Literarishe bleter · 1929-06-05 · 27 (5.6.1929) · p. Seite 526

בלעכער 1*0. 27 ,270) 1ײם 526 יעפארט טויר און אפענע ײ״ם־אפרען, נעיצלאפן אץ אנטון או; ברוױ טיט א•׳; בארײיסן פוס — אזוי זעען אסאא אױם הרונ־ם. ער האט זיך תיכ•־ איבערגעװעקט, זיך אויפנעזעצט, נעקוקט פאר ױך ניײך, הייצערן און אוניזיניק. די פאני סירא האט זיך נעבוינן איבער א־ס און נערערט עפעט־נאכטייס נאננדיק און טוטעררעך: — נרי׳עא, פארװאס האסטו זיך ני׳עט אויםנעטון, הא׳■ — נר״עאן — א—א, נו, כיהער — — ׳עיאפסט נ״סט׳■ — א — נײן — — נרייכא, טו-אױס די ׳עיך, נרי׳טא... כיפאר ארויס הײנט פארטאנ און װעצ זיך טסתטא זויטען א טאג צװײ... פארגעס נייטט צו נעטען דרײ טאצ אין טאנ די רעצעפט — נרי־צא!.׳. גרי׳עא האט אננענוטען בײ א ׳טיך, װי צו ׳ענורװיע;, פיוציוננ צוריק אװעקנעפאין און זיך צעכראפעט ׳נװוער, הארט א־ן טיט דער בי״כער אפגעיטטארבנקײט אין פנים, ײאם קומט פון נעכטיקן אין די טיבו׳טים נאך פײגיקנדיקע זארנן און דריקעניש... סיהאט טער נישט געפועלט קײן ײעקן און פייקן. אויפגעכאפט האט ער זיך ארום צװעיױ אזײגער בײטאג — א באנאסענער טיט קאיטן יעװײם, פוא טיט דעם ח׳נזד און ׳נזרעק, אז ער האט עפעס פאדיעיאפ;. רי טאטע איז ׳טוין נייעט געװען, די איטע טארי׳נזע האט אים איבערגעצאזט אױפן טי׳ס ברוימ טיט ׳עינקע און איײן איז זי אויך געהאט אײעק. גרי׳טא איז נעװארן אומרויק, נענוטען אומצויפן אין אצע ינזטובן און קראפן מיט די טירן, האט כסדר נע- הארטן אין אײן אומקוקן זיך און ארומזוכן, װי ער װאצט עפעם פארלויר;. נריעא האט געגראבצט אין די שענק, נעעפנט מיט כוה און אײציק־ברענענריק ׳טופלעדער, ארויםגע׳טצעפט שעכטצעך און פלעעערעך, סראיקצעך טיט שםירעכצער און פיצן טיט א ׳נוארפן אומה״מצעכן ריח, אז סיהאט אז׳נז נעכאפט בײ דער נאז. צום סװ= האט ער נעפונען א מין גומענעם אינםטרוטענט, א ׳נזװארצן א ׳ערעקעװדיקן. נרייעא האט אים א כאפ נעטון מיט שפיצן פינ־ נער, אנטראפן דערמיט און פארהאקט זיך אין צימעד, אז־ט אפנע־ קיעטט דעם עק פון נאכצויפנדיקן הונט. — נאנצע צװ״ טענ דער־ נאך האט נרי״טא קײנעם ני׳טמ ארײננעראזט צו זיך, כטעט נייטמ אננערירט פון עםן, ײאס מארי׳טא האט אים ארײנגע׳נוטיפט דורך דער טיי מיהאט פון דארטן ארעטאר דערהערט א ינזיםן פון א ׳טרויט־ביקםר, א טופען פון פיס און נראבע, ב״זע רײד: — דאס האט יענער