Literarishe bleter · 1929-07-12 · 28 (12.7.1929) · p. Seite 546

7'םםר$ר'שס ב7סםסר נוס. 28 (271) זײס 546 * װ * ג ן ר־כטיקע קר״זרעך פון קאיעסאנען-האר נ־סקען איז געװען טשי- קאװע, װאס ער האט אזערכע װייכע האר או; א״דערע באק;, נאר װ• ביי א טייהר. די אוינ; אבער זענע; ביי רעס בחור נעװע; גרויסע או; אויסנענראצטע; זיי זענע; אוטרויק ארוטנעראפ;, וו• דער׳ערא- קענע ד״זערעך א•; א פאםטקע. ניסקעס א״נ; האב; זיך נאכנעיאגט נאב; בחורס; װעטע; זוכ; ז״ — זיינע אויכגענראצטע קוקערס? פאר װעטע; האב; ז״ כױרא׳. דער גרויכער הויף איז רויק נעאענ; אינטער; װארעכוע; צודעק פו; ׳עטויביק-פארטריקנט; פערדישן יויםט, או; נ״צט נענעב; ק״ן ענטפער אוי־ ניסקעס ׳בטוטע פרענעני־ש;. — נוט ניאװנט, נח, — האט נוט-ברודערי׳ט נעזאגט יסטערקע דער טעקרעד —;אך דא פראיד.■ — א ג־ט; אװנט, — האט נעענטפערט נח טיט; רוקן צו רי געקוטענע. — װאס פאדעסטו זיך דאדט;׳.■ — האט ער א ברוב נעטון צו ױאריק;. — ר״נ צו א האנמ... פאיח דער פעדצניעריקער ױארקע האט נעהאט דעס טאטנס קורצ; או; ׳בטארק; נו■־. או״= די בר״טע באקנב״נער האט זיך ־בוי; אנגע- הויב; אפר״נ; דעס טאטנס טנױביטריק״ט. ער האט ט־ט הארץ א ׳סטויס נעטון דאס ראד אויפן װאנן-אקס, און פאר־סטאפט דעס אויעד פו; אקס ט־ט; פרעקי נח האט אראפנעראזן אויה דער ערר דעס פארנט פון װאנן און אפנעװי׳סט טיטן פארעטארצענעס ארבר פו; ז״; רעקר דאס פאר׳שװיצטע פניס — טידאר;* אנטרינק; די פערד; — האט ער נעזאנט צו די ״נגרעך. ױארקע האט זיך אויסנעדר״ט פאטערעך, או; אװעק אי; ־צטאר אד״; טיט ׳שװערע און טױ׳צבדיקע טריט פון א דערװאקםענעס בער- עגרה. נ־סקע האט זיך אפנעריס; פו; ארט, װי א רא׳ציקר, װאס האס זיך ארוטגעזע;, אז די טאטע נ״ט אװעק או; ראזט איס איבער אר״;, או; פאררויפנדיק דעס װעג רעס ערטערן ברודער — פ״ר אויסן בוינ; אר״ננע־שפרוננע; אין ׳שמאך א; ארט א•; דיר־זיסאנס ה;־ט ז־ך אפנעפונע;. ט־ט; טקח איז טע; או־ך דורכנעקוטע;. דער *עריפטזעצער טנהס ׳ספירא, דער פא- סאז׳ס־ר, האט ז־ך אפ־רו א קנייט׳ס געטון און נאך טער דעריסראק; א־־סנענראצט ד־ או־גן או־פ; בער-ענרה, װע; יענער האט אים גע- ־סטערט רעס פר־־ז צװערך פראנק נארד — אבער דיננע; זיך האט עד זיך נעדונגע; נאר ־סװאך, און האט זיך זי־ער ניך אונטערנענעבן. א־ס חאט נעעגבערט אין טוח א װיכטײקערע ׳סארה. און אזוי װי ער א־ז נע׳סטאנע; או; חאט נעקװענקרמ. און ארץ אפנעצוינ; די אויפ- קרערונג, איז נח-קוט׳סער אריין אר״נגעפאר; אין דעם ענין, װ־ א בער־ענרה פארט אד״; טיט; ד״סער איז א פארטאכט; טויער. װערכע־ הארט ב־• געעפנט װערן• — האט ער א צעמר פו; דער פאריציי? ־־ פראגע האט ער נעיסטערט דעם טעקרעד עם האט זיך נע- האנדרט װעג; דעם בראס; או; צעדורטן בחור, ווערכער האט ביי ־עדער ׳סארה ות־סובה איבערגעפירט די אוינן פון איינעם צום אנ- דער; און געטאכט טיט די ריפן אזא תנועה, נרייך װי דאס טאר װעט ער זאנ; דאם װארט, אבער אזוי װי ער האט נארנייסט ני׳סט נעזאנט, האבן ז״ אויפנעהערט צו קוק; אויך אים, און נערערט װענ; איס צװי׳סן זיך, פונקט װי ער װארט דערביי גי׳סט געװע;. אויר נחס אנפדענ;, האט ־סטעדקע דער טעקרעד געענטפערט טיט זיכערק״ט; ד? ש? א. ר א ו