Literarishe bleter · 1929-03-29 · 13 (29.3.1929) · p. Seite 253

,זײע 253 ל י ד ע ר 1¥ נישט דערעדסע. נישס דערזןןגטע רײד בליען אין די װינקלען םין מײן שסיב. אויף די ליפן שפילט א קלזןרע םרײד: נישם דערעדטע, נישט דערזאגטע רײד. שנײ איז שוין בערינען אויף מײן םעלד, בשורה־בלימלעך בליען פלוי געקלײדט, אין װו מײן זריעה האט סארםעלט, בגיען נישט דערעדטע, נישט דערזןןגסע רײד... ¥ םון שװעל בי שװעל געגאנגען אין געםונען אלע טירן אויםן ריגל, װערטער מײנע, אױםגעהיטע םון געװימל און םארהוילםע אונסער זיגל — — לידער מײנע, אויסגעבןןדענע אין קלןןרע, װאכט אויף םון אײער װוינןןרס! םארשפרײט אײך אין געפײניקטן נעזעמל און זןןל ריזלען אײער הײלװןןרס!... יצחק םערל$װ / װ$רשע א ל י ד איך הןןב מײן הארץ אויף פיבעלעך אויף הונדערטער בעשניפן — װארםט עס זיך אין שלײדערם־זיך אין שורות םין מײן םערז. װײנען םין םײן פעדער נןןך די טרןןפנדיקע בליטן — כיהאב מײן הארץ אויף פיבעלעך אויף הינדערסער בעשניטן... זיםבן םײנע זילבן אין א װײנענדיקן ניגון. װי געבראכענע אבלים אין דעם קדיש נןןך א מת. דיכם: אלעס שוין ארויסגעקלןןגט, דאך, עפעס נאך םארשװיגן — זיםבן מײנע זילבן אין א װײנענדיקן ניגון. אין פליבליננ װערט עם אײנגעשטילס. מײן ליד. װי ם׳װןןלט זיך שעמען. דער לעבטער זילב אנסדרימלט װערט, װי א קינד אן ןןננעװײנטם — װען םישיםערן נןןך םרערעלעך בײ די םארשלןןסענע ברעמען — סליבלינג װערט עס אײנגעשטילס, מײן ליד, װי ס־װןלט זיך שעםען.?יסער^רישע ננ?עס7נד נזכ׳. 13 (256) $ ם ת ר ש 1 ם י■ $ ם ש ע ר / ק ד י ם ב י י ע 1 עש דארף די בײט הײנט אײנםאכע אין גרויםע לידערן - א דיכטער, װןןם זןןל זינגען םון א נײער םרײד. עס זןןל דאס נײע װארס אונז נענטער םארברידערן, אן ראםן־בלוט אין ןןן א הײט־םאנאנדערשײד. א דיכטער, װןןם זאל קוםען אינז זןןנן: - װארט איז אונזער הײם און אײנביקער םארמעג! נישט קײן בוים װעם אינז דעם סרויער בװןןגן. :אר סשפות םינם װןןרס װעט װײזן אונז דעם װעג. ־ראסטער װןןרט און נס םין פשטותדיקן שטײגןו זאל דײן נײער װינט אוגז נישט פארמײדן, אז אונזער רויטער טרויער זןןל בעבליען זיך אויף בװײגן- 5-אםטער װארט און נם םון פשטותדיקן שטײגןו 11 ס׳איז אומעטיק בי זעען אײך׳ סים רײד םון שטראף אויף ליפן נאכאנאנד. אין װער פין אונז איז דען בי שאנדז אין װער פון אונז איז נישט םיט אײך ז מיר סרןןגן יעדערער א װײטע םײן אין זענען אלע מיס געזאנג. װער קען םארשטעלן םון בלוס דעם גאנג ז און װער פין אײך איז דען ןןן סײןז סיאז דןן א הודסוןיברעג, א ים, װי אונזער םרײד װאקסט ןןן א שטאם אין אונזער װןןרט איז נישס םאראן — - באקאנט איז אײך אזא ןן סםז 111 איך הןןב אויף אײך קײן מעסער נישט געשארםט אין פלויסן נישט געםלןןכסן. מיט װײכן טרןןס הןןב איך דירך אײך געטרןןטן אין הןןב דעם גאננ אײך נישס םארבןןטן. איך האב אײך בו דער תליה נישט געםירט אין סיר םאר אײך נישט בוגעשלןןסן: א־ך בין מיס פנים בו אײער שםויב נעםאלן, ייען הונגער הןןט גערעװעט םון די שסאלן. - ,געניג — הןןבן ליפן בלײך געםליםטערס — זאס איז שוין די ערד םיס נישס םארדינסע שםרןןםן׳... געניג עקרה-טעג םארן שװעל זיך לײגן) געניג דעם אויםגעדארטן גוף פאר אײגן שןןטן נײגן.