Literarishe bleter · 1929-04-24 · 17-18 (24.4.1929) · p. Seite 337

/ײס 337*?יםער8ר*שע ב?סםסר נ?ם. 18—17 (!—260) ידיד #?יצקי/סריסק ד ו ו י ב ע*) ב י י ד ע ר װער קען זײ אויםמעםטן די אויפנעטויכטע קאלטענעפ פון דײנע נאקעט־טאנצנריקע מ״דן, װער קען זײ איבערצײהן אט די פהיכעװאטע. אנגעזײפטע קעפ פון דײנע טאנצנדיקע זקנות — עפעם רודערט זיך און װירביצט, דװינע, אין צערעפעטקײט פון ד״נע אויפנעפראצטע אינגעװײרן און םימישט זיך אין געװירבקעני׳ם א װײנענדיקע חדוה מיט א חדוהדיק געװײן אוים... כיהאט די זון זיך אפגעריםן און װי א פאה געטון—א דיניע רויט אויף דײנע םהאטערדיקע ׳םטאםן און פאהנדיקערהײט צעיטפאלטן מיט אמאה זיך און צעיעאטן רויטע יאדערן םיהיאנען, — זײ?אזן זיך אראפ, די יאדערן, זײ ציען זיך און בײנן זיך, װי?מדן, װי כפן, ז״ צאפהען אויף־און?עבן אויך און שװימען ׳שוין װי אקונעם און װיאנען.... פון אײן זײט — כאטעם?יטװי׳טע — בראדאװקעם דראפען זיך אויף דײנע ברעניקע אראפן און ארויפן, פון צװײטער — כאטעם לעטי׳שע די סטאנען גארטלען זיך ארום םיט װײםע נארטלען פון שטאכעטן, און אין דײן סאמע מיטן, װי א ז׳םאבע א צעמםיתטע, װאם קען זיך יי׳טט קײן ריר טון צו אנטאויפן, נראצט אן אינזעלע צו דײנע הינט, װאפ יאנן צו געװינען — זיך אין איבעריאגן — רי געװעטן... די ער׳טטע?ויפער זענען אננעקומען ׳עוין פארםאפעטע מיט מארדעס אײנגעריכט אין װײפע מיאך־הויטן, זײ זענען הוננעריק, זײ ׳םט׳טירען צײנער אויס, און ׳םמרעקן מיר אנטקענן צוננען לאנגע, מידע — הײן כיהאב ראשטיטינעט און האב אפגעבאקן פון מײן ע?נט און מײן אומעט ׳טװארצע, זאטע ברויטן, נאדיר, נאדיר, כאפטע װילדע, פרעס און נריז׳טע זײ און פראװע דיר א םעורה... .9 שמײס ועם פ?אקםן-קאראװאן — דעם ק?ײ דעם אויםנעםמאקעטן און גרויען פון ט׳טאכאטעדיקער?יטע, װאם ציט אויף אויםצובײטן זיך אויף נאלד אהין, אהינצו, צו רי גאצדענע טדינות — מיט דײנע אויסגעלאננטע קניפן־פו?ע בײטיטן, אז עוי זא? א קגי טאן אין דײן אויםנעבעטער מטה און פארזונקן אין איר דנא מיט הארב מיט ציטערדיקן און ליפן אננעהיאמעװעט מיט פינעם... םיהאבן פויערם?יטװי׳טע פארחושכטע און קויציקע, ײי אויםנעטריקנטע, פארשרםעטע טאפאלן, אויסנעםיטערט און נעפאיעט אים מיט אנגעםוצטע צעבריקעם םון זוריק־הײםע טרערן — ׳טמײס ז׳טע, דו נקמהנעמערקע, און שלאנ אויף רוקז או| אויף קארק אים, אן א שיער און אן א צאל אן, אז נאך םארן זונקען זאל ער אזיט םון דײנע ק?עפ משוגע אי1 מטורע ײערן... נרויער קאראײאן ׳טוין טע?עבענדעט זיך און האצקעט זיך צװי׳טן ב״טשן און צװי׳טן דראננען, גרויער קאראװאן זיך ב״נ?ט װי א בײג?, גאײכט זיך אוים און װערט אויף ׳טטיק צעריםן, און ׳טװארצע פמאהע־מענט׳טעהער, װי נענער-קארהיקעם אויף הארב זײן אננעהאגנען, ׳טיקן צו יבשה ׳טוין מיט אויםנעשפר״טע הא?אײעשקע־הענט די?עצטע ׳טװארצע גריםן... כאפט אויף זיך די יב׳טה װי א גרויםע יא׳טט׳טערקע, אין דינעם העםד נענ״ט םון גרינע ריפםן, ׳טאיננט די גריםן מיט ײײן ש?וננ א״ן, װי אנטקענן?ויפנדיקע ׳טװארצע װערעם, און נרויער קאראװאן, צעריםענער, נעמט הויערן און נידערן אן קרעכצן און אן פיפםן. מיט ציטער־הארב, מיט שװארצע האצאװעשקע־הענט אין בורטשנדיקע דװיני׳טע געדערעם... ג. טשעפע נישט די פויאע שטארצנדיקע ריפן־קראקװעס פון מײן נוטה־המותדיקן חרר, טשעפע נישט די נרין־באכציאפעטע, באנאצטע קארע, *) דװינע—דער מ״ו אין װילנער געגנט, וועס גרענעצט ױילן מיט לענולאנד.