Literarishe bleter · 1929-01-15 · 7 (15.1.1929) · p. Seite 135

?יסעדןדי־^ע ב?טםטר בזב. / (250) ₪₪₪₪^₪^/4₪₪₪₪₪ זײם 135 .״הױת, װי זײן סחורה װערם 1אלד ױשס!יריקגעלײגס, נײם ער נןןך, םעשה-סוחר, אין אלקער. און דיןרטן - א קזיטש אין א לווך *ון א דינגעניש — װאם טים איר, ר* ײו| א־ך װעל *ײם,1 — צו װאם עסעם *־יםןז — אין קישן אארקלינגען. א ן שא.. עם איז שםיל, שלום 1יח... ...— נו, ליסװאק, אױים. װײל םײן אלטער װעם ןןנקוםען. אין שםילער, םען קןןן נןןך דערהעין. האם ליםװאק זי נאר םיס א שםײכל באשןןנקען: — ארויםגײן גןןר? ני״ און די סערלז סאדקליננס שוין איר קול םיט א םרער א םארגארנענע: — איר װילס א״ך םארםעסטן יו ף ם׳פה? םיזרקאכט זיך בײ אים א געלעכעער אין גארגל: — כג כעו גיב די סעיל, דאן נײ איף. װײזש א״ם בױם, םײן קינד, קײן פבינה אייף סחורה נישט, װײל סערל _ דאס קאסש א ראיאנסעק, אין, שםעקסםי נישט אב—האב איך א:דערש קײן *רירה נישס, בלײב א־ך דא ליגן בױ פאנטיק. קיק אן, זאלססו לעבן, א פעס םון.א ײדעגען װאס שםוםססו זיך, װא:ו ס׳אר א שנעלקײם: — נאםי. נאם אײך די םערלו—ער לוי״ם א בוםרידענער אשרי השפח גחלקו! דער םאנ איז אריבער אין סעודית אין האםעסנע. דער שבת םא־נויגס ייך *ום אװנס. ' דער ליםװאק א־ז בוגעיאזם, װײך װי א סאמעם, ער זינגס: אליהו הנביא. די קרעסשמערקע שײנט עפעם נישס קײן צוםרידענע. בײם קרעסשמער איז שםחה וששון. םען צינדס שײן הבדלוח. — א גוס װאך, אײך ײדן! נאם נענן גלן נם םים םרנכה. — פ־וםה, פײן םרײנס, איז אן ענין א טײערער, — זאנט ליט־יאק אין נעםט זיך צום בײכשל. אס האט איר צװײ רענדלעך םאר שבת צושפײער, און גאם װעם העײםן או־ף װײסער. — צװײ רענדלעך םאד שגת? איך האלט עס םאר איבעריק — םאכם קיעסשסערל שסיל און נעלוםן — צ־יײ אורח־םלעך—זעם איר—אש דאם איז ביר ליבער, ר׳ עליע, םאר םילע םילאסן. חשית־! גע־איט אײך א םקח א טײערן, געםײנם, עס זאל אויסנײן צום גוסז: איר זא״רז עםי איי סרױקזז. װי אלץ —, דאס אױ אײערע. א־ך נןם חז וש־ום קײן ס־יסה. א־ך װײ וא־ א ב־כ־.-א וי ני־ א־ך נוהנ ז־ך — א־ר ײינשש סיי נאר צי א נ־.זכ־ םײן ליסײאק הויבט אײף זײ:ע הענס און םארנויגט דינ — אם הןס איר, יהודי, םײן פרכה! — העננ אי, םענדל, א נלאק װי או ף ם־יצ־שע װענענעח — װאם/ איר םא־ם סאקעק יןן. קײן זשיסאמ־רז — נו, א נליקלעכער װענן קים, םײן װײנ, זיך געזעגענעןז... און — א שש־ץ, אץ - א װיא!... אץ ניששא פער. בײם אםעזעש סעזםשזיל ששײש ליבע־האיל און סרדכש זיך: א ליסװאק — א הילסאיז — השם ••שם־נין ער רײם אויף רער םטא־אלע אין ביז דער לב;ה — זײן לױלקע. שוין