Literarishe bleter · 1929-06-14 · 24 (14.6.1929) · p. Seite 468

?'0סר$ר'׳כס ב?סכסר *[ס. 24 /267) ■*8§ /ייע 468 * פאפירן האסעו? (ב״ךע ••י״פקרן ק,,ן ןןא״״ ציױילעו יעדע נאכט ראכ רעבן איינגעיטעערט. צױוייעו טאפ ברודער די קעיעענעם ארוכ, קאט אפיטר א נועםער ערנעצוװ, פאינעס נייטט אין די כארעװעס א זוך צו טון. רונדיוטער (יגפויפט ב״דע פאר זיך) קוטט אין דער ריכטיק״ט אד";, צוס ראטטערן צי. צ י װ י ר ע ר די נאכט װעט איר יעוין יטראפן אין *צראפצידעד כאקװעטע. דונדייטער דערפאר אכעד באװנדער — ולאכן;״דע •גהויסן עאעע -״-ע,--; און די פא;טרעד.ערין פאיי זיךן (פארדזאנג) נאך װעגן העושפלע אסטואפאלעו אין ז״ן ארציקל ״וועגן הער־צעלע אסטראפאדיער״ (״ליט. בלעט,״ :י 22*) נאעװלהט א. •עערמאן פלעצבע מע״גהלע דארס. עי־עפנס, איז דאכ סע*גהלע׳ אזוי װי א. *עעדסאן דערזייילפ, נאד א װאי־יאנצ פון אן עיקר־מעיצהלע. און דאם עיקר־פעזח־ד־ע דעיצײלפ זיך אויה א גאנץ אנדערן אופן: אײנמאל י״ *דלזדסעודות האפ זיד דער ריי ר׳ ירונל 3לוציס צעלאכפ. פרעגפ סען אים״ װאס ער לאסמ, זוופ ע,־: אפילו ״דארצ״ האט ער (הע׳־״געלע) זיך אויך ארויסגעדדײס... און דע־צײלט װײגעי װי אזוי דער מלאך דומה איז צו איפ (הער־סעלען) געקומען, װיל ער אים גארניידצ ענפפערן״ נאר ער הײסב זיך *דיקן דון א גרעסערן מדאך ובוי. אזוי אײן מלאך נאבן אנדערן, ביז ער איז געקו־ מען פארן אדיבער׳דפן אלײן. זאגט ער: רבו״יגע, ביהאב ניידפ געוואלפ בא־דאפן װערן, — גאר ביהאב געהערט, אז סע *נזפײס בעל ברחך אתה גוצר, אז דײן װילן איז אזוי״ האי איך דיר צוליב־געטון. דערנאך האי איך ניידט געװאלט נײיןירן װערן ובוי ובוי, און איצט בעס איך דיך, ביהאב דיר אזוי פיל מאל צוליב געסון, כו ז״צע מיר דאס אײן מאל צו־ ליב, אז ביזאל פאר דיר ני״כצ דארפן אפגעפן קײן דיז־זה״בבון. צווײטנב, לאזט א *פערמאן אויס צװײ פיל־ווײניקער וויב־ טיקע עידעמענטן אינם ימעידהלע. דהיינו: דעס בעל־ברחך אתה נוצר און דעם בעל־ברחך אתה נולד. דריטנס, איז דאס מע׳דהלע דעיצײלט צו געבאפט. דארפן דארף עס דערצײלט װערן מער געלאסן, אזיי װי סיפאלק האצ ליי צו דער־ צײלן. מער ברײטלעך. א מע״דהלע, אויי סע װערט געדרוקט ל־דם מעידהלע, ל־דס פאלקלאר, דארף עס, װי װייט מעגלעך, געדרוקש װערן אן פארפי־ צדנגען, א:עי אויך — אן פגמען. דערסיפ האי איך סיך אנגעכומען די קריװדע פון אן עלנט, בא־ עוולהט מ***טהל** ט־טעדי. בוקאװינע. מיטה *טעבטער. סארלאג ב. קלעעקין װילנע ל. ט$לםט$י אננא הארענינא 4 ב ע נ ד ע ר איבןד 1300 זייםן• *־ייז 32 זי• הול■* ##רקויף ק##ו. .בו5ער• וד#־שע. ייעט אז״ נעכעירעך, נל ו; ד י ר ט ע ר א-ן יצטאט אױ רעד װי דא, צ י װ י ר ע ר און ריינט א״-ל דעט טעאטערפראץ כיזטו אײך נעװען? אט וזאכטו דיר — אין יטטןזט. ט ו נ ד ־ ר ט ע ד געװעזן. פיר אדן צװאנציק יכעדי צ י װ י ר ע ר א-ך װארט זיי ארע נעיאזט טיט א טאיעינען-געײער צערייכן אויל נעטאר; פרי״צ, און ־צפעטער אריינװאדפן אדע־ אין ײאכער ארײן — זאר עכ זיי טראגן אין יכ אריין, א יטאד רי ערד פאר זיי, זי• ,ױער; די ערר פארפעכט;. ניויט װאכ נעװאקכ; אײך אזא טיכט קען טען דאך אונזערע קינדער;ייעט געכ;. צ ױוייער אט האכטו, יצוין וױדער װער דארטן. ט ו; ד י ר ט ע ר אזוי װי הי היגט אין טיטן נאכ ר־יכן זיי זיך אן כו׳צה. צ װ י י ע ר העי רארטי. העיי געכונ א״פ א רנע,. ט ו נ ד י ר ט ע ר פאנעיעגערין פאנאנדע,־) צױױ(ער העי, א ביכא איז דאץ ט ו נ ד י •' ט ע ר און טיט א כיבי טענ טע; דען אין נאם?! ציװיאער אכעי אז א ביכא א־ז דא, ווייכטו כאטיע טיט וועטען דו האכט צו טוןי א כיכא איז הא? רעד, װנה פא־דדיפעטע: ט ונ ר י ר ט ע ר און רו, יירנער פון אונטעד דער בריק,