Literarishe bleter · 1929-07-12 · 28 (12.7.1929) · p. Seite 542

?'םסר$ר'?32 ב?סבסר 012. 28 (771) זײם 542 *? ײ װ ' ק א פדיװ פרן אמעדיקע צו א װײםן פדײנד (כ^עציײד די ,,ליט^ראריינױ,; בלעט^י*") ני. דערצײל א־ך, אז איך לעב װי יײ ראנדן פון א; אפנרונט, בייט קאלטקײע אין בליק, פון דעב ער״טטן טאג אן פון טײן לאנדן אין דעס יאנד א,; ז־עם זאטן פרן נאייו. וראס דאבסצי. דײן היד נעטרײעד ריין נאדען לייכט איבער דיר, װי פײער אין ־ערפרי״טט טיך וױ א קװאל אין דעי װיסט. נך דערצײל איך׳ אז איך בין פיל אין געלארן טיט אי״רי אין אנינג, אז אט װעט זיך א *בפאלט טין אונטער טיר דער בארן, אין אפטעקן דעס *טפור פון דין טראט איך ראב אפט צו ריר אין צער געיטדיבן, צע־ פארי־ייפט דיר אייך איצטער רעב װ באיז א בך נאך פון איב א בך פא־־בליבן אײ־ל טא־גן אי; אײ־ *בפעטערע טעג באט״ט איך האב רא ״טוין זין צױײ—ױריטיט. טיט זיך נייטט אפ פין ביײן אױג קײנדאל דער פא-־־ציקנריקעי־ יטנאבא פון א קאדיבון, און פין טײן אייער — זײן בלוטדיריטטיקער קיל. איך האב א בך *בוין רא באגלײט צי קבורה, אין אז איך טראבט װעגן דין לעצטער יטעה, זע איך נייבט טײן נרוב דיט זײ אין יבורה, נאר ערנעץ אנדעריצ, ערנעץ אנרעריט,—נייטט רא. צי האב איך נייטט ליב ־אס לאנר פון די יטטאטן?— ני, ױי קען איך נייטט ליב האבן ראס לאנדץ— ײען עס האט געברענט אונטער טיר די ערד םון כיײן טאטן. האב איך פין דאנען דערפילט א פרײנדס האנט. דער װינטער איז אין אײלענייט אנטלאפן, זײן לעצט ביבל *טניי צעקריכט; איך *טיק ריר ה״נט אזיינע סטראפן, ײאב אױ־= זײ ראבטי גא־־ני־טט געריכט. ױענן לאנ־ פאיק אין קאלעגן, — אין װו נ־ט װו א באיט״רענער בטדא־ ײענן זיך, ױי איך טראנ ריר אנקענן טײן ליב־טאפט — א יוײבע *טא־ אזיי טאדנע, אזיי ײינדערלעך צי *טפירן פון יר״טן ד״נע פיננערב יאריר נאך אײדער ליא־ז נעקיכיען צי ־יינע טירן — נענוט א ציטע־ *טײן דידך ראב פאפיר איך זאג אבער פ״טוט אין אפן; ס׳איז טיר קאלט, ס־איז טיר נייטט הײכירעך אין אאנד; אין טעגן ביײנע איצטיקע סטראפן פאר א יענקי־צאן זײן *טטעביק װי זאט־ איך זאנ רעס אכית ריר איגגאנצן, אי־ װינדעד זיך אױר זיך אלײ;, ײי אזיי ראב איר געקענט ריך פארפלאנצן אין דיין דא־ץ — דעפ פעאנ־טס"|. ארן פאר אנדערע ירענ עס קריננען דיט גרינקייט. אפער רו פאריעטייסט ראך דיר נוט. אז סיאיז רא אזא נרינגהארני יקע דינקײט, װאר טראגן זי ני׳סט ארע האבן דוט האפ א-ך געקענט זיך צעיעפי י א צע-א־ציטער פזיפ — נעטייאנן אין זיך זיפן טויטן ױ• אזוי אדאא װ איך ראפ נייידריהע איז אז א״ז און אזא פרעדדקײט א־ז רא, ײאפ ניט פריניען צו יעײעבן איייער דעס פיאיסטעדי״ן ר״ך אין אאץ זען ײי רורך אפענע •עפינאע;. און ני״עט אײנתויעבן זיך נויט אאעכיען גאײך. און פון דער הויך ׳עא״דערן פײאן. אין פאר אײנניאא זײן: א' תויעב. א■ נר אזן זען זיך אא״ן פאר ײייטע ניייאן, אזן אין זיך אאײן צירן דאם נעײער א תרעפ אײך דער ײעאט איז ־עדער, יעדער אי<ר ײעאין ראנר ער זאא נייעט ׳עטעאן זי*ן פזפ; אבער פיאן אין פוס אויך אייכטק״ט פון א פערער. א״פטקײט פון א גי — ראס איז ׳עוין זכות. און אט די זכיה װיא איך נייעט פאדראט;. אפיאו ײען עם פארראטן זי אאע ארוס; אאע כאפן זיך צו צוס ײענ צזס נראטן. אין רעס, ײאכ גײט בײס זײט, יאטראכט פען קרוס. רעד זײטיקער איז נייעט זײטיק פון ױצא ײענן, ער װארפט זײנע פײאן און טרעפט טיך,• ער איז הינער פונס היגן, און דען קען כ״ איס ני׳עטפרענן: פון ײעאכן האפן קונזםטו, פון װעאכער ׳עיןז׳■ אז אויטערקײט אין ד־י־ אין דײן נאפען. אזא פארגעכוכג צ• יעאעכטפ און זינד — אז א טאטע ײאכ האט פארז״ט ׳עוין זאניען זאא רערזען זיך אי״ז, ײ' א קינד א— האי א פאך רי.־ א פאך צ• רערקאערן פין רע־ אנ־ער׳עקײט. װאפ אין דיר קופט פא־, ־-- הײנט איז אזא נאפט פוא נויט יעטערן, אין אזא ײ״פע־ באענד אוײ־ ני״נע האי איז עכ עפנען זיך אויי פא־ נייד קרעפטן פון נוענט׳ע און פין נאטיי אדופ. און עפ ײיאט ז־ך פיט איעפ יאהעפט;. אין אײפײננע;. ײי צ• ר*ר: - - איך קי־ ־אפ יעבן ־א האט נ־יך א פא־ נעי־אפן, אבער אין יעדן פ־אך ג״ט אויי א ז־ן. און עפ טוט זיך קיינפאא פון פיר נייעט אפ ניײן בט־־ן, אז דו האסט נייך איי אזיי ײ• איך יין. א־ך ײײפ: דו ײיאסט :יט איך זאא דערצײאן װעגן איניעאפט גא־ און ניט דע־; פא־אן ראפ - - אײך נויט ראפ ײיאפט זיך ט״אן, און װיאכט דײן טײא זאא א• האדי זײן, א• יעװער