Literarishe bleter · 1929-06-21 · 25 (21.6.1929) · p. Seite 486

(268 25;״כ 488 1303?3 י־אזט רעדן א ״ענטע;. ־טרעכטע זענט א־ר. חבר־ט — און איענכע ׳טי:עכטע. א טענטש װיא זיך אראפרעדן ־פון הארץ ראר־ — טען - א־ט — הע — הער — 1״*י:=ו צװ ־יטןר ־ א א י ט י ׳ט ע ר יאז א־ט חבר, עט איז א פראפרעד, װעט אב־סר רעדן און אנדריטרט װע־ן. ט א ט ע ־ט ט ־ע ע ר ב א־ך װעא נ־־טט אנדריטרט װער;, און ני־כ־ט א־ינרוען טער, א־ך ב־ן א־ינעד פון טו־זנט ט־ר־אנען — רורך ט־־נע בא־טרוהנטע ר־פן — דעח טו־זנט ט־א־אנען — נאך ב־ן א־ך נ־־בט רעד טא;, .;אך ב־ן א־ך ני־עט דער בו־ס, אבער דער זאטע; ב־ן א־ך, אבער בארד װער א־ך װאקסן טעכט־ק ארן־ר — ע ר ־ס ט ע ד פ א ר ־ ט ־ ־ס ע ר רעקט זיך א־־;, הבר ס, ט־ט װאס װעי עס קען. ר־ או־ערן באריטט־אבט־. א רחטנות — ט־ט דער בו־סמ, צו באיטאכן א־ט ראס קרעציקע טו־ר. און בארר ײעט או־פנ־־; ד־ זו;. ד ט ע *ט ט *ט ע ר ב וענ וזעיצ אלעגזאר ־ע־יעי־ און דעלעי־. פרוציש צוט רויטע רינצירזײצ א זעץ אין פאי־פיײצצ די צעי־ע דאס י׳עספ^ אוינן לייככ אן איבעײקס ודייצעי־) חבי א־ן בין דר - נאד דו װײהט עב ני״טט, װירסט עס נאד נייטמ ױיס;. דורך רײנע אױער; דריננט ני״טמ טײן ױארט, דורך דײנע פאדטטעלמע אױנן די־ינגט נ־יטט דאס ייכט פון דער זון, דו האסט דיר די אדיעדן אלײן פאר״סטאפמ או; ווירסט נ**טט כויין װארי* װאס איז ר״נסי דו האסט יי אוינ; ארײ; פאד״סטעי־ט אי; װ־י־סט ני״סט פאי״סטײ; דאס ■~*יט פון דעי זז;. װאס נײט אויה אץ װירסט ני״טט פאייסטײ;, אז דאס רויט פון דער זו;, ױאס;ײט אױ־ א ז יאס רױט פץ אונזעד פא; אץ ווירםט ני״סט פאריטטײ;, אז דאס רויט פץ דעי פא; איז דאכ רויט פץ דײן ברומ, און פון דיץ ברודערס בלוט. אכער דורך יעס פאריעטאפטן אױער אבעי דורך דעס פאדיעטעלט; אוינ, װעט ררינגע; דאס רדיטע ליכט פון רער זץ׳ װאס גײט אויף, איצט איז יטוין פול, קיץ נײע װעט טען נ״סט ברענגע;. באפט אים דער מײװר, דעס װעכטער, / אײדער װאס װען װעט די נאכט אנטרינען װער;, דאס פענסטער בראסט *סוין. (לײגן זיך מיד װו װעי־ עס קען, כ־אטע ־דנדגע-ב :ײיי: *כע־ין כאזונדעי־) פ ע ר ט ע ר פ א ל י ט י יע ע ר א עטאכויארמ צד א *סטאכװארט אנע־ דא א־ן תפיסה איז פארט אייעדאר אײניקײט. צ װ ײ ט ע ר פ א ל י ט י *ע ע ר אז א*ץ נאבט איבער אי*ע ד י י ט ע ר פ א ל י טיש ע ר אפעײ נייסט איץ פינסטערני- ע ר *ע ט ע ר פ א י י ט י *ע ע ר דער עיקר — איץ דארנ; פאי־ אלע , פ ע ר ט ע ר פ א ל י ט י *ס ע ■־־ א װיננליד חכר זײ ניעט ב״ז. כײ אזעלכע ר״ד א־ז נוט צי •עי־אפן — א גומע נאבט, הכײפי כי א ט ע ׳מט׳טערב (די קריסינעלע הא-; זיך געאםפעיכ אזן זיך אײכגענױי־עס איײער א•; צױייטן. כי־א2ען. די כאליטײדע — יצםיל. עי הוי-ט אן ־צסיד צו יעדן, װי װאנזיניק, װי צו זיך, א״עמאל *דטאיקעי) הבריס, ־סיאפט נייעט איץ אץ אט דער נאסט דער נאבט פץ עי־״עט; כ*אי, א״ער :אבט הבייס, װירט באנעטע; דײנע װערטע־ ■ - א־ך האכ אז־ך אזא האד״ן װי איד ע ר ס ט ע ־ פ א ל י ט י <** ע י א י״ץערעי פא־יעױ;, עינעי װי ־ענע. פ ע ר ט ע ײ פ א ל י ט ־ *ס ע ר א ראכיאכטיקעי דיט א ראטאנטיקער א*ז •טטענייק *סרעכט. האט א לו־זע צוננ, אץ אפ־עי גאי א פאריעטערטער אלא דאבט ז־ך צוס כא־־ ע * ״,ן גי ע י ה א * ־ ט י ״* ע ר העץ הני *אדאנטיקער. זעצמ ז־ך דארמ. אהער א־־נט ז־ך אװעק, און יענארכמ, ״•ד זענען נ־־עמ ק־־ן פאי־י־־בטע כ־־־דלעך רא א־־ער ־1־י־־ק אויסצ־הער;. ן־זטערקרי מ י נ על ע ר (י״מ זיך 6רו*יפ דויך ד־ אייגן)