Literarishe bleter · 1929-05-17 · 20 (17.5.1929) · p. Seite 382

?יסער&רי״שע ב?חסחר נ*ם. 20 (263) וײם 381 * שטימען דער *>? װער הײםט אים נעבן א װארט? קברן (גיט א װאח* מיטן פום די פאן) נו, דער טאנ שטײט ני׳טט, מען דארך זיך נעמען צו דער לאפעטע, ײדן העאפטםן אזיםט װעט עץ אים דא אצײן באגראבן, דא איז נישט קײן טעאטער, דא. דא איז ני׳טט קײן פאריין. עטימען װארפטם אים אװעק, דעם אצטן, ם־איז אונזער חבר איציק רער בצינדער. מידארך אים מםפיד זײן, װי םיקער צו זײן. און זיננען, אזוי װי מען האט אפגערעדט — נון (נאפן אונטער פלוצים די ער׳טטע טענ~ר) נוטער פרײנט, אז איך װעא שטארבן, ברענג צו מײן קבר דאן מײן םאן, די רויטע פאן מיט רויטע פארבן- (געזאנג פלוזיים אייערגעזענט) װער האט נעהײסן זיננען? פריער דארר מען מםפיד זיין סיאיז דען דיםציפצינירטע חברים? םיאיז דאך אידיאטן. מייטע (איין קינד ביי דער זייט, דאם אנדערע אויף די הענט) מײן ױננער בוים — מיין ט״ערער ׳טפײזער, אזא ױנגע אצמנה, אזעלכע װערעמלעך יתומימצעך, זײ װ״םן דאך נעבעך ני׳טט זײער בראך, זײ פיצן דאך נעבעך נישט זייער װייטיק. (די קינדער העלפן םיט) ני %ו, די צײט ׳טטײט ני׳טט, פיאיז פרײטיק, יידן, פארגעפט ני׳טט — עם איז פרײטיק, און גאאט איז א פכנה איצט צו זײן אין דרויםן, אזוי פיצ ײדן — אזוי פיצ, קײן עין הרע. אײנער פון עוצם נו, חברים, דעקט צו דעם ארוןן אײנע פון עוצם (נעמט ארויס א קליינע רויטע פאן און וויל צודע־ן) ציקאפנפ, אדער צופוםנם? — איננאנצן איז צו-קיײן. אאז נייטט, מײטע, אאז נישטן מ׳האט אבער נעװארנט, אז זײ װעאן פארבאפז רעם מת. אאז נייטט, םיאיז דײן מאן און דײן מת. מ י יטע מײן טײערער שפײזער, מיין טײערער מאן. ש כ נ ט ע מײטע, מיש דיך אריין, האב רחמנות אויך דיר אא״ן. װײניק האםטו נעהארעװעט אויר אים? װער םמעיעט דיר דײן מאן צוצונעמען? דער שבת װעט נאך צופאאן חאיאה, װעםט אים נ״טט ברעננען צו קײן קבר־ישראא, דײן ה״איקן - מאן ו־־יײיל• אז -*״*•סז זיד) אאזיז, אאזט שקצים, קירן, נו, װאם שט״ט איר װי א נואפ? י ײן ןן בעסער װאאטן זײ די יתומימאעך נעראטעװעט ש ט י ם ע ן נו. װו איז דער רעדנער? _ ריהאט מורא באקומעזי דארר מען אז אנדעח נעמ׳זז ױגנטאעכער רעדנער ויוקמ זיד אױים ׳דםעלצ זיד אויפז ילדול יײי רןלי ןייהי־־ד לאײ מיהאמ מימל״ד ײימ אים און מילא־ם אים. קידלדך יימל־ש ׳ןי זיך אוים —־ דעי דילם ײדיט יגמיל) חירים און חברטעםי אזא מײערז מאית האב איר נעבעד אאײן מיטנענעב;, אין זיי ברענגען די רויטע פאטיטייאע. אװעק, אױעקץ פון מײן טײערן מאז, פון מײן איבטיקן שפײזער, אזא ױננער בוים און אזא ױנגע אאמנה, נעמט זיך בעםער אן פאר די ארעמע יתומימיעך. אז עץ זענט יא פאציאאיסטן. ״ט מ י ט ע ן פאי׳נײס נײטט. חביים. ער האט ליבער געהאט ד״ רוימע פאן איגזער באינדער איציק איז אונזער הבר כעװעז טיר בױזן אים דעם אעצטז כבוד אפנעב;. װו איז דער רעדנער? אפיבי װילן רי עאטערן חברים רעדן א װארט. דער אײנפיפירןער (פא״־ךרקם זיך אייה א בוים׳) דער פרוייער (זובמ האבציק ארום עמעצן) סטירען ארנז יןומט דאפ ערשטע װארט. אפיער נאר דער חבר טאטע; ט א ט ע *ע ט ש ע ר ב (זײן פנים לייבם אריה און װעימ באלד װידעי פאי-לאזןן)