Literarishe bleter · 1929-06-14 · 24 (14.6.1929) · p. Seite 470

?'םער$ךײשע ב7עטער נום, 24 (267) דיס 470' די קאמיםיע זאגט איר װאיעמסםן דאנק אלע מריינם, װאס ה$£ן אנשײלנענומען אינם קזוגקורס און מיטגעהאלפן צונויפזאמדען אזא רײכן אוצר פון דער יידי״םער פאלקסיכאפונג, בפרט די פריינם: פ. העניג — גארליץ, א *יןמערניערג — יעלץ, י. זעלקאװינױס — לאדז׳ ח. פוזניצקי— :אמ־סקי, ל. לאס — יסעירזוין, י. פערקמץ — לאנדאן, ח. איראמאװיפמז— סויאדאל, *ד. אייאמאװיביס — יראד, ח. לוניעװםקי — פאדיראדז״. אויןפ דעי זעליער זיעונג האפ נ. װייניג רעפערירב װעגן א פאר איבע ײדי״דע מנתגים, וואס האין זיך עד־הױס נןןך דערהאלבן אין א בייל געגנבן. דאם זענען: דער מנהג ארומצוגיין אחרון *בל־פסח מיב א *גסאבע־פיגור, דעם א. ג. ״חמצדיקער ירכו״. װאס מען קען נאך היינב ברעפן אין קאלי-ןער און אין קוילער קיײז, דער מנהג צו ״ביקן ״כבת־הגדול די פארכעס קײן מצרים, נאך הײנב צו באג זײער פאר-ןפרײב אק גאליציע און רומעניע, וװ םיגײען ארוים פאר דעם באג ספעציעלע צײבונגען, מען דרוקב כילעבן, *ביפסקארבן. איץ, װאס איז נויביק צו אזא רײזע, און די אינבערעסאנבע ,.פיאגער״ איגאניזאציע פון יונגעלייב, װאס דארפן זיך ״טבעלן צום םריזיװ, זייערע ״בביק און לידלעך. *ס. כאסבאמסקי האב רעפערירב וועגן דער מעגלעכקײב אויסצו־ :וצן עבנאגראפי״דע מאסעריאלן אין דער ״בול און אריינציען די ״כול־ ױגנב אין דער זאמלאי־בעב פון דער יידי״בער פאלקס״באפונג. ער פארענ־ ד*קט זײן רעפעראב םיב א הייםן רוןפ צו אלע לערער, ״ברײבער און קינסבלער, זײ זאין מער ווענדן זײער אויפסערקןאסקײט דער ײדי״בער פא־קס״באפונג, װאס קען ארײנבי־ענגען א נייעם לעבעדיקן ״בבראם אין אונזץר קולבור־ארבעב. נחמה עפ״כבײן האב דערציילב אנעקדאבן אוים די זאמלונגען פוז דער עטיאי^אחי״צץר קאמיםיע. געביב, דעם אי־ץ־י״ביאדדיקן פאלקלאי. װאס װערב פאי אונזערע אויגן גע״סאפן דאס זענען לידדעך, אנעקדאבן אויץ דעם נײעם ״כבייגער, װאם יידעי, מע״בױת און דעגענדעס װעגן די פאי־״בײדענע עי־בעי־ און הייליקע מקומות, מיב וועדבע א״י איז פול א. א. סאיז ער״בב געמאכב געוואי־ן דעי־ אנהייב. די דאזיקע אריגינעלע *באפונג דאר* נאך צונויפגעזאמלב בוב װידמען דעי־ דאזיקץי פא־קס״באפונג. :אסן יאריכב האב ז. רייזען איבעי־געגעבן די רעזולבאבן פונם קאנקו־ס *ויבן פיאבאקאד פון דעי־ זיצוגג פון דעי עבנאגיאפײבער קא־ מיסיע. דעם 17־בן מאי ה. י., װעדבקר לײענש זיך אזוי: ,,נאכן באקענען זיך מיב די צוגע״ביקבע כאבעריאלן פאי־ן קאנ־ קויס, האב די עבנאגיאפי״בע קאמיסיע בא״בדאסן אויסצובײלן פאדגנדיקע פרעמיעס פא־ די בעסבע פאיק־א־יסבי״בע זאמדונגען: 1־בע פי־עמיע: ('.*סע־ באנד ״פילאדאגייבע ״בריפבן״ באקומען: כ. װערבלונסק• — גיאדנע. ׳כ־בע פ־־עמיע: בוך 1־1• אמעײקאנעי ,.פנקס״ פון ייװ״א באקומען: *ב פיפע סאניק;ונז ײדן״. זאמדבוך פאי־ פאדקדאי, רעד. קאיאמײ. ־אפי״כע זאמדביכער באקומען: מ. װאנװידד באקומען: א 1־: ק. ב־וינפע־ד — נײ־סאנץ. > קאנאדע ליטעדאטוד אין ײ ד י ש ע פירירן. די אידער זענען נאנץ קארעקטע. אבער ד־פארנעסט זײ א־נ־ גיכז אינטערעסאנטער איז יסוין דער צװײטער בניכזיז קאץ. טיר זעען יעוין בײ א־ם א געװיסע אניטטרעננוננ אין דער פארם, אויך זײנע טאטיװן זענען פרי״ןער, ס־איז פאראן אין זײ ױננקײט