Literarishe bleter · 1929-01-15 · 7 (15.1.1929) · p. Seite 141

זײם 133 ■■ קודאדדאטוד פון דאד פון װ♦ קאפאיעװ בײ די ״װילגעד״ אין װ#דשע יײיע ם. ם., ר?זםי דרר הערם#ן פערזןזנ ען װ*סי• — ירד בירננר־ם יידםייא- *יוו־ ג^ייננירג סווני* — נו/״־בי?ר*ר?ר •ני*ם - דרד ־ייכם ױמי*יוי - סרחת ז*ס#ו ם*אװ ים — ז־םז ייר״סנ ד חבי־־ם, ײבי•*?ם — ג?כם ניים — חי נ יקע א פריייעכע, לענע- דיקע םיעסע םון דעם לע*ן םון ד״ר היינםעײ- םיקער ױגנס אין ר#סנ- םארגאנד, געשרינן האיציק פיס א ניסםו- םיקן הום>ןר.0'איז ליכ- טיק און םרײדיק אויף דער סגענע. זןןרנן, הונגער, םאנגל םוןדןןס װיכםיקסםע,־ ן*ער פ׳איז זןןרגלאז, ם׳איזצוםרידן. שאראן אן אינערלעכע אויםלויכטונג, גלוי1ן און האםערדיקײם. לעגן אזוי עםלעכע ױננע חברים, לענן םיםן נ״עם ״שולחן ־ ערוך־, זענען שראנק און שרײ און דןןך געשענטעס מים די דינים שץ די גײע דןןנםעס. ם׳איז א ױנג װינקל אינם הײנםצײםיקן רוסלאנד. װאס נײם ערשט שאםן נײע לעננס-יםװות, גײס או ף װעגן און אום- װעגן, םאדשלאנםערט זיך אםם און בלײבט װי אין א סעמשן װינקל. װ. קאטאיעװ הןןט דאס לעבן און די סארשוינען אויםגע- נוםען פים לי*ע, ער חיזקס נישס םון זײ, ער םאכס-םיט דאם לענן, װןןס נעםם אן בײטנװײז א כאיאקםער םון ששאס. אזוי זענען די ױננע — אץ אזוי אויך די עלטערע — יעםעליאז און שלאװױם. יעםעליאי,, דער נישט-אנערקענסער דיכטער. האט אויף יעדער נײער סיסואניע א נײעם עקכפעריםענט, אוי םיאװױם — םאכש םים דער האנס —.נישקשה, םיװעס דער װעלם-רעװאלוציע נישם שאדןו׳ דער עוים יונגװארג (אץ אויך ש נאסאי) םון דער .װיל- נער סרושז* האס די פיעסע םרײדיק אץ םיט ה״יץ אפנעששילם. ס׳איז גוס צו ז־צן און םייקיקן זיך צו דער זארגלאזיקײס אין נום- פושיקײס, װאם שטראלס אראפ םון דער םצענע אין מיסלאכן, םיםשדישן םיס די אלע לעגעדיקע ששאס-כצענעס, װאס זענען דא אין א םילער שסע אץ דער פיעםע. זאל דער עולם נײן זען די סײנע םארשסעלוננ. ער װעם הנאה האבן! נ. ם. װעיענסין קעסשיעװ .יוי םארלאג צ. קלעצקין, װאישע. נאלעװקי ג2 5. ד־זײלפערן י ד־ז ס פ ר ינרנניר סין ד?נר*יס ס*ר די*ידי**?ילן, 1 סײי ארײז 2,50 גילדן ליסעדיעדיקנע 2? עסער נום. 7 (250) וער ערשסער גרילץ, דער ןןנזאג םון א נײער צײם,. םון א םאר- גיטע־םן קאםף. אנער לע״ע םילן נאך די סןןתײסס זײער םאכס, ךי טאכס םון א קאסםע: .דער זיך צוקיקנדיקער םןןרזײם הןס נעקענס דערזען אױף די. סרײע, ןןנער ציליקעיע שלעצער א גע װיסע צןןל װײכע הים, אבער ארויסצו;וםען אויף דער גרינער לאנקע הןןנן זײ זיך נישס דערװעגס; די אלםע שולע — ןןדער *וין-האנן זיך גאך געקענם שרײען, אז דער שרןןלעסאריאם האס נאך אלץ נישם געקענט נאצאלן די נויסיקע צװײ שילינג. דא איו נאך א!