Literarishe bleter · 1929-01-11 · 2 (11.1.1929) · p. Seite 29

<זײס 29 ליםערארישע בל עעעי־ נ?ם. 2 (245) ר ע אזן סיאיז אנבעקובען עיעדנ-אעע. יאל/ א/יפ/ בית--ע1לם>פל1ים . יאיז די זץ געלענן ד/יט. ־*לי/ ס־ד׳אס זיל אױפגעםאכם ד־$ס טיד? פ?/ פ?7יס — יאיזיר די?#ננע ישםאלע טדעפ איז די זזן געלענן ד7יט. //7/ עד ז/יז אר״נגעגאנגען אזן סיהאם ז'ך רזנםער יאיט פיאדט־&טט דז/ס טיד?. די 77ע?ס. דער פארנאכם. א י ז י ניגוי ק צו אברהם רייזען םינסק—םײן פדײד אזן םרנםק—ם"ן םרײער, ם'נםק—דו ריױםער גרענעק-פז)ם, דליך דײ/ ברײם-׳צעפראלםן ס/יעד ג" א'ך אויפנעםען דעס סאסס. ל י י. י. סיט־*? / םאנםרע))? ארום און ארום א?/ 77י1/ 77ע? '^יך זי? דיד דערגרײבן ־/?7 אזא הײםן פרנסטערן 77עע. די קראנקע םידע םעג פ))רב7ײכן אזן סיקזםען װידער קראנקע טעג. די קלײנע ד׳?7ס־?יסס פארב?אנקען. די ר״פע קעפלעך ר1ים אזן גא7ד פון םײנע קל״נע?ידעד צאנקען א?ן פאלן הײם אזן שםארבן קא?ם. אזן גרינג בין איך זיך א1יסצז?עשן אזן לעיש אין זיך דעם ר1יםםן װינם, אזן שװער אז1י איז םיר פארגעםן— ■ אזן — װינםער שנײם. אזן װםער גרינם אזן גאםן רינג?ען םיך ארוםעם אזן םענםשן ס?ס?ע/ םיך ארזם. איך צינד אן נײע פאקלען אזםעם אזן?1יכם-א1יף אזםעם אזםעםזם. ■ חברה־לײט םיר װערם,אז1י גזם, װען איך באגעגן פראסטע?ײט םיהאם געבארן א!נז א״ן געגנם, איז א״ן ס/י א1יף אזנז אראפ, ס'7/ע? אר1יסג״ן דיר אנםקעגן םים דעם בעסםן, װאם '*י7 ד׳יץ׳:. ז״ געגריסם, כײן ליבער גאםם דא, םיאיז םיר נאענם ביזן ב״ן דײן געשר״ פון קרוםע גאפן און פון געס?עך — ד״ן געװ״ן... כיהאב געהערם אים און באנוםען און געגר״ם זיך ־םםרענגערה״ם... און ד״ן װײך״פארק?ערםן אוםעם האבן םיר דא?אנג צעװ״ם. הארציק-דזדכזיכםיקער דיכםער, םיזאגם: דו הערםם זיך אין ם״ן?יד. כיװ״ס א?ײן נישם —אפשר ריכםיק, אפשר ׳א א?ן אפשר נישם. םים בר״םע צעפלעםשםע ד׳יס?ע/ אריבער די שםאלע שםערנם. םים װאסער הרחבת--הדעת ז״ רעדן עס צװישן זיך. װי די גאנצע װעלם װאלם געװען /ילעדע. א?ן אפשר איז םאקע די גאנצע װעלם ז״ערע. א?ן איך בין זיך אז1י םשזנה: פונװאםער א קל״ן װינקעלע פונװאםער א םזנקעלער נארע האב איך זיך אר1יםגער?קם. איך האב ז״ פלוצלינג דערזען, .די דאזיקע פראסםע חברה, סיס די בר״םע צעפלעםשםע היםלען ביז צ? די א1יגן אראפגערוקם- װי װ1יל, א, װי װ1יל איז זײ, װי װ1יל איז דער װעלם םים ז״. א ש י י ׳ םים פארבלוםיקם-שםרעננע ליפן זינג איך הארציק אונזער ליד. א?ן ס־װיל זיך א״נס: פען זאל םיך ליבן, וװ םען האם דיך שםענדיק ליב... .*קפ׳ונײ״ א?ן ער האם זיך דעד־׳ע/ א1יף ז״ן לעצםן שםאלן 1?ע; װ״סע פארישנ״םע םעג. א םידע דרימלענדיקע װעלם. שםיבער ארעם און קל״ן. םענםשן — אלם און ש״ן.