Literarishe bleter · 1929-03-22 · 12 (22.3.1929) · p. Seite 240

?'םער&רי&ע ב?עסער?.07. י/ (255) |3^י 7יס 240 * ^יכדר■ / ביפליאגדאפישעד 5ױלעםוזן/״יג5£ קאאפעדאםיװ ״ניכיי״ װארש*, גאלונװקי ־* װו איז דעד פדיװאםעד קויפעד פונם ײדישן פוך? ארײנגערעבנם א באע״יגזצע סרמע אויף לי־ ח. לײװיקס געזאמלםע שויפםן ה. לײווירן איז פון די נאריבםסםע דינ־ מער גײ אינז.?״ן יעדעס וזערק תערמ אויפנענומען מימ א נאזונדער אינםערעס. דער ״גולם,' איז פון די אממערסםךגעלײענ־ םע װערק. לײוויק דער דינטער און דרא־ מאםורג פארנעמם איצם דעם אנגעזעעגסמן ארמ אין ײדישן שאפן. עס זענען ביז איצם שוין דערשינען: — 4 גילד הינכערן עלאס (לידער) 5.60 ״ דער גולם (דראמאםישע פאעטע) 3.50 ״ >)רעםע םלוכה (דראםע) — 4 ״ באנעראט (דראמע) 3.50 ״ שאפ (דראםע) 3.50 ״ זומאטעס (דראמע) עם דערשײנמ אינגינן: לידער פון אוטקופ. היריע רעקערט (דראמע). אלע זועון פזן יעןב דינעזאן פונדאסנ״ ארויסגעגעבן מיט דערקלערונגעז און איינל״טוננען. ווער פון די יידישע לעזער ה*ט נישם גע־ העדט פון זיינע עלכעדן אדעד פון זיינע שוועםטער און ברידער וועגן דעס גוואל־ טיוןןן רועם, װאם ׳. דינענזזןנס ״שוואר־ צער יונגערםאנטשיק״, ״אבן ננף״, ״יאםע־ לע״ און ״הערשעלע״ האט אויף ז״ גע־ מאבט. דינעזאנם ווערק זענען בשעתם פאר־ שפר״ם געװוןרן אין עענער מויזנטער םיט דעס זעלבן פיעטעם און ליבע, ווי אםאל די .,צאינה וראינה״. יעקב דינעזאן איז דער שעפער פון ״דישן יאםאן. די םיפן, ווזןם י. דינעזאן האכ געשילדערט, זענען געװארן א״נגע־ באקן אין הארגן ביים עוים. אבן ננױ, אדער א שטיין אין וועג, יאםאן אין 4 ט״לן 12.40 אלטער, יאםאן 0.25! הער־עעלע, ראםאן 80 1 \ הנאהבים והנעיט־מ, אדעי דער [ שװארצער ױננעיםאנםשיק יאמאן 0.50; -אםעלע, ודערציילוננ) 3.25 פאליק און זיין הויז, (דערציילונג) 2.80 נ צװײ טארעס 2.80 . קריזים, (דערצ״לונגען) 2.80 זכרונות און ארטיקלען 6.40 כעיאטור, אין ז״ן הויז — א באשטימכ אדמ פאר בינער. אויך בײ אוגזערע זײ־ דעס און מאמעס איז א בינער־שראנק גע״ ווען פון די ערשמע און װיכםיקסמע זאבן, װאס האמ כאשײנט דאס הויז. דער פרײנמ פון ײדיש באדארף זארגן, אז דאס נײ־ דערשינענע בוך זאל געפינען דעם װעג צו דעם קויפער, צום געברוינער. יעדעס בעסע־ י*ע נײ־דערשינענע בוך מוז האבן זײנע שמענדיקע און מרײע קויפער. און דאס באדארפן מון ח ־י די ערשמע די קולטור־ געזעלשאפמן, ביבליאמעקן, פארײנען, זײ באדארפן װעקן דעש אינמערעס צוס ײדישן בוך. צו דעם ײדישן לעזער. קאאפ. ״בינער״ האמ צוגעגרײמ פיאבמ־ . בענדער און אוינגעאיבעמ ־פעציעלע בא- דינגונגען פאר די פריװאמ־קויפעד, װאנ גימ די מעגלענקײמ יעדן אײנעם צו םאר־ שאפן זיך דאס שענסמע״ װאס די ײדישע ־יטעראמור פארמאגכ אויף לײנמע. גינסמי־ קע תנאיס. 1_ דאס איז זײער א װינמיקע פ־אגע — װ. איז דער פריװאמ־קויפעי פונס ײדישן בוך? עס איז נישט בלויז א פראגע, וואס אינמערעםירמ דעס ביכהעגדיע־. דעש פאי־ רעגער, נאר אויך א פ־אגע, א פראבלעס פון אזנזער לימעיאטדר. פ־; אדדזער קולמו־־ װעזן. עם דערשײנען איצט לפי ערך פ*ל ײדישע בינער אויף פא־שײדענע געבימן״ אבער די בינער װערן זײעי■ שװאך פאר־ קויפט. עס איז קײן קונץ נישט צד פאי־- פולן די פאריצעס אין בינער מארק, די קאמאלאגן פון די פאי־לעגער. דאס בוך םוז געפינען דעש קורצן און שנעלן װעג צוס לײענער. אבער די לעצמע יארן איז אט דער װעג פארהאקט און פארשםעלפ. צוליב דעם איז אזוי שמארק געפארן דער מיראזש פינם ײדישן בוך. עישמ צוי־יק םימ א 5 יאי האמ מען געדױקמ א בוך אין 00<.י2 — 3000 עקז.. איצמ — נאר אין 1000 עקז.; דאס איז א פרןג נישמ :א־ פארן שיײבער וװאס באקוממ װײגיקעי תאנאראי־), פארן פא־לעגעי־ ןװאס קאן קוים דעקן זײנע הו־ צאות בײ אזא קלײנעם טיראזש), מאיי־ אויך א פראג פאר דעס ־עזע־ דאס בוך בײ א קלײנעם טיראזש מוז קאסםן מײערעי ווו זשע איז אהינגעקומען דער יידישער קויפעי? געװיס שפירן דא א יאיע די שװערע עקאנאמישע באדינגונגען פון דעס ײדישן רעזער. װען מאיז ארבעמסראז, געענגמ אין געלמ, — איז דעי־ ערשמער קי־־בן דאס בוך. א יײיה האמ מען י קיממ דדז אויס אן א בו־ אבער ראך איז ד>ןס :ישמ אי־ץ. בײ די שװערע עקאנאסישע באדינגונגען זענען דאך פא־־אן מעי פאיסעגדעבעיע יעזער אי; אמ די מוזן געדענקן״ אז זײ מיאגן אה־יות פא־ דער לימעראמו,־. פאי דעי װײמערדיק^י עגטװיקלינג פון דעמ ײדישן שאפן בײ די קילטורעלע פע־קער איז שוין איײן אין דעי מאדע או; מיא ז א געזײ״ :ײ יעדן מער־װײניקער אינמעריגענמן מענצשן. אין זיין דוידש־בודזשעמ איז