װײט, םאזע-װאלד האס סארקלונגען זײן גלעקעלע... א לויטערע נאכש אץ א בלויע. דער קרעסשםער—ער האיס זיך שוין אויך בײם דערשרעקן• רב עליע? אוי-װײ! א ל י ה ו״ ~ אפןז — םאכם דער קרעטשםער םים אויגן צעשראקענע. — ניױאלם, גלויבס םיר, נעװעזן צוםיידן... _ צוםרידןו צװײ בלוטיקע רענדלעך, א פפה דירו *ין זע נאר װי ם׳רעדס נאך בנעיםותו די ק־עששפערקע ש־ועבט א־ן דער םארע םון מאקעטער. ןע־ אוים װי א פלאך אין ציםעם. - הם, װײבל, זײם פוחל. גיסט אן דארט םון ביםערן... א שענדל — א מאנן םון גוסעו... דער קרעםשסער אױ גליקלעך. דער קיל זײנער ציםערם: הײנש האב אים צום םיש א מזוםןו םאישאנ. עס אױ הײס אויסן שםוים סון די םערענעס. דער פירמאן ליגם אונסן און כראפעם. - א םריםהנע ק־שקעו אין םינעמס אים קײן דערענישז םאי םײנע צװײ רענדלעך — גײ שםאם איםו דער קרעטשסער — שוין אויף, און א קול סין א םידעלע. פשנית. א ײד א בן-תורר. ער קיםם םון זײן אלקער. — שםײט אויף, ליפע ײדעלעך, שסײם אויף לעבודת הפוראו בײם סרםר אין װאלד איז א שםוב, קײן עין׳הרע נישט, א סנין םון אײנענע בנים. - דעם סוחר נישט װעקו אז א מענםש איז םארהארעװעס, סיער דאװנען ביח־דות. גײם אן איםו - פיזם אםשר גערעכס. שםײ זשע אויף, ליבעיהאדעלע, עס בלײבם דאך די סיר נישם געשלאםן. דער םירמאן — ריבאם, אין — א־סו אין דער סשאדאלע, לשון-קודש נערעדס: — ל׳םוסאםי. זענען בײדע א־ועק. איז די שטילקײט א טאסעלע סין א שבת סאר םרי, אויםן ישוב. דער ליםװאק האלט אםן אן אויגל און... כראפעס אץ סידרימלם אין אלקער די אשה. א־ן הויז אויף דער סטריכע צעקרײם זיך א הענדעלע: - גוםישבת א ײדו קיקיייקוו בארארםם האט רער קרעטשסער אװעקגײן מים מענדלען, אז ליסװאק זאל אםשון א שסיקל. נאך װאס םאר א שסיקל — םאיגײט ער אין זם־רות — א װײבל, װאס נעפש בײ דער לעבעיו אן קריכס זי םארשיאםן םין אלקעי א־ן םירהויז אין.. ס־ליארעמט א ריסשקע אין צעבער. - הערס אויס, ליפע-האדל, אין האש קײן םאריבל נישם, דע־׳לאנגס םיר מײן רענצל. זײס מוח,*! זי ױיםס א־ן אײן העסד. זי איז רויס, װי א ריבעלע. - נעסײנם, אז איר שלאפס, םאני סוחרו קײן שםײגער אן אשה זא״ ששײן א האלביניוקעטע... - עס שאש נישטז קיקם ם׳אר א םערלו עי האלם שוין איר האנם און די אשה — זי װאקלם זיך - יב ײד. מיעט דעיזעןו מיעט דערהערןו - געפ־גלש אײך די פערל?--דעם אםת אײך זןןננדיק, אז־ינס גישם נעזען בײ פײן באבן - טא רעדם-זשע אזויו — הם,* א האלז נישם קײן פזןנערע — אין װילס איר — דאן קיןנם איר זײ הןבן. - װאים אױף, ליבער ײר, איך װעל נעםען < שאיגעלע. *יי א״ן װעגס כןןםש ןןנסון א האלקע