Literarishe bleter · 1929-01-18 · 3 (18.1.1929) · p. Seite 52

?'1170אר"370 3ל'13701 013. 3 (±46) 9 זײע 52 — .ראבוןסשא גאזעטא*, ,פראװדא*, .קראםנאי* זװעזדא*. — אך, דו לןןבוסעװאטער שײגעץן דו רײסס ארונסער די ארדנונגז מיס אומלעגאלע האנדלםסוז אט װעל איך דיך, אויסװורף. אין גירקל אװעקםירן. — איר האט נישם קײן רעכס, איך גןןל שסײער. — װ׳װוילז איך װעל דיר שוין װײזן שטײערז דער בירגער האם פינקטלעך םארשריבן די םימנים און דעם נומער פון אומלעגאלן בײטוננס־פארקויסער און, נודנע סקריפענדיק מיס די קאלאשן, איז ער אװעק װײסער. איבערן פאסאר פון א גרויס הויז הןןט דער בירגער איבערגעלײענט אן אויפשריםס: ״םאסקװער קאםיטעט םון דער רוםישער קאמוניסטישער פארטײ*. — אזוי גאר... אנגענעם. פאר אלעמענס אויגן, אזוי צו זאגן, רײסט מען ארונטער די ןןררנונג. װעלן פיר אזוי םאר- שרײבן. און דןןס געםעלע סארשרײבן. אלץ װעלן מיר פארשרײבן. דער בירגער האט ארײננעטראגן די נײסיקע נןןםירונג אין נןןסיץ ביכל און איז אװעק װײטער. — חבר, ערלויבט םאררויכערן? — האט ןןפגעשסעלט דעם בירגער א גרןןבער דורכגײער אין א באבראיון םוטער. — כי־כי... האט נישט קײן ספק בשום־אופן נישט. קײן שום שײכות בו אוםלעגאלע אונםערערדישע ןןרגאניזאציעם, רע- װאלוביאנערע קרײזלעך און פאליטישע גרופירוננען הןןב איך נישט, און איך בין נישס, אזוי בו זאגן, קײן .חבר*, און אויב כ־האב גענעכסיקט אין בירקל. איז גלויבט, אײער הויכ...קײט... א םאטאלע מיםםארשטענדניש... אן אומגליקלעכער בופאל — אײע...ע...ר דער בירגער אין םוסער הןןס אין שרעק א װארף געי טון זיך אין א זײט. אויספארנדיק גאנץ םןןסקװע און שוין ענםגילטיק זיך מיאש געװען אינם ערפאלג םון די נישטערונגען. הןןט דער םארװאלטער פון מוזײ שפעט אין ןןװנט, לסוף, בו זײן גרויםער םרײד, געסונען דעם םארשװונדענעם עקזעמפליאר םונם בירנער. דער עקזעמפליאר איז געשטאנען אויםן מיםן טעאסער• פלאץ אויף די קני און כליפענדיק הןןט ער גערעדט: — װי איך בין אן ערלעכער מענטש... א ־םאטאלע מים• פארשםענדעניש... א טשינאװניק 12*סער קלאס און קײן שום שײכות האב איך נישט... און אויב איך האב גענעכםיקס אין בירקל, װײם גאט, אז עס איז א טעות... באזשע, באריא כראניו און װאם איז שײך דעם איזװאשטשיק 4921 *נ און דעם בײטוננס־םארקויפער 12?>נ (א בלאנדער, 14 יאר, בלויע אויגן. קײן באזונדערע בײכנם נישט םארא[). קען איך באשטעסיקן. אז זײ זענען םארמישט אין דער באװעגונג, איבערהויפט דער בײסונגס-סארקויפער. װעלכער םארקויםט אונטערערדישע אומ^ לעגאליטעט... איך קען װידער ןןנװיױן דעם אדרעם םון דעם םאסקװער קאטיטעט םון דער קןןמיניסטישער פארסײ... און אויב איך האב גענעכםיקס אין בירקל, איז עס... פיל דורכגײער הןןבן זיך ןןפגעשטעלט און געגעבן אים