Literarishe bleter · 1929-04-05 · 14 (5.4.1929) · p. Seite 281

ז"ם 281?יסעד^ד 'שזז בלזזסזזר גזם.י 4/ <7צ2, ► ד#י יעםעניז־דונקאן סקאנדאל פײבואנילײבן אין שםופ װארט און א־ס אזיסגעצויג; אויר דער ערד ער איז אבער שטארק װי הונדערט פױעד;, א־ז כאטיט א צענדריק טענטיס; הארט; איס בײ די הענט או; בײ די פ־ס, נערינגט א'ס דאך זיך ארויםצורײםן און ער װירדעײעט װײטער האט טען א״ס וױרער באװערטיקט, איס װידער אויסנעצ,ײג; א״•־ דער ערד און נעבונד; הענט און פים ט־ט •טטריק. די ישטריק זענען דיקע און יסטארקע, ז״ן כה •עטײגט אבער ארץ אריבער האט כ־ע; זיך ארויפנעזעצט אי-ר זײנע פים אנדערע האב; צונעהארטן זײן קאפ. עטעצער רופט-א,ײם, אז טע; רארר א־ס ז,;פג סן טיט װאסער, װעט ער זיך אװסניכטער;. רערפירט רעס עריעט; טאפ ײאסער אוי־ זיך, האט זיך אץ א־ס צעב־ענט רער נוץ אץ ער האט אנגעהױב; זידרען און יס־יט; ארע ײד;, אץ טראצ- קץ בתוכס. א־ץ היצקאפ האט נ״סט נעקאנט פארטראגן די בארײ־ ו־־קונג, כאטיכ ער האט נעװוםט, אז ער איז טו־ט־יעיכור, האט ער א ס דערראננט א זעץ א־בער; קאפ, אץ דטס האט יעבענינען אוי־ א װײרע פריטיעטעריעט. ער איז אכער בארד װידער .עקוטען צו זיך. איצט האט ער אננעהויבן װיינע; און נעבעטן, טע; זאר איס אויפבינד; אץ ארויסראז; פץ הויז. טיר האב; עס געװארט טון. נאר די דונקא; האט זיך געבעט;, טיר זאק איס נ״עט ארויסראז;. װארום זי האט טורא געהאט, טאטער ײירדעװעט ער אויך אין נאם, װעט מע; א־ס ראך זיכער ארעםטיר;, און דער סו־ ײעט זיץ, אז טען װעט א־ס איננאנצ; ארויםיסיקן פון ראנד האט טע; איס נאך א יסטיקר צײט נעהארט; געבונד;. עדיסט װען ער האט אויסנעזען רויקער, האט טע; איס אפגעראזן אץ ער האט געכאפט זיױ טאנטר אץ איז אנטראפ;. עריסט איצט א־ז די דונקא; נעװאר; ז״ער אוטרויק. זי האט געװארט נייעט אנדעריש, נאר טע; זאר זיך ארויסיאזן א״ז די נאס; :זיס זוכ;, װײר זי איז נעװען זיכער, אז א פאריםטאן װעט איס ערנעץ-װו אדעסטירן אץ טען װעט אים דעפארטיר;. אבער יעסענץ איז הפניס יסוץ נעװע; הארב-או־פנענ־כטערט. װארום אינקורצן האבן טיר זיך דערוײםט, אז ער געפינט זיך יסוץ אץ זיץ ציטער אץ האטער ברעװאר. עם האט יסוץ אנגעהויבן צו טאנ;, ײען דער עורס איז זיך צע- גאנגע;. די דוגקא; איז אכער פארבריבן בײ טאני רײב;, װײר זי האט טורא נעהאט צו פארן אהײס. ״ער װעט טיך זיכער דערהרנע- נע;, װע; ער זאר טיך איצט דערזע;״, האט זי נעזאגט. דערבײ האט זי דעדצײרט, אז דאס א־ז נייסט צוס עריסטן טאר, װאס ער האט זי נעײארט דערהרנעגע;, אז דאס געיסעט ארעטאר, װען