אזי־ארום כרוטרשט נעכאפט באנדיט;, וױ דער דע- טעקטױו, נעבונדן זײ און געיטצעפט צו דער תציה... די ארטע פא- פונע טיטן צעבראכענעם יטנאבצ האט די גאנצע צייט נעקוױטיעעט. אז םיהאט נער־סן אין די אױר;. דעם דריטן טאנ אױ נרייעא ארױס- געקוטען אן אייסנעטאגערטער, טיט נעצע פצעקן אויפן אפנעצוינע־ נעם פנים און מיט רויטע אנגעדראצענע אוינן פון א דולך ער האט זיך אװעקגע׳נזטעצט אין דער טיר פון רער קיך טיט צעינופד״טע פים, אויםגעזען ני׳טט צו דעדקאנען די אצטע טארייעא, אויפנער־סן דאס טויצ, ײי א״נצו׳טציננען. — א—א, זי איז נאך נ־יעמא, די טאמעני — אזא אויםװורפן — א יעדן — — ב־סט הוננעריקני — הא׳■ — כיײעצ זי ׳טחטן, אט טיט דעם טעסער, א־ר זעטי — כיהאב עם נעפונען אונטערן בעט, ניט א קוק — די קצײנע אײגעצעך האבן א נצאנץ נעטון פײכמ, צעפראם;, א־־ננעגעםן ז־ך א־ן דער פארק״צעכיקטער װאנט. די נוײה האט זיך אפנעצצטט, אװעקגעצײנמ זיך אויפן אײזערנעם בעטצ אוטנענעםן, א״ננעקורט׳טעט זיך. די;אכט איז צונעפאצן ׳שאטנדיק און ניך, די ריפ;, ווי א פ״ע. א פארענרערטער, טיט יענעם שװ״ס־ק-גרױע;, פאריטט־־פטן אויסזען. וואס סיהאבן נאר טתים, — האט ער ב־ז דער רעצטער רנע נ־יפט אױפגעהערט יעעצטן די נקבה, װאס האט א־ם אוטגריקרעך געטאכט־, געפדװוט יסרייבן א צװאה און נעטענהט, אז װי נאר סיװעט א־ם אב־סצ צ״כטער װערן — ײעט ער איר נעבן א גט... ק״ן אײן רנע ײעט ער טער נישט װעצן בצ״בן טיט דער נואפט־ע אונטע־ א־־ן האנד... געיכטארב; אױ ער א־נטיטן דער נאכט, ־וען ק־־נער אױ נישט־ נעװע;. צוטארננס א־נדערפרי, װען ר־ אצטע טא־ייעע א־ז ארײננעקוטען טיט א גצאז װארעטע טיצך און דערזען א־ס א פא־יטטארטן ט־ט פארגר״צטע אויגן און ט־ט אן אפ;, שטײ? טו־י בון װערכן סיהאבן ארױסנעקוקט צװ״ פו־לע צײן, יטא־פע און ׳צפ־ציקע, — האט זי אדאפנעצאזט דאס גצאז, א פאצ ארײן געטון צ.י דער בעצ-הב־תטע און א ריטיט נעטון'יענער א־ן פנים ארײן ט־ט פ־־נטיכאפט און ־ציחה, אז די גר־נע אוינן זענען אננעפ־צט נעװארן מיט בצוט: — ־וזיס — סקאנטיפיצן... די רװיה א־ז נעטאבט געװארן ניך; דעד תו־כער עגצה-־־ד טיטן רו־ט;. יגײכורן פנ־ם האט אײציק און טיט ביטוצ אר״ננערוקט דעם קאסטן א־ן יכװארצן װאגן, בריהיפדיק ז־ך אװעקגעזעצט אוי־ ד־ קאזצעס א־ן ט־ט א פײױ—אװעקנעפוארן - א־בערצאזנד־ק נאך זיך א שטו־ב פון אונטער ד־ רעדער און א קנאקן פון א בײט׳ע... די קופע נו־יהס, װאס זענען נרײט־ נעװען צו באנצי־טן רעם בר-טנן צ־ם בית-הקבי־ות, האבן נעזען פון ה־נטער ר־ ־עאצן ײ־ טירא ־סרעפט זיך צוײק א־ן הויפ ארײן, קייכט־ אן א־־נגעבו־נענע — און ר־ ני־אבע, נעצע טרעדן רינען בײ א־ר אוי.