכ;, װאס זענע; נעאעגן אויץ נה-קוט־סערס װאנ;, אץ באײ״ץ זיץ פאס נעחתטעט ט־ט צײעא־ פד״סע הה־טות. צײי׳ס; ז״ אײך די חתוטה פונס״ פא־סא. אט די חת־טות האב; אים נעפעאט, א,ץ סיאיז נעײע; נאך א; ערנערע זאך. פ,ץ אץ דעדפרי נאך איז צו איס דערנאננען א קאאננ, אז ב״ס יפוער טד־ער האט טע; אויםגעהאננע; א צעטא טיט די נעטעז פץ די נערופענע צוס דינסט, ײאס האבן זיך נ״סט צונעיסטעאט צו דער צ״ט, אץ עס יסט״ט