Literarishe bleter · 1929-05-24 · 21 (24.5.1929) · p. Seite 405

>ײס 405?יסעדעדיש! ^לעםעד גום. 21 <264) ¥ דאס האריז איז די כואנוע פון אונזער אידע•׳ פון דעפ האריז א־ז זי ארוים אייןד ךעד ,־וערט און האס אויף דער װעי־ט נעזיגט, אבער ארס זיגעדין קען זי נייעט כוער נעפינען דעס װענ צו דעס האדיזו צי די טאטעס דארפן טיר נ״י צו די אאטע און דערפארענע טלנער צו די ױנגע יןינדער און דאס ויאיט, דאס װארט, װאס טיר האנן פאדנעס־ צו ד־ נ• ע נ ט ״• ן דארפן ר- ג־ין! א רענטיס װעט א רענטיס ס־־-ני־-ס ־1 פאד״סי ״;: דערװ״ר סין איך אײנעד, איינער אי"ין — און װ״סט איר װו ב האב א•״• דאס ױארט נעייע־נט, איר זענט דאך ברידער פא־ ו•,״־ א־ז ק״ן ס־דות נ״סטא. ( כל י ט די ה״נט אדיר דײפ פכיש) אין נ־ן א פאידאט פון דעי רױ^ע•* ארדי, יעא5 טיפע* .;ענדיגן) נעװעזן — א *■דיך א װײי״ער יי}ין יע״״ער נע״טײא,6; פין א צײריפן העטד אפירגערװארן — דאב איך נײטיז געיטאסן איי־= איב — דער רייטער יאטענדאנט האט,: יעיס; — יזא״אנדירט, אדן איך דאב נײעט די האנט גערירטז וױיא — ייייך ,ײייער װעי״ט אין בלדט דעיטרינקען ד* *יבטיייע געיעטאלט, ךער גענידכ דער ״וייהיײ; *דאכ נאט אאיין האט איב יעיטאניזען צדב צזוײטן טאי דעי־ דועאט — י־ין צידײטן זדן — אדן איך — ביז — דעי — דײטעד — זדן — ־י פא־ איז טײנע, אי־־ אטהע פאיב האב א-ך דעיויע:. ראב ריבט פון איר פאיב א־ז טײן זד;, איך בי; דע־ דריטער זון — הב־טע, גיב טיי די פאן, אט כיאד איך הײנט דעב עריטטז •;־*־ ט צד דעי װעלט. ־ע־ אעײיטעד אדן דער ע־־טטער ביז א— — יע־ ררי־טע־ — (הינטעי־ן פא־יהאני. הדיבט זײ א בידי־אדי־עי טרכל*, דיאם פי*אר.צ זיד אי׳ינעי־ פאי־ן פאי־האננ) ד ע ט א נ א נ איר זענט א* ארטעד :אי־־, עב איז א :אוי יט ע ר װ ע ט ע ר א ן . ־ א בייי אאע, די;יריססע, זענעו אביאי נדסױגע־ס געײעזז — (יב״דע צוריק היגמס־י;אידאגג ■ פארלאג א. שקלארװוארשד נ>>ר דזזם דןרש־נען י■ רױ־כפל־יײש איז ד״ר ל־1. װײס האנטבור פאי ביבליאטעהז *רויםנענןגן דייך דןר הױ*ט-8ארװא"םיננ דער נעז. >>װנט-קידםן •*־ א־בעםער אין װארשע פרײו יב גילדן 1■^ *דרעם׳ .ס2 וז1אי16סלז ,ס׳*י$28זס^\ *זםוזסץס״ .11)61ק5 אונזערע ה$ר קריכן אוים, אונזער בזוטעדא״ב פאיי• פון ׳סױאבקייט אפ־ר, אונזערע אייריקע בריסטן יעכצן און אונזערע קינרעו קרעכצן אן טרערן. טיר אאטע כיענער, אונזערע ביינער אאקערע, ־יי איטע. אפנעקויפטע קקיידער. די זאאציקע טרערן פון אונזערע װיייער רינען דורך אונזעוע דארע יייבער, װי תארבסטיקער רענן דורך הארבסטיקע צ־וי״נן, דיר קאיינע, ארעטע קינדער — אוי•־ אונזערע הערזאען איז דין און דורכזיכס ק דא■״ ה״טי, ד• •סװערע קעפעאעך ־סאקאען זיך הוננעריק-יסױאכע אויו־ ז״, עפעאעך און ״יאך דארםן טיר האב;. געיטנע־ — צו ״סנאפן '6*פט אין די :ואטע זאא נ״סט יסעאט;, װען ײיר בעט־ז ברו־ט, און דער טאטע זאא נ״סט יסראג;, װען די ב־אב־ע •סערט יײר ארעטע, גערעכטע נ״ען דורך טעג פון אונזער אעב;, װי קראנקע ה־נט רירך נאסן טוטאדיקע, פון דער טאטיעס באוט. צו דער טאכיע עי־ נ״סט או־סנעװ״נט און ני״סט אויסגעהערט — (פרוךים קרעידענד*) י<*בער איר, בעכטיעכ, האר־טזעכטיקע און ־־יזע, אײערע קעפ רײסט עכ צו קרוינען, צו כצעבטע־־כ ד־ הענטי ןערלפ זאכ־יט זיך ארופ איפ׳) טאנארכיסטן, דעטאקראטן, רעפובריקאנער, באדעעחי־עכ, באצ אריכטן ני־ר װירן נ״צכ א״ערע גריק;: איר װירט אינז דיט װערטער פא־ױא־־פ; א־ע טיט װערטע־ פאו ״עיבור; אין *צפעטער רײטנדיק איי־ אינז, דעריבט ״. דערי״ - יקױ : י ט ע ן א; אנארביכטן אינטער א *טװא־־צ; טאנטר פין א היב״ער י ן אהעו א־ײנגעטר״בטן א יכטיטור — פ־עבט אינטעי די פונראטענט; פון יעו נעזעירצאפט: פ א ר ז י צ ע י צז װאס ד־ טענוה? צי װאב דאב נע־ער״? הבריםי הװת — הװת, װי קײנער האט נײטט טער קײ; פרײע; פאריעראנ. װערט רי פארזאטרוננ גע׳טראס;. און ־ ־ ארע, װי אײ; טא; טארגן אויױ דעב טעאטעד-ביוא־ז פינקטי־עי־ זי/ער צע־! (א£) ט א ט ע יט ט *כ ע ר ב (פון דעי־ צװייצער זייפ פדן זא* אייה אז איב״י״װיד־ײפעי :אנק) או; איר זע יירוט - - טאיגן אױן* י״עט טעאטער-?*ראץ! און איך זע, אז הער זיג איז *טױז דאן אז דעי געראנק האט אי; הערצע־ ועזינט. אין דײב גײיס: הארץ פ־; דעי װערט. אק איר קענט נייצט, אױ וױאט נײטט או״ װײהרז וײטט װי — צו פארקינדיק; אײער אײנענעב זינ דער װעיטן