Literarishe bleter · 1929-06-21 · 25 (21.6.1929) · p. Seite 477

!ײם 477?יסעד^רישע גנ?עסעד נ^ם. 25 (268) ארן עטרעכע בעסערע װאנדערגריקע טעאטער-טרופעס פאר דער ײדי־ יסער פראװי:•; א־ז פויאז. רעד ארטיסטז־פאר״; א־; פו־ר; איז פיר טער, װי א פיא- פעס־אנערער ײאר״;, ער טראנט אזיק ז״גע פרײצעס או; טיז טראג; ד־ נאגצע אהר־ות פאר דעס י־ד־יצ; טעאטער א־; פוירן א■; אץ א ־סט־ר, א״דאפע. נ־־טט צעברעקרוננ, נ־־עט צעיספארטוננ, נ״סט ק־דער-װ־רער פי; א־ין אקטיאר ט־ט; צװײט־;: נעט״נזאטע, ארנאנ־ז־רטע. פראנטעס־קע צ־זאטענארבעט פרן נאנצע ארט־סט־יסע גרזפעס א־; פעסטע אדט־סט־־סע קארעק- ט ־ו;, ב״ פעסטע רעזיס־כער־יסע הענט. ב״ נוט-אװעקנעיסטערטער ד־סצ־פר־; קאן ־אטעװע; ר־ יסװערע ראנע. א־; װערכע־ עס נעפ־נט ז־ך א־צט ראס ״דייסע טעאטע־. אט דאס ראי־' באטראבט; רעד דערענאט;-צ־זאטענפא־ פונד ארט־סטן-פאר־ין א־ן פו־י;. או; צ־ רעס ראר־־ ע־ •־.־ב־רעב;. דעדוו״ז;, אויז־ װ־פ־ר די טעטאר; פו; אונזער טעאטער-פ־רוננ זענען נעפעררענע, פאדניכטנריקע. אבעד רי אקטיאר; אר״; װ״ם; פיר טער או; קאנע; פון ז־יער א־יגענער פדאקטיק ברעננע; נאך און נאך באװ״זן, אז עס איז יסרעכט ט־ט־ אונזער ט־עאטער עס א־ז קראד; או־ב טיר װער; װ״טעד ראזן ראם טעאטער- רעדר זיך 'אזוי רר״ע;, קא; עס אונז פארפ־ד; נאך װ״טער צוס פור׳סטענר־ק; הורבז פון רעס ״ד־יסן טעאטעך זייעד יס־רעכט װעט ז״;, או־ב רער א־צט־קער ארט־סטן-צו- זאטענפאד זועט נ־יסט אז־פהויב; דאס ״ד־׳סע טעאטער-פראברעס א־ן פויר; א־ן דער נאנצער ׳סארפק״ט או; װעט נ־יסט זע; א־בער- אנרעריסן פו; אנהויב ביז; סו־ אונזער טעאטער-רעב;. א־צ- ד־ נאנצע נרויזאטק״ט פו; קורס-כר ט־קער ראנע, אז; זוכ; טיטרע;, ־סאפ; ט־טרע;, װ־ צו פארבעסער; או; נארטאר־זיר; ראס ־יר־יסע טעאטער-װעז;. און רער אנהו־ב א־ז: יסאפ; עטרעכע גוטע טעאטעד-טרופעס אץ ר־ גרעסע־ע ״.יטעט ם צ. 3 ם ר •1 א צ.? א♦ יריע אזנזעד רזצקין. דער דענעיצ דיאט אפגעטײרע פז; ז'ך אי; עב א״״יינגעויײט אין דער חיד, אין דעם *טטינזען *טטײ;, אין דעפ טײע, כײ װערכן ער עסט א־ן בענטיטט און זינגט. רוצקי ה$ט דע׳-זען א־ן דעדפייט די טענטיטרעכע אוטחײטרעכקײט, װאכ רוט אזן אזכי־ רו קט אזיד ארץ, ױאס נעפינט זיך אדזס טענטיט;. עד האט דןןיס גיענטטרעכע אױבגעיטפרײט, זוי א