Literarishe bleter · 1928-12-07 · 49 (7.12.1928) · p. Seite 965

965 ליטערארישע בלעסער 49 'זא ל . י ד ע ר פרז מײן שטעטד־־ נריך ןזליצקי / טריםק םים זיםבן אין די בערד, םים סענות אין די דלןןניעם, קלןגן זײ נןןך אלץ די פארמעטענע גרײזן, און ירמיהשער שןןטן שפרײם אלץ נןןך םןןלעם אויס אויף אומגעװןןרםענע, אויף ליגנדיקע שםענדער, נןןר קינדער ײדישע, געקוםענע םון װילנע, פאשען שוין די דאשיקעם מיט זוניקײט, מיט םרײ זײן און סרײפן שטרןןםען לויטערע בו װאקסנדיקער פיל אויף איבערםןןלן לענדער... זײ זענען ןןנגעזעטיקסע, זײ זענען קןרנריק און םול װי םילגרוימען, װי װײבן און װי קןןרן. זײ זענען פעםטע זיכערע, װי םעלזן און װי שטןןלן. װןןרנען ןןבער סאטעם: ניםנאזיסםן אין בית׳םדרש ארײן אויב איר װילם קײן װילנע פןןרן — ענטםערן זײ: גוסז מ־דארף זײ נישט םבער זײן די בײנער אין די םןןלן... און אז דער טןןג נעמם װאקלען זיך און פאלט שוין װי א םידל אום מיס בלוםיק-רויםע םטרונעס און איבער הײזער ײדישע א זאק אן אויםגעבונדענער נעםם רעגענען סיט אשן — זשומען שוין ארום װי םליגן הארבםםיקע די װערםער םון די װארטנדיקע קינות, נןןר קינדער פעסטן אוים דערװײל די ברײםקײט םון די לןןקשן און םארבעטן אויך בום םיש לײװיקן און אשן... דעם גןןלן קילן שארבן םײנעם און זעץ שטומפיק אין טיר-ראם. זןןל מיר זײן נישט אוםעטיק נזןר. עס איז גןןרנישט, גןןר — גןןרנישט. 11 הײ װי א װאל־־ף הײ, װי א װןןלף מיס שםןןלן. לאנגן אויםגעשטרעקטן קןןפ און דאסארויםגעשטעקסער בונג, װעל איך אין פוסטן חלל ארויסװןןיען. א דורשסיקער םיט םארםריקנטן גוםען, אן אויםגעבערסער םיט קנאכיקע זײםן, א םארװירטער םיט בלוט׳םארלןןסענע אויגן — װעל איך מיט לאנגן, שלאנקן גוף אויף דינע םןןדערשטע לאפעם אין זאמד זיך אײנגרןןבן *ץ ײןןיען■_ ם א ר ל א ג ב. קלעבקין, װארשע א• ל־־יעיעלעם אשר לעמלעז דראםאםישע פאעםן און 8 בילדער _— ■רײז 2,50 נילדן —_ 1 ג א ר נ י ש ט ה• גוטגעשטאלט / װ*רשע אין מײן םארלןןזטן נרןןען חדר הויזס עלנט• עם גליװערן אלע פײנע גלידער, םויל הענגען ארןןפ םײנע אויגן־לידער. עם באנקט דןןם װאקםענע ליכט און בעװאקםט זיך גרוים אין שטוביקער חשכות. אין באנקנדיקן בוקן בליבט׳אויף אין חושכדיקע װינקלען שפינװעבם, עס איז אויםגענאנגען — איו׳ די װעלט — בי בײדע מיר. עם איז םיר אזוי קאלם מים םיר. איך שםעל זיך אין טיר װי אין א ראם—אין שפינװעבס—ארײן. זןןל איך אויםברעכן די טיר און םיטן לאנגן גוף ארויספאלן. װײטיקלעך יוירן װינטיק-װונדיק בלײ־אנגעלאםענע איבערגעזידטע בלוסן. געל םארזשאװערט עם שםשעפען בײן. עס איז נישט װןןר. נישט איך, נישט די װעלם — בי פײדע םיר גןןר. איך נעם םיס קנןןכיקע קאלםע םינגער