Literarishe bleter · 1929-06-28 · 26 (28.6.1929) · p. Seite 504

אן?'םער&ריש^ ב?עםעד נזב. 26 (269) זײם 504 יצפ־כיע; רעב פאריעדאג פון חבר האװאר און ארויסגעשיײדעדט א•; רױב ארײ; צװײ פוגקע;-דעפעיעעס קײן ענמפער האט מע; ני׳פמ דערהארט;. * א־ן צװײ טענ ארוב האט די נ״ע זיצונג פונב דערעגאמ;- יאט אקצעפמירט דעב פאריעראג פון חבר רערביע, און באפויל; דע- טיר־טערייעער קאטיב־ע צו באארבעט; א נעגויע; פרא; פון א בא■ װאפנמ; אגנרי־ אויפ רער אגנרא-אטעריקאכייבער קאנצעםיע. ארויםנ״עכדיק פו; רעד זיצוננ, האט דער חבר ראװאר מיז אויפ; קא־ אראפגערוקט דאס היטר, װאב םיאיז ׳בטעכדיק נעװעז■ א ביט; פון זײ; ׳עטאדקער אויפגערענמקײט, און זיך אװעקנעראזט אי; די נעררײטע, ׳פװאך-באאױכטעכע נעהרעך. באיז נעפאי א רדאבכיכקער דעגך דער דורכפאר פונם א״יע־חחזבשיק; פאריעראנ האט רעב חבר ראװאי פוכקט װי א פערזעכרעכע בער״דיגוכג אכנערירט, ביז גאר או; איב אכגעפירט טיט א טויבער בײוק״ט! - כ״טט־קע פאריטויכעןז ז״ פײס; אויט אוכזערע דרא.ננע;. ז״ װער, אוכז אוטברעננע; פון חװ<ערי — האט ער נעברוטט דודך די צוכויפנעדריקטע צ״ן. ער האט נוט נעװובט: א טפעריא־יבט;. װאב פארא אפטאב; קאכע; ראב זיי; םיט ז־יר ז״ װעק זיך כ״בט א־בערכעטע; טיט; נורר פונב או־בפנרכדיק; פי־־ארעטאריאט. נאר ער האט נערעכנט, אז ז״ װעק זיך דעריערעק; כאר דער טגפה ו״ װעק נייעט װער; ריזיקיר;. נײ;, ז״ האב; זיך נייטט דעריעראק;. ז״ זענע;, װײזמ אויפ. יכטארק זיכער טיט ז״ער קארדא;. ז״ ווילן אויסהרנענע;, װי הינט ז״ װעק כ״עט צוראז; או־• ק״; קיראטעטע.־ און א מויבע, טאכטראזע בייזק״ט האט זיך צעקמטפערמ א•; האר־ן פון חבר ראױאר ער האט פ״כט נעקרינ; די באכדע ביז; ברוט. אז ער האט זיך נאר ־ע־טאכט א; ז״, האט א־ב אי; הארז אכנעהויב; דריקז א װ״טיקיעבער קדאטר. ד• כאיראטעסקע האט עוי; א״נטאר ט־ט יעװערע יטטױוארעב צוגעט־רעט; ד• פאריזער קאטונע. איצט װארטן ז״ רו־ק, ביז ארע װער; אויבפגר; פון הוננער און פו; דער טנפה. דעטארט־ װעט ז־ אויפבנ״ קאנע; פארנעטע; דאם אויםגעדױענפעק- צ־אכירטע פאריז. פארגיס; עב טיט פאריצ״, פארטרונקע; טיט דע- טאקדאטיע, אויפעפענען די יטרױזעב פון דער פוםטער, פאיראטענ- טארער געפרוידער״, ארוט׳עטעק די פוראפקעם פון די קריטינארן, צודד־ק; ז״ אין די א״זערנע קיוב;,- און ס־װערן װידער א יטװיב- טון א־ן די פאבריקן אר״ן די אראפגעטריבעכע פון אקער-באד;, יטװארצע, באטויבטע טענט׳ען. װאב װעלן טיטן יטװ״ס פון די אויכ- געהארעװעטע הענט אזיסשכײח פאר ז״ רו, רוקסיב און רײדיק- נייערײ ם־װעט ארץ װירער וײן, װי אטאר, און א הונט װעט אפירי נייטט װיםן, אז מיט עטרעכע חדיטיב צוריק איז אין פאריז נעװע; א קאטונע, א; ארבעטער- און זערכער-רענירוננ פון א דערענאט;- ראט, א ׳טטרענגע ארבעטער-עפאפ״ע. טראכטכדיק