נרױכ ריכט אזיך יעדער זאך אז; יעדער פאקט אדוכ אז:ז. דער װענ פזן טענט־טן איז אזכ־עטוב, קײן זאך קאן זיך פח איב נ״כט אױבבאחארטן, ארץ כאקזטט אן אפ־ *צטרארונג פון איב. דררך ארץ *טטדארט אדזיכ זײן ־טאטכהאפטי־ קײט. רוצקי קאן רי זיבעציק דטונות, אויך װעילבע ארע ׳טטוכיקײטן רערן זיך צוכוי־ אזן — פארטטײען זיך. רוצקי קאן די טענט־טרעכ־ פטע יעפראך פון דעב טעכט׳טן — דאכ צוגױפיטװײגן זיך נײט רע־ יטװײגנדיקער װערט ביז רי ריכטיקכטע טיפקײט;, רארט װו אי־ץ װערט פארװאנדרט אין א טוזיקארייט; אקא־ד, װאב קוכיט פון די פארהוירגסטע װערט־בורות און װערט־יבודות. אין עריבט :אכרעב, װען ארץ קוטט יטױן צזכ כך־הכרדיקן *טװײג;, הויבט זיך עריטט אן פון ראכ :ײ דאב :ײע װאדט. ראכ ױארט פין א כאנײטקײט רנדײכו: ־יככטער א־ן זי ײנגי איו װארי וילן י אי פרן גרויב געזאנג אין מיר. מיינע גלידעי קניעי זיך אוי כעטן׳ מײ:ע גלידער ציען זיך און מא:ען. גיװיכ געזאנג אין מיד זיכג איייכ פון יזיר מיר איז ע:י..אין אינע־כלזכ אין מײ־ איך וייל װעױ׳ איך זרע*• פאי- דאב איטבאװענרעכע איז אויפנערעבט געװאד; רורך ריצקין. עד האט אין רעב אדײננעבראז; רעב *<גטעב פרן רעב באװענרעב; אין דער װערט. אז װי קאן דען טעגרעך זײן א טזיטע זאך א־ן רעב אדוב אזן אדוט־קן, א״בירךזיך-דדײענדיקן רעב:ס-ראד דעד פאקט ארײן, װאב אונזערע אויגן זעען דעב ־טטײן, װאכ אוגזע־ע העגט בארירן איב, אונזער אױער הערט זײן *טטוטק״ט, דער דאזיקע־ רעבט פאד אי:ז רעבט אי; פא באװײזט, אז דער פאקט -ן.. אי יטטאטט א־ו־ב רוצקיכ בא־ דעד ױערט אין צו אידע זאב; ך רוצקי ריפט א; די זאב; פו; אטתן זענען ראב אבער ני״עט איז ר יסים, רעבט הז רט א; אונזעדיע ד־ ־ ארע אז די נאך װײבט רוצקי, ננטיטרעבן אװ 1*■ ז יעי װערט פ פו נויט־ :זער ־ אונזער :ויז אזן או יוארט ־*ייקז י עב די יפסט; ז־נעז פיז ט י פיגי־ט; װערכע אינזעד ניסיית ׳ס צי ו ׳פפאסוננ אוי ונג אץ א״ר זײו צי אגגע־ און יך װערט באפריגרט ■ אײ] זאנ זאב; ׳ד י א; בא־טעפענייט;. או ־יזת ארע געגעבן :עטען צו רי אח נאקיע;. י־־יזז ־או אדוב או:ז טיטן ז נעגעבן ניטטות האט ער זײ אויכגעטײרט פין ארעטע;, באזונדער אין דער ײדײצער ריכ־ טו:ג, א־ן אין דעב כאדאקטער פון זײן *באפן - אן אפ״-־אפעד פי; אפגעזונדערטקײט. א פארביכרער און פאיירירערער פזן זאך