Literarishe bleter · 1929-04-05 · 14 (5.4.1929) · p. Seite 272

?יסע7־#די׳0ע 12101173 012. 14 (257) זײט 272 1-ז>^ ***% ״יז םלל דאװיםש סאצ'))לע דראםע יאי/ עלף ^י?דעד טויזכט דיי — א דענ׳ע קען צענדאי פאלו־ און אייף יעדן שריט — אטאטאנע;. זיב; טויטן ראקער־ איי,,' יעדן טענטש, ז־בן טענטיטן ױארטן אויןז א יעדן טויט. ראם יעבן איז ׳עװער און רער טויט איז נישט גרינג. צװ ײ ט ע ר קר־נםנעםאננענער און אויױ יעדן ׳םריט אן אנדער געטאנ׳ז, און אויױ יעדער נאם אן אנדעד געזינג. טיט א ניבםערנעם טאג;, טיט א הארץ א יטאאפן: זיננננ איראניש יםטײט אויױ א־ר אונטעררריקטע ׳םקאאפן!- דד־מער קרגםגעפאננענער ׳״טייט אויױ — אויױ װאם? ד־ פים אינן װי קלעצער — טאך װאקפט אויה זײ, באט׳ע נעם, צעהאק, טרוקן אוים און הײץ. ע ,־ ש ט ע ר ק ר י נ ס ג ע פ א נ נ ע נ ע ר , פוםט דער באראק — אין יטטאמ א טורא א ײדן צו זיין. װאאט עטיץ כאט״ב א צינארעט א נייניטיינ־ברענטן דא געהאט אונטערצולענען דאם הארץ טיט א ביםערע רויך. רי גוים זיצן אין יטטאט, כיען לויפט — לויפן זיי פוייט, טעז יעיסט — שיםן זײ מיט, בױיט צו פרעסן איז נײעטא פארגיסן זײ בלוט, קומען בײנאבט אדן זענען זאט פון פארנאםענעם באוט. * ט א ט ע .עטקערב פאריםטאפ דיר דאס טויא םאר די ר״ד א פחדן בין איך, באוט רינט טיר נאך אזוי װי א ריט׳שקעאע ה־נטער טיר. װיא טיט א רויטער צוננ א אעק טון די פים — די בארװעםע. דורך ד■ לעכער פון ד• יעיך ײיר עם אי״;. װארט דער טו־ט געקוטען אזוי א טרוקענע־ אין יבראױ ב״נאכט, אײ װא5ט נוט געײען. רינט ער אבער א־נעם באוט ארום אין די רינ׳בטאקן פון נאס. צװײבעד ק ר י נ ם ג ע ם א נ ג ע נ ע ר נא דיר א נײעם קהרת-זאגער, נא דיר א נ״עם איכה־קראנערן די ע ל ף ע ם א פ ן : קרינםגעפאנגענע ורענטל כעייכט אאזט איבעימאגןז הינטער אעמבעיג דאראדן רײיה ערב ער״עטן טאי טעאטע־פראץ אײױ רער בי־ק הירי זע — עם א־ז ירוט; ע ר ש ס ע ר ע ם א 3 קריגםגעפאנגעבע 18^1. אקטאבעי קיעװ. פערספעקטױו: דאם אינערע פון א ראנגן גע־ פאכגעכע־פאו־אק. צעװא־פעכע טי־ען, נעכק און נארעכ. •בטרוי און מיסצ איימעטוס פאיזויט. אויכגע־דוי״ענע צײטונגסבילדער קריכנען זיך פון די װעכט א~א6. פארכט :ײ א שי*ם, װאס הענגם אראפ אויף צוויי פיס, זיצס א גױסע פוז געפאכגעכע עסטיײכיידע סאלדאכן. אפגעריסעכע און א5גדדליסענע. עױי״טער קרינסגעפאננענער צװײטער קרינםנעפאננענער דריטער קריגסנעפאננענער עריטטער ױיטארמײער מאטע *טטיטערב ער״יטער קריגסגעפאננענע־־ און א*ך דאייט מיך בײ מײגס: בעכעד איז דער ק־יזער ״טוין געװעזן. ויאכ איז דער מענטיט איכרטטײנכגעזאגט׳• א פערד גיב דר״ טאנ איכ נײטט צי סדעסן װערט פון איכ א *טלא־מ יטטיק ערד באטיט טיעט אויף אים, כאטיצ רײס איס מיט אן אקעי אונזער ק״זער ־ ־ ז״ער קייזער, ב״־ע יזאבן דאס פאריטמאנען. ראבן בױיט געגעבן, געל און זאמדיק, אבער צו רער זעט. אין :אכן געלן בױיט א יסױאיצן ציגארעט. אי; איצטעיך ניעט ק״ן בױיט און נייטט קיין װאסער, עכ דבא״ער; די קראנען. מען װאלט אד״כ אנטלאפן. װער אוי,־6 א יטטיקל ראך, ױער ב״ די רעדער ־ארט — *סטײען טויט די באנען, איל צו פיכ צ• *עפאנען?