Literarishe bleter · 1929-05-17 · 20 (17.5.1929) · p. Seite 384

?יםזזר^רי^זז נ?ס. 20 (263) זײם 384 װען דאם באוט האט נעזעצט אין אים, חברים ׳שטייט אויױ און דעקט אפ די ערד, איר, וזאם איר זענט אײן רנע נאר נעװעזן אויף יעגער זײט האם — איר האט עם פארשטאנען — קוטט צזזאטען טיט טיר — זאא דאם צעבראכענע קוא מ״נם נישט נײן אין די מוחות אר״ן. נאר אין הערצער גאייד, רויטבאוטיק, װי דאם רויט פון דער פאן — ראמיר פון הײנט אן זי אנדערש פאר׳םטײ;, רערהערן אין איר פראטערן — נערויש פון שמרויטענדיק מענט׳ען-באוט. יעדעם הארץ — א ים פון באוט, אאע הערצער אײן נרויםער ים — אין יעדן הארץ, אין דער טיפםטער טיף, אין דער הארציקםמער מיט, א פונק פון איבע גאיט — יעדעס הארץ — א פונק, אאע הערצער אײן נרויםער פאאם פון איבע און פון מענטשאעך באוט — ה״ אינטערנאציאנאא פון באוט — רא שפרייט איך אוים דיין פאן צום ער׳עטן מאא, צװייםן די קברים שפר״ט איך זי אוים, א מענט׳ש — װאס קײנער קען ני׳שט מײן נאמען — דא אוי- דעם פרישן קבד פאאנץ א-ך דעם זאמען פון אעצטן אינטערנאציאנאאן (קדייבט איז װאנזיניקער פארציקונג) צו דער װעאט װעא איך נײ;, צו די נרויםע ׳צטעט, און װייזן די פאן און זאגן אײן װארט דערזעט ראם באוט אויף איר — ביז אאע װעאן דערזעןי (לאזם זיך גיין גלייךאפער אין אן אנרערער ריכטונג, װי די פריערדיקע) (מיט צופאדגדיקער פודעי פיגסםערג״ע — פארהאנג) דער םרומער (צוש איבערגעבליבענעם אײנפיסיקז) די נאכט פאאט צו, די נאכט, א ׳עװערער ישבת — און דערצו דער קורצער פרײטיק — (עם יםוידערס אים) בםדר דוגערט עס מיט ׳עאםן — קײן מענטש װײםט נישט פון װאנעט סקומט, אונעס שט״ען אין הימא — ערנער װי אין נזירת ת״ח און ת״ט — װו א-ז ערגעץ נעאם געװארן די רויטע פאן? מידארף זי צונעמען פון דאנעט. מאמע ׳עט׳עערב (כאפמ צו די פאן, באהאלט זי אונםער דעד פאלע) ס-איז מײנע, מער ק״נעמס נ״שט. דער פרומער (רוקנז זיך א״ מיט א :זיייםל פרן פי^ייצע — גיינו אװעק װאס גיכעי) ד ע ר ק ב ר; (צים אײנפיסיקן און צו מאטן) נו, ײדן םיאיז שפעט, איר װעט דאך דא נישט האאטן שבת, די פארטקע דאר־י מען אויכעט צויעפארן די נוים האבן ׳טוין אראפגעאאזט ד• הינמ — מיראר■־ צוזאמען גײז. דער א״נפיםיקער (דע-כ-אקן פון דער א״נזאמק״ט — דעדלאנגט גיך מאטן די האנמ) א גוטע נאכט, חבר — פאאגט מיך און קומט מיט — (הינקט גיך נאך דעם קברן) א נוטע נאכט. חברן ס&רלאג 3•?ולעציין משה רוולבאק - אלע װערה םשיח בן אפרים, מ#נסןןנ פאעמען אין לידער יעקב םראנק (רראמע אין 3 אקסן) באנד 1. . ״ . 111. פארלאנ פ. קלעצקין, װארשע הויםײפארקויף קןןןי. ,ביכער׳ ןישט דע־ס״נןז: א ר א פ א י איז געתמען א ײר קײז אמעריקע ר $ ם * ן — פרײז 10 זל. — בעס^ראבער ײדז(אײגענע עײ) ר * ם א ן — סרײז 7,20 זל.— מאטע עטעערנ א גוטע נאכט, חבר — חבר — ובלייבט א ־גע פאייכטײנעיט מיט דעם װאיט אויה די ליפן. נעמט איוים די יוימע פאן. װיקלט זיך אין איר) חכי חכיים. ,חעריט אוי■־ דער ערד, און חברים רא אין אירן פון דער נאכצער װעלט — פון מעיב און פון מזרח. פון צפון און פון דרום. מיט ׳טװערט אין דע־ האנט — און אן א ישװערט — הערטן די ווערטעי מײנע, די װערטער פון אײנעם, ײאם חאט עס פאר׳טטאנען. צו אײך חביים דא אין רער ערד װאס אײער בלוט האט זיך אייםנעמײעט מיט דעם בליט פון דער מאמען, דער ערר, אײך האט שוין דער מאאך פון דער אעצטער חכמה א,״•־ דעם פארטרוקנטן מויאינעקוישט. ני׳שט מײן מוח האמ עם אויפנעטיאכט, װאם א מוח טיאכט אויס קענען אנרערע קײנמאא באנעמען, מײן הארץ האט עס אויםנעקלערט.