Literarishe bleter · 1929-06-21 · 25 (21.6.1929) · p. Seite 485

487 =■<?יס־בד^י ב7^םסר נ*ס. 25 (268) * רריטער פ א א י ט י יש ע ר עפעס א דאדנער ױנג, זאג, מער ב־יטו א־־גנטלעךץ ט א ט־ ע ש ט ״! ע ר ב נ־יסט דער, מאס דער מעכטער יאט נעזאגט. כאט־ס ב־יט א ט־־דא א־נט־טן נאם האט טע; טאקע נעסאפט . נ־יעט קי־; סר־־אעך ױננא. ערספער פ א א י ט י ׳ט ע ר ־ספיא נ־׳סט ק־ץ ראא, זאנ ,ױער דו ביזט. רא טע זזטשערב א חבר. חכר, װ• איר, א חיר װי אלע, נעװעו; ט־ט אי־ך אלע צוזאטע; אוי־ דעט טעאערפאאץ — אה־; טיט א יסטאאצ; י,אפ. צוריק זיך אן־־ז קנ־ען געוױקט זװייטעו 2אא י ט י,״ ע ף אבער אוני האט ״ע; געצוינ; פון די כעט; ארויס, אץ ר״; בעט, װײזט אויס, ישט־יט נ־יסט אץ דײן א־יגענער יסטוכ — צ־אטע ־ס טשערב טיץ כעט איז ד־ ער־ טיינע פרײנט זענעז אאע, אאע — אץ :־־•; חכרטע טראבט או־ך אזו• װי א־ך עריבטער קרירינעאער ויכ־בעק ער יעדק, פאצאקעװען איב כקדי־ די איב״ריקעי אץ װו האסטו די־ן פרײנדץ נעאאזןע א;עײר־יער פריינט, געדארפט ז• טיטנעדע; אהע־ ט־־נסט, אז אונוערע ניסטות יענען פץ האאיז׳ ט א ט ע ־ע ט ־ע ע ר כ טע; האט זי טיר טיט נעװאאט צונענוטע;, באזונדער ז־צט זי — ער׳סטער פאאיטישער נישט אייער זאךי איר דארפט גיץ אץ טעאד;, װו טען דארױ. אונזער וויאןן װעכט ער (אין איראני־זועי אכטונג־־קטעדונג) לויט יאפעא, הער רויטער גענעראי! (א#) ע ר יט ס ע ר פ א ל י ט י *צ ע ר א האאבע שעה װעט טען װארטן רויק, און שפעסער װעט טען איס דעטאנסטרירן אונזער װילן, די שװארצע טנהגים טוזן פאריטװינדןי װעכט ער (עפנט װידער די טיר גאנץ?וטיל״ װיל״ מען זאל ני״צמ באמעיקן. ןײ: אריין סאקע *ככקע־כ אפ) ערקטער פ א א י ט ״ס ע ר (כא8צ זיד אוין>, םיט א״ן •קפרונג כ״ דעק קדאםקעד״ אין שיר) װער איז דאם שוץ װידערי טיהאט דאך ער״״־ט נערעדט װעג; עפעס. װ ע כ ט ע ר (י3י״ם אריין דורך דער קיאנןקע) שוץ רער אעצטער קר־טינעאער, פץ א־צט א; װעא א־ך פריער די װיזיטקארטע צום באקוקן אר״נברעננע; — הער רו־טער נענעראא (די קרימינעייע לאכן) ער״בטער פאאיטייעער ,־וער דאס איז, פרענ א־ך, אץ א־ר דארפט ענטפערן אנ־עטענר־ק: װ ע כ ט ע ר א פרי־אעך ױננא, טיט א ט״דא א־ס נעבאפט אינטיטן נאס ־ומ״טער ק ר י ט י נ עא ע ר נעדארפט נ־יעט אאז;, נערארפט כ־אב; א געײאאט. פ־־נע כ־״דאעך — ר־ ״ד״סע — רר־ידער ק ר * ט ' נ עא ע ר סיזן נאר רעדט און רעדט אץ רעדט־ דו או־•־ א־ר און ז־ רעדט און רערט. אונזער אײנע אבער יצװײגט — עריסטער קד־טינעאער בעסער װאאסטו אונז דאס ט״דא אהערנעבראכט, א״רער אט דעב דראננ. (ג״מ *ו צו רעי קיאט־ע) װעכטער, אויך טיר האבן א טענה, ניכ אונז דאם כי״דא אהער. אץ זיי נעמ צץ װעכטעח אויסט װעא; טיד טאכ; — טאכ; א — טרינק׳עטרײקז ו די ק ר י ט י נ עא ע וכא־םיקן זיך אלע די״ איו א ••מועס) ערששער פ א א י ט ״״ ע ר נו היריס, טען דארך אביםא רוען, (די קרימינעלע אאכן) צמייטער פאאיטי׳סער דער אינטערנאצ־אנאל פאיירײטערט זיץ טאכט