Literarishe bleter · 1929-04-24 · 17-18 (24.4.1929) · p. Seite 345

4 זײם 345 ■^3■?יסעדעדי׳שע בלעםער נזם. 16—17 (1—260)* ם־װאלט געװעז דאס ערגסטעי. (א בי־יח־ אין רעדאקציע) אין ס־״ײה צו דע^ מיינציפ, וואב איך היצ א5 זײצ דעי־■ גי־ינ• דונג פרן דער דרילכער ::״דפע, *שדין 14 יאי־, טיעצ איך אי־דיסיהײנט צופ ערזדטן מא־. אין א צייטונג ודעגן א יעצענזענב. איך װאיצ אפידי איצ- אדי- פאריגװיגן דעס גאנצן• ענין, ווען £י?זט דעי דעצמעי איוינטײצ פון י. כי. נייכאן אין די ״ריט. גרעטעי־" אין זײן נאטיץ ,,דאה עי־גםגיע פון דעי־ גאנצע- גע׳צינטע',. װעגן דע- ויי-נעי טױפע אויך איך האדם, אז :••גצ דא: איז דו)ב עי::םע, יואכ '. ס. :•ײ מאן •גי״בט ה״גטיען מאר. ערגעי וועיצ עס דעמא״מ, וועז מיבא־גי״במ דאב מיט דעם, וואב דער זעלבע־ ׳. מ. :״מאן דזאמ װעגן דעי• זעדבע' מ־ופע אין דעב זערבן בעזאן געזזרינן. מימ א קורעעי זג״מ צוריק איז ,,די װי־:ע■ ברובע דאב א״:־ ציק מעאמער״, ,.א מיופע, וואס וזאמ עיבבמ און מעאמע־ ברומי'. איגמ :עבעך פרוצרונג ״א •מפרריע מעאמע־".'אנומע־מ רואמ ע־ באגײבמ. אייב־ גערעבנמ מיט די :ערוען א וזאלבע מרופע, מימ ״נעוואגמע ל״במונג, וועלבע האבן .אין אבפעױויליד״ט, >>ן מובםידיעב. אן בזמיצע פון דע־ געזעלבואפמ געגזיבן א אינמע־עבאנמע פאיממערונג״, איצטער — ״אע- מיאין־מאמיעײאל, װאב דער ױב יממ״מ נידעײעעי פװ דורב־ •צנימ״! אן אנדעיהו מאד איז דער ורילנער מיופע ״גער־מ״׳ א ״רי:ה, זי האמ געגעבן א בא־עינד שו״מפיל, ■ זויבעי אויפגעפידמ מימ י״נע• בונוחי1, אדעי ״ א פאיזומעלונג, •וזאב איז פאי דער וואיהועװעי בינע פאיהעלמעניבון, א גע־דעע:־*ר די פאיבומעלונג דאיז מען זען א״נמאל און א צוו״מ מאל און וו״בע־ זעעו. דאב איז מעי ווי מ״אמעד. עב זענען דא פונוןען פון יעיװיעזעי איבע־לעבונג״. און נאך דעב ״מעהוה עגל״ — די 'מ״לאק־אויפפיױנג — געפאלן אזמ ביז ״א ניבומ פאביע אדמיאין מאמעייאל, באװעגן זיך בויימפעײע אזן גרילצז ה״זעייע". א־ן יענעב און יענעב הודזו איז געווען געדיודמ ״•בעעבפיין עאנען בופילן אויך בװואבע אנןמיאין״, ה״נמ ווערמ פא־געװא־פן דעב רעזזויםער נירומ פאיזיבמי־״מ, וו״ל ״צו •בעעבפי״ן באדאי־ מען האבן א־״ייזת—ריזן״ .. און פונװאנען אזא באהאװנמק״מ :׳•צמ נאי אין עונבמ־מבינור., :אי אויך אין די געהועפמלעבע עניניב פון דעי מיופע, — ״אז מען מוו •צפילן •:״־1אק, וו״ל עב איז :׳•צמא ק״ן גע־מ צו גר״מן זיך צו א נ״עי פיעמיעיע״. אין דעי צ״ט ווען צוו״צן די מאמע־יעלע עיפא״גן, וואב די ווילנעד מיופע האמ געהאמ פא־ דעב יא־ אין וואי־צע פאינעממ •:׳״1אק דאב דייב״ע אימ :אך, ״קדו־צ־ההוב״ און ״ב״נאבמ אויפן א־מן רזאיק״. די קאבע הבנמה און דער פעיבאנאלער באזוך איז אוי•־ דע־ זעק־ חבר פױער, קורן כײך באטאפ טיך, קנעט כויך, טו סיך נאקעט אױס, װי אזוי קענםטו, ־בר פויער, גלויבן, אז אין טיר איז דא נאלד׳.