ער יעיכורט זיד א;, ײייר טיסקה א־ז פאר איס סס, און דער םוױ װעט זײן, אז ער װעט הײנט נאך האב; אן עפירעפטייסן אנפאי זי האט או־ך ער- קרערט, אז זי איז זיכע־, אז ער ײעט ױ נאך אץ איץ ׳טײנעם טאג רערהרנענע;. אץ אז טען האט זי געפרעגט, אטאי זי רעבט מיט אזא װירדן טענטיס;, װע; זי איז אזוי זיכער, אז איר רעבן איז אץ געפאר, האט זי זיך צעראכט. עריסט אויר טארנ; יספעט נאכטיטאנ האט זי טאני רייב אפ- געפירט אץ א טעקםי צו איר האטער. װי עם האט א־בערנענעב; א פרײנדץ פץ דונקא;, זי א־ז געװע; דערבײ , האט זיך יעסענץ יענעס נאכטיטאג נעװארפן אויפ דער דונקאן טיט א רעװארײער אץ זי נעװארט דעריסיס;. נאר װי דורך א נס איז זי ניצור נעװאר;. עטרעכע טעג נאכדעס האב; איזאדאדא דונקא; אץ יעסענץ פאריאזן אטעריקע. נרײכצײטיק האט יעסענץ נעיסריבן צו טאני רײב א בריװ, אץ װערכל ער האט נעבעטן, טען זאר א־ס טוחר זיץ פאר זיץ װירדעד אויפפיר־נג. פץ דעם ברױו האט נעאטעטט טיט דערשראננ- ק״ט אץ ׳סורד-באװוםטזײן״ םארלאג ב. קלעצקין, ווארשע פ. דקײלפערץ ערשטע טריט נינםיןסססיע ס*רן נװדין ינרן-יןר סי■ #יי ןו־גמזי*!יינניננ״ן םרײז 2,50 נילדן אץ נױ-יארקער ״טאג״ דעדצײרט א. ד יסטײנטא; װעג; דעס בראנדאר אין הויז פץ באװוסטן ײדי׳סץ דיבטער טאני רייב, װאס י האט געטאכט דער םאריסטארבענער באריטטער רוסייסער ד־כטער בעינײ יעםענץ, בעת ער איז געװען צוריק טיט עטרעכע יאר אץ אטער־קע. א. ׳סטײנטאן איז נעװען א״נער פץ די נעסט אויף דעס איונט. טאני ר״ב האט נאך אײדער סערנײ יעסענץ א־ז נעקוטען קיץ נױ-יארק, איבעינעזעצט א רײ רידער פץ דעס א״ננארטיקן -סייסן דיבטער. יעםענץ האט נעוװסט װעגן דעם, אץ בעת עי איז נעיוטען קיץ נױ-יארק, האט ער נעבעטן באקאנטע. טען זאר א־ס צ־נויפפירן טיט טאני רײב;. די צװײ דיבנןער — װי א. ד ׳סטײנ- דא; דעדצײרט — האבן זיך ריב באקוטע;, אץ זײ פרעגן אפט בארבדענגען צוזאטע;, געיספירט אויך אץ קארטץ אץ איינער פאר; אנרערן נערײענט ז״ערע רידער ״אוי.־' יעםענ־נם פאדראננ צו באקענען זיך טיט טא״ ,״בס;אענטםטע חבריס. האט דער רעצטעד פארבעטן צו זיך די ד־כטער פץ זײן קרײז, עמרעכע ױננע ײדייסע טארער אץ טוזיקער און אץ א־ץ װענ האט ער אויך ׳סוץ גערופ; סתם באקאנטע אץ פריינט, ׳־אס פרעג; קוטע; צו אים אץ יסטוב אריץ. פאר ד־ טערכטע איז;עװען א; איבערראיסוננ, װע; זײ האבן דעדזע;, אז יעםענץ איז נ״סט נעהומען אריץ, נאר האט אויך טיטנעבראכט זיץ פרוי, די װערט-באדיטטע איזאדארא דונקא;. קיץ רעדעם האט קײנער נ״סט געהארט;. טע; האט כרויז נע- סרונקע; װײן פארביסן