או; פיז צ־־ט צו צײט דעמײט צי אינז א נרוס פון א נײעם װינקר. ײ• ביױע״; נעטאבט אנ־צטרעננינגעז צי *טאפן רארט א סביבר פאר ־עם ײרי״־ן ללארט. דיר רערור־הן זיך װענן נײע, ױננע פיאנע־־ן פון ײרי״צע־־ י־יטע־־אטײ אין ר־ באדע־פארװארפנבטע ביקוכיוה ר־ נרובן *ב״אבעיע ארעי *צטא־קע־־ע. רעדצײדן פ־; טבירת-נפ״צ און אנ־ א־״פעטי אויך קאע איז נישט א־ננאנצז פריי פון דער סענטידענטאל־ קײט, אײך ער שרייבט װענן ״צער״ און ״לבנה״, אבער בײ א־ב זענען •עוין סארא; אידער טיט א סאציאאער באפריױננ: ,,קאן מעז יעז אויפ״ביײבן, דאיץ מעז דעז אויפ״ברײבן די י־ײד, ײאס איך צעהאמע־ בעגלעך: קאן מען דען נאך װאיבן. דאי־־8 מעז דען נא- װארבן װען חכריס זא־ן ענבפע־ן :א־: מעגלעך!" קאץ איז רעי אטדײנםטן־צוזאגנדיקער פון דער נ׳־ופע, טיר זעען יצוין ט״אװײז זײנע קלארע צילן. זײן ריכטוננ האט *צוין רעב אנהויב פון אן אײנענעם קאלא־יט און א פראאעטארי׳בער אירעא־ •1אגיע א•; רעס ביכא זענען נאך באטײאיקט ײ נד־נבערנ. אסתר ס*־ נאא. א ש. שקאאניקאװ, א־ידע טאזע. ש נעבאס, ט קרײצער א ניסנעװיטש, ט סיגאא, נחטיהו סינאי׳. אװך ד• אידער פון די אאע רערטאנטע האבן אין זיך סטניס פין טאאענט. דער׳עאאננד׳ק אבער וױרקט דער אוטעט און ד• אפטע דעזיגנאציע־טענער. טיט װעאכער סיא־ז פוא דער גרעסטער :׳׳•' פין זײערע אידער וװ־נישט־װו •טאאנט זיך אפיאו דורך אן ארינינעאעד טא;. װ• אטשא, א•; די אירער פון אסתר סינאא און א ש. שקאאנייזאװ, אבע־ רי אײנציקע טענער װערן צעפאאסן א־ן די סענטײטענטאאע אידער כטעט אאע שרײבן װענן בעטאער א־ז אבנה אײנס דאר•־ דערטאנט װערן צוב נוטן פון דעד נאנצער גרו־?ע: רײנע, אפנעה־טענע יעפראד אין שר״בעדי׳עע קואטור ײעגן ־ע־ פי־אזע פון דער ױננער ׳טרײבער-נרופע או־נט זיך צו ־־עדן באזונדער. ט־עננ־ננ פ־ן צ״ט צי צ־יט ב־עננט אונז ד• פאסט עטאעבע ב־בעאעך *צ־*<קז ײירן 'יןהץ־יהן ^^זנה ־יי^ן *בט^זט ^הײלן זיך ־אכ חא־ץ פו; די ־אזיקע נײבן אז יענט צ• אט ר• איע ברידער א־ן רי א־גענטינע אפ—קע. ראנאדע און זיך אנק״טאען אן ז א•; שטא־קעד — * - .* <׳ איז האנב הי עטלעכע ביכערץי װאב ײנגער פא־לאנ ״אזיפנאננ . אפירי א •צײן ציפיא עקבפלאאטירטעי נאדעןן ג*ט אײיב די ״*א־ פינגעי פי־ ייכנע יציײבער איז פיאזע אץ פאעזיע דעד ראזײזעי־ פא״־אכ ־אט אייך אײייבגענעבז א קאאעקטװיע אידער־אײבגאבע זײע־ א פ־עבטיקע ־יאב ־א בײ אינז איז פליאן איז עב נייצט יבטאיק בנטצא ־יבעד האבן זיך באהאפטז אין יטײי צי זײ ־י ראזיקע װנכע טעיט־צז, זי־ י־ זײערע *טעהן אי; די ״באה;. אייברײק זײעד רעבז פין א*־ טארע ראב. װאב רי ייננע *צײ א״ן ראלעקטיװ, דופט א־ייכ דעב צ כ האט זיך ײעײאאט נאו־בן. אז בע־ א־בעטע־ ״אס ־א־ע״ען •ע־וע װעאן א*ן זײע־ע אי־ע־ בדעננען צ־ב עס ־אט ײך נעױא^יט :אװבן אז עפעכ א נעט״נזאטע א־דעע האט זײ אננע־ענט צ־ב •עאפז, און אז ײ• האבן ײך באהאפט־. בלד• זי״.־־ ״:ט־ב זאא אפק^וננען •:טא־קער. טעכטיקע־ אבע־ אד ־עב ב־ט •וערט טען אנטו-בט. װי נאר טען אײענט איבע־ ־• אי־ע־ פ•; רעס עריעטן, יעאוס יעטערן א־ן אײי בײ איע —-סענטיטענטאאע א־דער װעגן ״ברא־ סע־״ נענהשאפט איד ■*בנה״. ײענן ,,ביאנרזיסענ־יסן״ אין ״צער״. א־ן ד• ר—ער איז פא־אן אפ־או דיכטערישע אויפר־כטיק״ט. אבע־ סא־ז נ-עט פאיאן אץ זײ עפעס אזעאכעס. װאס זאא פאיא־נט- ־ש.?. שנײד / ז ג ז ז