־־ די בעק, קאפע, אראפ או־פן זאטד גאנצע דרײ טעג דערנאך זענען גענאננען פרעט- דע נעסט צו דער פאנ־ ט־רא, דעד נרו־סער ״.יפ־נל א־ז פארהאננען נעװען און ארוטנערעטט טיט קרעפ ד־ פאני טידא האט ת־כיל בא־ קוטען טרו־ער-טצבויע־ם און אפ־צו יעװארצע קרעצן. טיהאט דא נע- טאכט א סעודה צויט די נויישע טנהג־ס, טיהאט א סך גענעפן און געטרונקען. סיהאבן ז־ך נעװיזן נײע פניטער, װײס-בערדיקע רוסן א־ן גר־נע בי־־טע און אפנעטראנענע טאנטיען, ־אטען א־ן פאר־ פעדערטע יכ״אדצע טצבוש־ם — ראנגע און אפנעטראגענע. זײערע נעז זענען רו־ט נעװען פון שכרות, ד־ נעעצטערטע פניטער -— אפ- געװעצקט פון אטאציקער ש״נקי־ט -— האבן <אך איץ נעטאכט ד.;דיעך צו ר־ טאנסרייט, גיריק געשטי־כצט ט־ט ד־ אנצײנ־קע ט־־צעד אן נעכאפט פון ט־יש ־עדער עסנװארג: נעק־־ט און נעיכצונ• נען א־־סנעהינגעדט און ז״צע־נע א הייבע־ רארעד ינינ־ז טיט צע־ ".ו־בעיטע האצב־געצע האצב־נרױע האי האט עבר־ובטרריק־פאד־ ד־שט נענר־דפיט־ א־־־= א טאנדאי־נע ריס־ש־ע טעיא־־עכ ר־ נרא־ בע פ־ננע־ ד־ט ד־ שװאיצע שט־ציקע נענצ זענען ארוטנעשפרונ־ גען צװישן ־־ סײר־נעס טיט איטנרויבצעכער פצינקקײט, אצײז האט ער בשעת-טעיעה צוגעזוננען ד־ט א ברודענד־קן טו־בן דרה-שח־רה- ד־קן באס. שפעט ב״נאכט א־ז דעד סאראן באשטעימ נעװען ט־ט י־־ד־קע פצעשעי אננערי־כערט. ד־ באגאסענע ט־שטוכער זענען באיע־ט געװען ט־ט אש און ס א־ז יארטן געשטאנען א רוטפע זו־ערקי־ט א־ן או־סנעײעפטע פ״כטק־־ט, װאס קוטט נאך א וױצ־ רער, צאננ-פארצו־נענער און צעראזטעד הוציאנקע. ד־ געפט זענען נעהאט אװעק. סיהאט ז־ך ברוױ אריטנעפארעט דעד װעכטער: דיט פאריעארצטע נאסע העטד־אדיצ א־בעד ־■ האד־קע הענט נעפאקט װאר־זעס, נענ־יעטערט צװ־שן ד־ ש־ענק. ד־ ג־אנצע צ־־ט האט ע־ נ־ש־ט או־פנעהערט עפעס װארטיעען צו זיך אצײ;, ׳טפײען פון צוו־שן ר־ ׳<■״; ד־ פאנ־ ד־רא האט געעפנט די טיר צו איר זון א־ן אצקער ארי־ן ט־ט א סקר־פ, אװעקנעיעטעצט אויפן ט־־ע א ראטפ, אץ ז־ך אוטגעקוקט. גר־יעא א־ז נעצענן אייפן רוקן, ט־ט בײדע הענט א־נטערן צע־עויבערטן קאפ. ער האט נעכראפעט טיט א צע־