א קןןפיקע• בװײ װןןכן הןןם זיך געמאטערט דער םארװאלסער םון מוזײ געבן בו פארשטײן דעם בירגער דעם תוך סון די גע■ שעענישן און ענדערונגען, װאס זענען םארגעקומען םאר די 20 יאר. יי * — א הײם• װי מעגלעך שנעלער א הײםו — הןןט ער אונסערגעברוםט. — גאט. װןןס װעט טראכטן דאס װײבו װןןס װעט זאגן דער קאנבעלאריע-נאטשאלניק. נעכטיקן אין בירקל— סארא בזױן! איזװאשסשיק. אויף דער דריטער מעשטשאנםקער• — א בװײ־רובלדיקע. — װןןס איז מיס דיר. ברודערקע, האבער זיך אנגעגעםן! א פערטעלע. — דו־םס זיך אלײן אנגעגעםן מיט האבער: אויך מיר א פארער זיך געםונען: — בהמה• ער גרוביאנעװעס נאךן און אין בירקל װילסטוי — שרעק מיך נאך מיטן גאראדאװאי. — אך, דו. ק-קאנאליע; א־זדעקעװעםט זיך איבער דער מאכסי רײסט ארונטער די ארדנונגז װארט, טײבעלע, אט װעל איך בא-ד פארשרײבן דײן נומער: גןן־רא-דא־װאי!!! — הערסטו: — האט מיס אכסונג אױסגערופן דער איזװאשטשיק, — און װו זענען דאם םענטשן אזוי קלוג בו דערשנאפן אין םיסן זונטיק דעם ביםערןז נ־שט בו דערגײן. און אװדאי נישט װײניקער פון בװײ סלעשלעך, אויב ער האלט זיך נאך אויף די פים און שרײט: גארןןדאװןןי• דער בירגער האס פינקטלעך פארשריבן דעם נומער םון חובפהדיקן איזװאשסשיק און איז אװעק בו־פוס. — חבר :אגם נאר, װי א:וי קוםם מען דא ארוים אויף דמיסראװקעי—האס געשרעגס בײם בירגער א פארבײגײענדיקער יוגנסלעכער. — װא־אסי— האט א קװיטש געטון דער בירגער.— פאר װעמען האלט איר מיךז איר מוזט מײנען, אז איך בין םון די באפרײערי איך בין נישט קײן חבר! — נו. בירגער. אנטשולדיקס. — איך בין נישס קײן בירגער. — װער־זשע זענס איר אזוינערז — איך — בין א טשינאװניק םון בװעלפסן קלאס און א קאװאלער פון ארדן ,הײליקע אננע* דריטער מדרגה. און אויב ם־האט מיך על־פי־סעות פארהאלטן בוזאמען מיס די רעװןןלוביאנערן. דערװײזט עס, יונגערמאן. נאך גאר־גארנישט... דער יוגנטלעכער האט אויפםערקזאם זיך אײנגעקוקט אין די אױגן םון בירגער און איז םארזיכםיק אפגעגאנגען אן א זײם. — אט האםטו דיר סארא אומאנגענעמלעכקײט. — האט אונטערגעברומט דער בירגער.—אויף די גאסן הויבט מען שוין ןןן רופן חבר. ס־װעם נאך דערטראגן זיך בום קאנבעלאריע־ נאטשאלניק, װאם־װאס. ער װעט געבן שמע־ן, ארויסיאגן םון דינסם. מ׳דארף עפעס־װאם אונםערנעמען... דער בירגער האט טיפער פאררוקט די הענס אין די קעשענעם און האט פארבויגן מיס זײן שסימע: ,באזשע באריא כראני* •). — הײ בײטונגם־פארקויפער! אהער, ליבינקער, בװײ נומערלעך ,רוסקאיע זנאמיא*. — װאאסז — .זנאמיא רוםקאיע*, זאג איך, גיב בװײ נומעריעך. ןןדער נאך בעסער: גאר — דרײ. — נישטא אזא בײטונג. — נישטאז נו, סא גיב ,נאװאיע װרעםיא*. — נישטא אזא בײטונג. — טא װןןס איז פאראןז ־י) ן^ר־־עזגר רימן: .נןס׳ הים דזם קײםער״•