׳ עפן טיר דעם האלז, נעם א טעםער און עפן טיר אן אדער, טו א לעק דאס בלוט״ צו די ״דן) זאל ער נאד א <עק טון, זאל ער נאר א י!עק טון, דאם װיל איך טאקעו און אז דו װעםט א רעק טון, װעסטו טיר ׳עוין נלויב;. א דאם ל׳טון פון בצוט איז נרוים, . דאם צ׳מון פון בלוט פאר׳מטיי איך און אז איך האב ני׳מט, איז דאס זערכע ב5וט — האבן זײ . אויך ני׳מט. פ ו י ע ר •צמופמ .אים £ון זיך) ט׳שונענער, דו האםט טאקע ני׳טט, אבער זײ האב;. ט א ט ע ׳ש ט ימ ע ר ב רעדםט א נאריימקייט, פאר׳מטײםט ני׳שט דאס ליעון פון בי!ו.ט. ברידער זענען טירידאך —,אײן באוט. פ ו י ע ר ו־ליידעימ אים ווילד אין א ווינקל — דאימ בלייבמ ~י •צוין ליגן) צוב עײצמן ״דן דו האסטו אונזערע פאפירן, טו,אז דײנע ברידער זאאן אונז געבן זילבער און גאלר רערפאר, א לויט פאפיר, א אויט זיאבער — און נאלד צענטאל װײניקער נעדעכע — איא? און אז איר ײעט ניימט נעב;, װײל איר האט עם פאר׳עלוננען און האלט עם פעפט אין די נערערעם, ײעט טען אזוי אאננ שנײדן און זוכן, ביז סן װעט נעפינען. ביז טען װעט עס ארויםװיקלען פון די געדערעם, און װײא די קינדער און אט דער טיעונענער האבן נ־׳מט, װעט טען זיי ניייטט טיצעפענען געיעכט — נ־יםט די ירעבנס איז כיען אייסן, נאר דעם ב'יט םון £אי!יר נאײ גע-צציגן. די *ט-עכט; שועל־יזצא פין גאנץ אנ עפא- גאר י־צ נא- נײגט ני צױפע איז -״ער װאך ..•דײלאע מאטיעריע-ע דאגע פז מירא, נײסט יעדעי איז מהויב אריו צו װיסן און ני״צט אלץ גע• דענקען׳ זואכ עיי האב פריעי געיצייבן. דאב עיגסמע איז ז)ביײ, װאס •סיעי?זיעי איז י. מ. נײמאן איײן ניעומ געץומױיסרמ געװא-ן און גע־ קאנס איײנפא-ן אין די מ״ט יסערי־יצפלות פין דעי ווירג״י מי־ופע צו אמ דעם •צפ-דיקן טעא״עי פאי די יסללמפע-דיר, און גרײצידיקע אק־ סיאין, האט י. מ, נײמאן געב-א:ט און פאיגעלײענט זײ:ע אן אײגענע; פיעכע. ער איז ניצול נעװאין נאר ע״פי נס. א^ע האין פה אהד אױיס־ | געזאגט, אז די װיליער טױפע איז :אך גי״טט ..דעױואקסן״ צו גיײן | א תקו^ י. מ. נײמאנה פיעכע. 4 גיעזט באיסערד געװען דײר װילנעי טרופע ג-ויס און באײמט * צו װערן״ און דאס װ>זלט געװען דאס עיגסטע! — אינזעי ס־םסםן מיטגעסיל דיר, חבי לײזער גאלימאז, ציליבן טויט םון דײן מ ו ט ע ד ל. גאלדי[, מ לײרמאן 1 א,״ױ זילבער אן נאלד — ערד זיך צו קויפ;, װאם דען האט אן אדעטער פויער טער אװױ דער װעאטי , .־?**■_־ - א-ע קוקן אים אן׳ א רגע *טטיל. פלוצים הויבט זיך אן א יללה און א װא-געין זיך אויף דעי־ ערד. אין דעי עד״טשער רײ •טטײט מאטע -טטערי — דעס האלז נאקעט אויסגעתזטיעקט. פאיהאנג יי?יצית_> יאםשהאװסקים פא״-־װים• ביבליאםזזק — ־ װארשע, סוואלרע 8 י '■'־׳"' שו ן דעי־שינען: ״ ■ ד״ר א ױניבויג די אנטשטײרנגפוזלוריסנטום 14 ז-ריקיב יגן ג־ויםער םןן־םאמ. . . , ,■היז 20 4 פי־אפ■ עינסט העקל ' ־ די װעלט-רעטענישז יזםי׳ע־ע ש זי׳־װם איבע־ ם זניםםלשןר ••ל^ז**זע -דיש עלים נןןרנשסײן , 23 ררוק בױנן, נרױם ם#־ם*ם ■רײז 7 נילרן צי בסקיסען אין אלע עזכהאגדלזגגעז_