Literarishe bleter · 1929-03-08 · 10 (8.3.1929) · p. Seite 217

זײס 217?רסזזרז)ר'שזז 3?"ססער גזמ. 11 (254)!ןןססע געזןןגט. — איך הןןנ לינ םערד — ענססער איך. — איך אויך - זןןנס רי נאלענןןססע.} — אומנאהןןלשענע, װי קינדער. — איך אויך.—זאגס די נאלענןןסםע אין כאוס זיך, אז זי הןןם נישם געענססערם נו דער זאך. און אששר איז דןס נײ איר געװען אזא שייל. זי הןןם אינדערגיך שארינם, ןןדער געערוװס סאריכסן דעם סעות: — איך הןןנ זיך ארױסנעכאוס םים א נארישקײס.. איך הןןנ עס נישם געמײנם. אנםשולדיקס. — דןןם איז גןןרנישם. איר זענס אנסשולדיקס — הןןנ איך געזןןגס און אויף איר געםון א קוק. זי הןןס סארשטאנען מײן קיק. א םימן, זי הןןט נישט געקאנם םער סארנלײנן דא אין שםאל. זי הןןס געזןןגס, אז זי םוז גײן נוגרײסן אװנם• נרויט. און איז אװעקגעגאנגען. ׳זיך הןןנ זיך אוםגעקום נו איר. זי װײזס םיר נװײ רײען װ*ם5 *ײן. אזוינע שײנע נײן האנ איך נןןך אין םײן לענן נישס געזעי■ די גאלענאסםע איז נאכרעם ארײנגעקוםען אין שםאלארײן. לאס טוס זי דןן אין שסאל — האנ איך נו זיך אלײן נעזא:ש — און װאס םײ:ס זי נין איך דא נעקוםען אהער—שירן ן ראסאןז אזוי האנ איך נו זיך אלײן געזןןגס. ןנער סארדןןס הןןנ איך געורוװם נו סון דןןס, װןןס איך הןןנ געסון, םיס םער פלײס װי װען עס איז אין אן אנדער נײטז איך הןןנ אויםנעהןןנגען די כןןםוסעס מיס זײער סיל נאזןןרגםקײם. און איך הןןב געגלעם די סערד סארנײגײענדיק און נו זײ גע• ועדס סים ליגשאםם, װי מען רעדט נו קלײנע, שײנע קינדער. - נןן, גערולדיק, קענעלעך. ןןם נאלד, קינרערלעך, װעל איך אײך גענן עסן. - איר רעדם צו זײ װי א םאםע — הןןט די נאלע• ג ע ד ע ד ט (כ^סערק^גגען א1ן סזזג1ת-סענ1ת) א ד א 8 ־ד װןןס קןןן נןןך .אײנםאכער• זײן. װי א רוםישן זעלגערט .אין דער מאםע׳ז ןןנער קינססלערישע אײנםאכקײם איז עם נישם — עם איז נלויז ז ע ל נ ע ר י ש ע אײנםאכקײם, אזוי־נו־זןןגן. אײנסאכקײטז אםילו אן אסןןם — דןןס ושוםסטע איז, װײזם זיך ארויס, א גאנץ זונען-םיםסעם. ארום דעם אסןןםם יןןדער, װי ארוס א זון, דרײען זיך די .ולאנעסן/סון עלעק• טרןןנען און יןןנען. אײנםאכקײטז איז עס נישט אפןןל װידער יענע נעםלער• םןןדערונג: גינ מיר םארשםענדלעכקײםז — שרײנ אײנסאך, כדי איך, אזוינער און אזוינער, זןןל סארשםײןו אײנסאךו אײנםאךו — ןןנער װער ניססו דןןס אזוינער, — זןןל געענסםערם װערן אויף דער סענד״ — ם־זןןל צולינ דיר װערן אזוי .אײג• םאך׳ װי דו, ס׳הײסס: אזוי ם ל א ך װי דוז פען זןןל םים א ניװן סארסלאכן דאם םיםע אין זיך, אז דו זאלםם עס םיס דײן — װײם נישם-אײנשםײנישן קןןס — קענען. געלוינם חשם• יתנרך, .שנעל און ניליק׳ חוסס־זײןז זאל םען צולינ דיר נישם נידערן אין זיך ארײןז זיך קײנםןןל נישס ארויסהוינן סון זיך ארויס און נאקוקן םים אן אײגענעם דריםן אויג זיך אלײן, נןןס, װעלס און װעלסןז אײנםאכקײסז יןן. אסשר. ןןדער גןןר — פסנים, אדרנאו ןןנער— נישם דןןס, װןןס ד ו םײנסם. נישס לײכס־סארשםײלעכ■ קײם. נישם לײכם-םארדײלעכקײם. םען איז נישם םחויב צו זןןרגן סאר דײן סןןגן אק סאר דײן חשובער םארדײאונג. םען איז עס העכםטנם םחויב דעםןןלם, װען םיאיז זשורנאליסם. מיצןןלם דערםאר... די םזזגה: זז)ב?זזכקײס אקעגן דער קלןןץ־סענה: זאכלעכקײם. לנבוד דער אײרןן• יעישער (און בײ אונז םיס א סםיםשיק אינערגעחזרםער) .גייער זאכלעכקײם• (איצם איז זי שוין שטןןק-אלם װי אלע נײקייםן) הןןנן זיך חברה קונסט־םאכער געהאם םײשב געװען אין געװארן .נײ-זאכלעך״. זאכלעכקײסז אודאי איז אםתע קונסס ,צו דער זאך*. איז אנער די זאכלעכקײס אירע נישם די זאכלעכקײם םונם געגנשטאנד, נןןר םון דער םןןרם. דער אניעקס קאן זײן דער נישט־זאכלעכסטער אדער אזילי אנטי־זאכלעכססער — װאס םאר א שײכות האםםו, נשםה פענסשלעכע, װןןס אין דיר גלױנ איך, צו דער םארשןןלטענער .זאכלעכקײט'*זײערערז — יןן, דער קעגנשטאנד גוםא קןןן זײן 81יײש אנטי־זאכלעך—דעצידירן דעצידירט קינסטלעריש (םארן פנין נאטירלעך) די סארם, די קןןנדענסירינג, די עקססרעםיע. אין זאכלעך קאן זײן די סןןרם םײ װען מען שרײנס, "י יײל קארן, א הארב״רעאליםטיש ליד װעגן ,בערלם קי״ איעי װען מען שרײבט — היםל עםן זיך — אויף אזא זײער נ'זם יעאליסטישער .סעםע״. װי... װי ,ױםף דילה-רינה׳. עינןן: ערגעץ אנדערש זוכט די זאכלעכקײם סון דעם, ײ?ס םעל ריסס נןןך אלץ םיסן נאםען קינםם. כןןםש אזוי םיל ײןפאנען אין סנאבן הןןבן עס םחלל־נאםען געװען. די סזזגה: אײגפ&בקײס איז אין םוי .אײנםאכע״• אקעגן דער םענה: אײנםאכקײס. ליבע אדונים, עס. מײנע אײנםאכקײם, דערױף איז אײנסאכקײט. זינספלערישע '״1 אמיליצירט.?ינסעלערישע