ב נ ז א ײדייצע געכיעך, א־אפ פיז ״דאד *טעדיס•/ צרב טײר נאר פארצייטטער הױה אזױ וױ ײיײל *עטאט. אױפן הוי? האט נעיצנרעקט נײט צױײט; ־י געדרײטע איז נערעגן א בר״טער, א יעטיק פערד אײ כײײן האגן געפערט די פערד׳ ױערכע דאכ נאקעטע פטאדטיצען פין .. ״ ריעגעכץ אי; פעיידײכ טיכט. אן ארטעד קאריקע־ױאג;. אן פא- דעד״כטע ־עדער. דאט זיך אר״נגעגראכ; טיט; די״עער א־; דער ערד אריב א־כ ־זאט אידבאטדאט; געגרינט א ױנגעד דיר פי; פרײזיננכ- נײאז. װ־יזט א־יכ, טען דאט איכ יכױן יאננ נײצט גערירט פז; אי־ט. צעױארפן איכערן הױ־= דאכן זיך נעײאי־גערט יעט־קער פארז־כאױער- טע אײזע׳־נע ר״פן, הערצרעך אין פרעקרעך. א געיצפארטן כײטיב־ יכטעקר. אנטקענן דער אפענער יצטאר איז געיצטאנען א ראנגער, נעדעקטע־ דיריזיצאנכ־װאגן טיט א; אױכגעצױגענער אין אין דער דייך פא־ריכענעד דאיאכריע. אין אין דער רופט אריב דאט זיך געפירט עפעב א רײדיקײט ־ עכ זארן פאדדעקן טיט זײעיע רײכע דעד דאראכריע. נדז-קיטיצעד טיט די קינדער דאבן זיך נעעכקט אריב דעב נר״בן אין *בױערן ױאנן, טאכנדיק איב גדײט ציב אדייבפאר דעד נײן-יאדיקער ניבקע, ױערכעי האט געיריכנט פין זײן טאכיע; א רי־ רעװדיק פניטר אין יכװארצע, נ״גיריק-יציבנריקע אײנערעך, דאט דער עייטטע־* כאדערקט רי צױײ טענטיכן אין טויעי פאר אייפרע- כינג דאט ע־ געגעג; א טאנץ אינטער א״פ; ארט, אין דויך א״כ־ נע״כדיג;: — טאטע, *כטע׳־קע פירט א״נעבן טאטע, קיקי... נד־קיטיכער דאט גראד דעטארט אייפגעדייב; רעב פארנט פונב ויאגן, אין ױאיקע, זיין בכיר האט אננעטא; ראכ ראי אייפ; אקב. ניבקעב אױבנעיכרײ האט ארי־פגעכראכט א כרונזריקע העייה אייפן טאטגס פניב. :ה דאט געדארטן, אז עב פאבט נײכט פאר א הײט־י״כן כער־עגרה ארייסױײזן צופיר *כט־ה אנטקעגן א פאבא- ז־כיר עדיכטנב, איז ראב קײן ככיד ני־כט; אין צױײטנב, קען ראב *כאטן אױך: יענעי װעט פאררײבן די גאז. איגב כוינ פין נהב טגי׳כטריקן גאקן האט זיך נעפירט איטצ׳־פרידנקײט אין עקיכנות. נײכט איטקוקנדיק זיך צי די צױײ נײע ־אר׳כוינען, ױאב זענען יכוין ארײן אין היי.? אין יעױ״גנדיק געגאגגען ציס דיריזיכאנכ, האט ער זיך א בײזער געטין אוױל ניפקען: _״*לרײג ניי־־ט_דו ילעידאטײ״ז ניבקע איז רייט נעװארן. עד האט יכוין נעװובט, אז ער האט זיך כאנארי־כט, אין טיט װאב׳־.־ ער האט פאריכעטט איבערנעטראטן טיט די פיכ, אין א יכאב נעטין טיט רי אויגן צוס טאטן — אכער זעענדיק פא־ זיך דעס כיײט־ארייכגעיכטערטן כרינרן רוקן, האט ער דעי־פיאט, אז קײן פאדענטפערן זיך איז ני׳כט נויטיק, װייר די *באדפקײט פינס טאטענט איז *כױן אריכער — אין האט זיך רויק א דרײ געטון ציריק צ־ ד־ נעקיטענע. א״נעס פון ז״, *כטערקען דעס טעקרע־ האט עד גיט געקענט אין איס איז נ״כט געװען װאכ צי זען. די קלײנע דינע קנײטיכרעך איײ־ זײן יכטערן אין ארום די ככדד האאב-ציגעטאכטע אייגן, האכן נעגעבן זײן גאנצן פניב אן אייכ- דריק פין צערונענקײט. ,.א טין כאנעצטן פניס האט ער, יכטערקע טעק^עח״ — פרעגט זאנן װעגן אים דער טאטע. — דער צױײטער, דער פאבאז״־יר איז נעײען א הויכעד, און א בראכעי כחור אין א װינטער־טאנטר, אנדעטאן טעיכה-דײטיכ, אין האנט א רענגיטידעס. פון אינמעדן ױארעכ-כרוינעס קאפערױיכ האכן זיך *כיטעי נעקרײזרט