װענן דעם, האט דער חבר ראײאר נאך ׳טטאר- קער צוגו־פנעדריקט די צײן, און ס־האט זיך דערהערט אן התראה- דיקער קנאק טיט די קינבאק;. ט־מ א שװערן שטױוא, יטװערער פונב דזיטוטע-יאך, דריקט איב צו די אנטאכט. דער הבר זיטאקע ראװאר, דער קאפימאן פון דער רויטער גװארדיע אין דער דאטן-רעפובריק בערעײיר, איז אין דער פאר- רעװארוציאנעדער תקופה, דאם ה״סט טיט פיר װאכן צוריק, נעװע; א טאטראס אויױ דער יטיף ״זינ״. אין דער פארטײ — יטוין אכט יאר דאס ה״סט פון דער רנע א;, װען רי מיריטערישע קאמיםיע האט איב ארס צװאנציק־אריקן רױטירעכן פאראבעק פון קאטבעם טאדטאק אדײנגע״טאײדערט אין דעב ׳טװיטענדיקן אפנרונט, און ער האט טיט דער ראפעטע אנגעהויבן ארײנװארםן שװערע קוירן־ יטטיקער אין דעב צעעפנטן טויא פון אוױון, פארשנדיק טיט די דיק- נעױאדענע פיננער די ערשטע אפנעבריטע ערטעד אויפן נאקעט;, טוםקוראדן רייב דאס נאנצע צװאנציקיאריקע װיסן האט נעטאכט א קאזשעריק, און רי שטארק-באפעסטיקטע, ארדכוכנספורע װערט האט זיך א װינ-נעמון א־ן זיין קאפ, װי א שיױ-דעק אונטער די פיס אין רער צײט פון צעװירדעװעטן ײינט. י ־ אוי־־ דער פארט״-בריק איז ארץ פרוציב נעװארן דורכויכ- מיק, װי נראז, און, אוטקוקנדיק זיך פון הינטן, האט דער חבר יא- װאר בארד פאריטטאנען נישט איין זאך. דער ארטער קאטבעפארט- און פינקטרעכער װעט אונז דער־ן פארטרעטן די דזשוטע, צוריב א פא־ טעג איז זיך נ״טט כדאי צו ״טראנ;. און קודב כא דערפאר, װאב איך גר״ב נייטט, חבר־ב, א•; די ׳טפ״ז-יאגערן, ײערכער דער הכר רערב־ע. האפט צו נעפונע; אוי־ דער טעריטאר־ע פון דער קאנצעביע, װייר פו; װאנע; האב; ז״, די ענגרענדע־ נענומעןני עפעב אנדעריט— גערט. גערט װאיט; טיר זייער נעפינען א קופע. אכעד נאך װאב חב־יב, מויג אזנז א־צטע־ געיט־.־ ק״ן בדייט װעט טע; דעדפאד כ״טט קױפז. ביא־ז נ״טט בדאי, חבריב, צור־ב דעב צו פארגיב; אונזער פ־ארעטארייט בר.יט און די פראװ־אנט;, אױב ב־זענע; אזעיכע נעװעז; אפירו, האב; ז״ שוי; פי; ראנג אי״! אויפנעפרעב;. מ־ר װעק ז־ך דערמ־ט נישט דערנער;. און אויכר״- ניק; פא־יז. חכריב, אױ נאך צו פרי. כר זמן זי װעט זיך נ״טט אר״; אױכיײניקן פו; דער דזיטומע, װעק מיד פו; איר קיי; נרויב נחת נ״טט האב;. נײ;, הכריב, זוכ; שפ״ז א•; ־אדיז א־ז א מיטוגעת. מיר ױע־; נאי אימבדעננע; אוי־ די באר־קאד; א הערפמ פו; פדא- יעטא־־אט, ביבי״כט אז״ אויך יעדן טאנ ױאס-א מאר װינציקער מיט ־ואב זשע, חכר־ב. מיט װאב פאד א כ.חות װער; מיר באהעדיט; פא־יז. װע; ב־װעט אי; א־ר אויפהע־; - מנפהך מידאי־ אפשפא־;, רב־־ב. ה־ט; װ־ א; אוינ א־; קאפ, יעדער טדאפ; פ־ארעטאד ׳ט בייט, או; נ־יטט נאך צוהעיפ; דע־ דזיטומע אי; איר ארכעט. — א־יב דו װעבט די מנפה נ״טט צוהערפ;, װעמ איר דער הוננע־ צוהעיפ;: א; ברו־ט ױעמ דע־ פראיעטאריאט יאנג נ״טט אייבהאיט;; — כ־וו־יב, חבריב, א; ברויט וועט ער נייטט אויכהארט;, אבער מיט א־•; פ״דע װעט ער א.