אנרענעצסער שלאץ, דער אײנציקער, גרעסעדער פקים, װאס איז זײ נאך סארבלינן — די צײםונגען האנן אשגעשאצס די ןןנװעזנדיקע אויף אן ערך צען םויזנס. אין די צען םויזנס, אלע נאנוםען שון אײן האשנונג, האנן געשםעיש אײנער דעם צװײפן נא־ אײן שראגע; .װו װעס איר עםן סריששיקז״ ם איז נעװען װינדערבאר נחת־יק און נארויקנדיק צו הערן אס די סראגע און נו זען, װי זי װערס אינערנעחזרם סין א־וישיל םענסשן, װאס זוינטערשײדן זיך םים גאינישס אײנער םין צװײסן. װאס םאר א שםע שון םאיאס אין דנר נריםישעי איםשעריע ־ געניג סוינן, אסשרינעם לענער, לאקסן, םאיאנעזן, שאזיעםקעם און שאסשאניער אויף אנצישיםערן די מחנה! קײן שים נם אץ דער נאענםםםער נײם—נישם זינן לאנן נרוים און א שאר םיש— דער גלױנן האס נערוס אויף א זיכערערן יםור. זעקםםויזנס צילינדערס. םירםויזנם זוםערשירעםלעך װעלן װערן אראשבענוםען א.ץ צונויםגעלײגם, נענסױזנם םײלער, װאם רעדן אלע דאסזעלנע ענגלישע לשון, װעלן װערן אנגעשטאסס. עם איז דאך נאך םאראן לענן אין דעם *לסן הונס! סראדיציעו און נאך אםאל טראדיציען װי שסארק און װי עלאםסישו קריג קען װילדעװען, שטײערן אויםרוינן, צאל קען װערן אײננעםירם און אײראשע קען אוםקיםען סון הונגער, אנער די צענטױזנט װערן אננעשסאפס, קענען ארוםשאזעװען אין דעם *רוםנעצויםסן םקום, אויף דעם גרינעם גראז, גײן אננעטון צילינ- דעיס און — צונויםקיםען זיך אײנער םיםן צװײסן.״ (111 נאנד, ז. 258). ם׳װאלם געװען א ױשר, ם׳זאל דאס נײםסרײכע נוך אינער- זענן אין ײדיש. 8ין דעד דעדאקציע צום ארטיהל: ״װאס וױל משה סםאװסרי׳ (ז 138> אײגע שון ם. סםאװםקיס .שװעיע באשולדיקיננעך איה *ין די לעצםע נוםערן ,לים. נלעטער״ דרוקט זיך א נאװעלע, װאס האם זוכה געװען צו זען ליכש נאר דערםאר, װאס דער פחנר מאלם דעם .חלוץ*, װעלכער קערם אום שון ארץ-ישראל א דערשלאגענער און נאלײדיקסער־. אינסערעסאנם איז, אז נראד א שריםששםעלער סץ איא םאס, װיא. ראובגי, װאם װוינם אויך אין ארץישראל, האם שיז דער יע״בער .אנסי-איץ-ישראל״-ערצײלונג זיך נישם נעםילס געסראסן, װי פ. סםא־יםקי. לםשל. אדרנא אין א נריװצו אונז (ירושלים, 3 יאנואר 1929) שרײבט א ראובני: .די דערצײלונג איז שסארק און גילדלעך — אמת גוס. איך ניו זײער צוםרידן פים דער נעלעסריםםישער הויך םון אײערע אויסנאנ••*. פארל־זוג 3• הלשצלץ?ריז דיי*ינ?ן געקלי&עבע װעדק םון דוד בעדגעלםאן שסורעמסעג (נאװעלן) - - 7.60 װעלס־אדס װעלסיאײן(דערצײלונגען) סט.7 אדרעם: קןןןן• ״ניכער*. נאלעװקי ■2.