טיט טענטיט, פדן טעגטיב טיט װערט, װערט טיט;אט. א; איבערענטפע־ דער פון טענטטרעכע *בטארק״ט; ארן ׳בװאבקײט; צו רי דוטטיב, ״בטוניע באיבעפענייכן אז; *בטוטער װירקונג אויה דעד ערד עױ ׳טפ־צט ארײן דאס טענטיטרעבע אויג אזן דאה טענטיברעכע אויער אין זאכן, װאס זענען פא-״טראסענעד סרר פא־ אלנזעד אױסערי:עבן באנעב. װען זאכן זענען יטטוב, זענען ז־י אז:ז פרעגיר, און :יט נאד פיעט־ אז:ז, :אד ז־ך ארײן זענען זײ אזיך :יט א״נ;. װען זאכן זע־ :עז פארנריװערט, זענען ז״ װײט, פאררארן אין אן אזטװערט, אי; רעבנסראזן הדצך. יערעקן ז״ אזנז, װערן ז״ פארזזאנדרט אי; יעװער־ קײט, אין אכן :נפכ פאר אנז. טיד יבראגן זיך א; אץ ז״ און פאר; ארײן אין אזטעט, אין צװײפר אזן אין *אז׳ט. קוטט צוגײן רוצקי דער פאעט, דער קינסטרער אז; װיר עפענע; א װעג, א פארבינדיננ, א יצײכות פון יטטײ; צז — טענטיט, פו; טענטיט צו — בויב, פון כײב צוב — היטר אין צו דע־ פארוװנדעטע־ פאדביקער רײבקײט פזן א ׳גיטיטוננבפורן אװ:ט א־ין הארבכט. אזן װי דזרך וױנדער דדעדט געיטאפן א טי; כיטפאניע פ.י; דירכרעדן זיך טיר הויבן זיך אן דערוױסן, אז ארע ־עטיטע זאכן האב; געילעבט אינזעי רעבן *בטזטערהײט, אז ז״ האבן זיך אפגערערנט או:־ זעיע גע:נ אין אונזערע װענן. אז זײ האבן אין זיך ארײננעזאפט אזגזער פרײד און אוכזער טדויער און טדאנן אױ־ זיך איז אין זיך ד־ יבטריכן פון אונזעד באזזנדער ט־; רעב;. או; :אך דעיזעען טײ: דװ־יבן ארע זאכן, ױאכ קוטע; :ייבט טיט א.י:ז אין עננער דירעקטע־ באדירוננ, װי, רטיטר, יאב צוזאטענרעבן פון טענטיב טיט טענטיגי, רי ארע ענגע קאגטאקט; אץה דעב ענג; טראקט פון טארק און ניבה־, קורטוד אז; אנדערע אקציעס, נאד אי; רעד כביבה פרן פאסיװיטעט;, פון קרײניקײטן, װאכ *טטײע; פון אר:ז אפגעזונדערט און האב; טיט אונז נאד א *טײכות אי; זערטעגע אײנגעיטט־רטע דנעכ - רעד־ װ־כ; טיר ז־ך דורך רוצקי;, אז אט די ז״טיקע און בײ־זאבן קאנען אינז אויבגעבונדן. זענע; אנגעקניפט אי; אזנזער איך טיט ארע טאנ- טעגרעכקײט;, אין װערכע טיר דרײען זיך ארוב זיך און ארוב אנדערע. װײר אוצקי דער דיכטער װײכט, אז זינט טיר רעבן או־ר רעך הארץ אזן ברעקרעך פארעב אזיכנערעכנטע זאכן זענען :ײטט װענריהײט, זײ זענען אויך טיירן, אי; זיך פז; װערכן אונזעו רענט. גײטט :אר האט הוטיט, נאר אז אח