טימ םענדװיט׳סעס אץ לידער, װאס יעסענץ ־אט פארגערײענט. יעסענץ האט זיך געפ־רט פרײ און ה״ט״ס צײייס; דעס עולס װי א דיכטער צװייסן דיכטער קיץ ׳סום יסנאה א־ער אםירו נאר די טינדםטע גריננ׳סעצוננ צו ײוץ האט טע; א; א־ס נ״סט נעקענט באטערק;. פארקערט גאר, ער האט זיך געכאפ:; קו״ס; טיט עטרעכע םץ די דיכטער, פאר װערכע טע; האט א־ס פא ־■ נעיסטערט. אב־םר םנאב״ס האט זיך געהארטן די דונקא;, אץ דאס אויך נ־׳סט צו דעם גאנצן עורם, נאר צו עטירעכע ט״דרעד װערכע האבן זיך אננענעבן, אז זײ באטראכטץ ז־ך פאר אירע ׳סירער־נפ אויפ; פארלאנג פץ עטרעכע, האט די דונקאן אײנגעװיריקט צ־ סאנצן פאר די נעםט, און א־ז אריץ אץ א ז״טיקן ציטער זיך א־כערטץ. אײדער װאם-װע; האט טען דערװײר נעטרונקע;, אץ יעסענין, ײי זײן ׳סטײגער, טער פץ ארעטע;, עם איז געװען א פרײ-?עכע ׳סטיטוננ, א,ץ כטעט אלע זענען נעו־ע; בגילופינדיק. ־עםענץ א־ז יסוין נעװע; יסכור ײי לוט. פלוצריננ איז ער ני׳סט נעװאר;. אץ נאך אײדער טען האט זיך געכאפט, וװ ער איז אהיננעקוטע;, האט זיך פץ באד-ציטער דערהערט א; אויםטערילייסער קײיטיס. אז טע; איז אדיננעראפן אהץ, האט טען דערזע;, װי דונקאן לינט און דעד ו־אנע טיטן קאפ אראפ אץ די פיס אץ דער הױך, אוז יעכענץ יסטײט אננעבוינן איבער איר, הארט א־ר הארז אץ בײדע הענט אץ .ױארנט זי. טען האט זי קױם ארויסגעראטעװעט פץ זײנע הענט אץ זײ צעיסײדט. צורעכט נעטאכט אוײ־ זיך רי קר״דעד — האט דונקא; גע- בעט;, טען זאר זי אדײנראץ אץ א; אגדער ציטער אץ יעםינינע; צו א־ר מער נ״סט צולאז;. זי װ״סט נ״סט פארװאם, נאר װען עד ו־ערט װילד, װיל ער זי דוקא דערהרנענעז. א יסטיקל צײט איז נעלוננע; דעס עולס צו האלט; יעסענינען :אזונדער אץ דונקאנע; באזונדער.. יעכענץ האט אױםנעזע; זיך צ־ בארויקן אץ קוטען צו זיך, אץ דער עורם האט אביסר רײכט־ער אפנעאטעטט. ער׳סט טיט אטאר — רער בחור •ספרינגט-אויר פץ ז־ץ ארט, מיט איץ ׳ספרונג איז ער יסוין אץ צװ״ט; ציניער, אץ װי א װ־ידער, ׳טכורער פויער ײארפט ער זיך ארוי־ אויף דער באריט- סער טענעצרץ טיט זײנע קוראקעפ, גיט א־ר א יסירעפ אץ א װאר־ פץ זיך, און א העיפט פץ איר קרײד כי״בט אץ זיץ האנט עטרעכע פון די אנװעזנדע האב; זיך א װארױ-נעטץ צו א־ם אץ איפ אפנעריםן פץ איר איצט יאזט טע; א־ס יסוץ ני״סט אפ עי־ װערט אבער װירדער אץ װירדער אץ װיר זיך ארץ י״ם; צו אי־ אץ אז מען ראזט אים נ״סט, כאפט ער זיך •ס־ראנ; ײער עס קוטט א־ס נאר אונטער די הענט. דערזע;, אז טיט נוטן ייעט טע; א־ס נ״סט אײננעטע;, האט טע; זיך א נעם-געטץ צו א־ס טיט נע-