יך ײייט נ״טט פא־פאד;. און זוכ; די פ־ידע מוזן מיר ערגעץ אנדע־יט, דאדט, װו מיר װ״בן אוי־ זיכער, אז זי איז פא־א;, א■; נ״טט דארט, װו מיר װ״ב; פארייב. אז ז־ אױ נ־שטא. מי־ מוז; זי. הכדיב, זוכ; או־םער; קאדדא;. - או; װ־ אזױ, ־כי או־סער; קארדא;״ ד.י.־כ; קארדא; װעסטו מ־ט ר״; האנט :״טט רורך און דוריר״ב; זיך איז אוממעגרעך — א .־געיע, חכדיב. דעדרויכט בייר צו ענדיקן. כ־האב א פיא; מי־ ־איפ; זיך גא־ יגמרי נ״טט אדו־כש־ראגן דירב; קארדא;, בד־ ־י א־מפע־־א־יבטישע, פראנצױז״טע רעגי־ונג צי צװ־ננען, ז־ זאי אונז כאזאי־ג; מ־ט פראװיאנט;. אין ם־װעט נענונ זיי;, רויט מ״; מ״ניכג. פונב דעיענאט;-ראט ארו־כצייטיק; צו דער ־עגירזננ א פיניע;-־עפעיטע: אדער א־ד שטערט אוכז צו אין צװ״ טענ ארוב אויר דער צװ״טער זייט פו; קארדא; און איר װעט אוכז אױך װײ- טע־ צו־טטער; אזוי פיר א.י; אזוי פײ װאנאנעב מעי קאדטאפר א.־; נאך דא־ט עפעב, אדער מיר װערן זיך אד־רכשראנן און איבער־ ר״ס; א״ע־ קא־דא;. און א־־ב אפירו מיר װעק איב נ״טמ קאנען איכע׳־ר״ס;, װעט יעדנפארבי כ״ב צוזאמעניטטויכ א״עי־ מירימער ז־ך אניטטעק; פון א־נז, א,ײ פונב מ־ריטער ײעט ײי מ־ט א בראז, רי ־זיט־מע װ״טער.׳ מיט א יטפאצ־ד זיך דורבג״; אייער גאנץ פראנקד״ך. מ־ר װא׳־ט; פ־נקטרעך צװיי טעג — קיויבט אןיב — זיי װעק כ״טט ענטפער;: — או; רויט מ״; מיינוכנ, חכריב, װעאן ז״ ענטפער;, או; דװקא שנעי ק״ן ׳טוב דראוננ װעט אזוי נייטט װירק;, װי די יטקעק פאד דער דזיטומע. ז״ ײעק פאריטט״;, אז מיר האב; נאי־נ״טט װאב אנצװוערן. ז״ װערן נ״טט װעק ריזיקיר;. או; טאמער װעט אונז פא׳־ט נערונגען זיך דודכצושיראג; אזש כיזן באמע קארדאן און צו־ נויפצומדעפן זיך מיט ז״ער מ־ריטעד׳.׳ ז״ האכן דאך דערפאר מי.־א, װי פא־ פ״ע,־ ז״ װעק נייטט װעק צוריב א צען װאגאנעב פדא- .ױ־אנט אויה גאנץ פ־אנקר״ך ברעננען די אניטטעקונג. און א צװ״טע פונקען-דעפע׳טע װעט נ־שט יטאטן ארויבצושיקן צוב פראנצוױישן פ־ארעטאד־אט ־אייבע־ דעס קארדאך דער פאדױער פרארעטאריאט, װאב יטטאדכט אוים פון הזננעד, װענדט זיך צוב פדארעייאר־אט פו; פיאנקר״ך און פון דער נאנצעד װערט, אז עד זאר צודריקן די פדאנצוױ״טע רעגידונג אין זי צװ־ננע; די הוננעריקע ארויכצויטיק; ׳טפ״ז-היר־־. פון ד ע ר ז״ט די דזשומע או; פו; יענער — א נע- נעראי-יטטר״ק, ביװעט נ״טט דויער; ק״; צװײ טעג, און ז״ װעק אונז װי נעהעדיק צויטטעק יטפ״ז אריכעד דעב קאדרא;. אזוי אױ, הב־יב. מ״ן מ״נוננ. כיהאכ נעענריקט. ביהאבן א הירך-נעטון גיײבצ״טיק א פאר און זעכציק יטט־מען אין יטפעטן אװנט האט דעד אדבעטעד- און זערנער-דערענאטן- ראט פין דער ראטן-רעפובריק כערעװיר אננענימען מיט א מערה״ט