Literarishe bleter · 1928-11-30 · 48 (30.11.1928) · p. Seite 945

945 ליםערארישע בלעטער 48*תא וויי ארנז דא, יידיש ל־־יד אםתר שומיאטשער/הרים (ראשגסארנאנד) *י דעם ןנ6אי אייף ײריש אין תי־אביב װי זאל איך םיך װענדן םיט פײן ײדיש לידז װײ םיר, װײ- םרעםד איז םײן לשון אין די גרענענן םון יהודה, און סרעפד איז םײן בלוט סון גלות געגראכם — װײ אונז דזן, ײריש לידן א גיםשיקגר נא־ן םריסט אויף דיר, ײדיש ליר, אין לאנד םץ ישראל. אין בײםן םון םינםשערן בראך הןןגן םיר אין איםגליק א חלום געבוירן, א לויטערן חלום, ײדיש ליד, װי א םאפע האםטו אונזערע סרויערן סארנוםען: אות־ותװײז האסשו דײן ליבשאםס גענוירן, דעם םונקעלן תהיום סון די טענ בו דערלײטערן... זענען םיר אלע געװען בעל חלופות און הןןבן אונזער זעיננ אויף ליסן נעסראגן און הןןבן די נער-םולע בלוסן אויף הארץ פונם גלות נעלןןזן נו רויטלען — אונזער װײ הןןט געבלוסיקם, ײדיש לידו װײ אונז דא, ײדיש ליד — םאר דיר האס זיך א נײע גלות-הײם געשטאלטיקס, םון ירושלים ביז נו די הויכקײםן סון חרםון. האםט געקײסלם אין היםנען דעם בראך םון די נײםן, אויף ערדן סון גלות און האסט אויף ברוסם דײן םארנײכנט די אוםנליקן סיםע און זעלםענע רגעס םיט םרײדן באחנסע. אונזערע עלגםע םרויע־ן האבן א װיג אין דײן םעשות נעסונען. צוקאפנם בײ דיר אױ געלעגן א בארג רויע שםײנער. זענען םיר, סרויערישע שלײםער, געקיפען צו דײן םארװיסטוננ און נעזעגט און נעשל־ישש און געהאםערט דײן רויע געששאלם, ביז צעשטראלוננ- ײדיש ליד. גלות האס דיך געששאלטיקס, דורך צערן — ביז הויכער צעשטראלונג. דורך יאוש — ביז לויםערםסע םרײדן. 11 װער האגלט, װער קיםם םיט םארװיםטונג צו גײן דיר אנטקעגן, םײן ײדיש ליד? װער צארנט, װער שעלט דיך םיט ביטערע קללזת, ם״ן ײדיש לידז ״ — דאס זענען די האנלער םון אײגענער מחנה, װאס שארםן א צארן םאר דיר, םײן ײדיש ליד. װער אשעמט אויף דיר םיט א ניםשיקן אטוס, םײן ײדיש לידז װער שרםעט דעם גוםען םיט אלערלײ םםען נעםרוװטע, םײן ײדישע לידו װער װונדיקט אויף אונזער םארװיסשינג, פײן ײדיש לידז — דאס זענען די האנלער םין אײגענער םחנה, װאס שארסי א צאיץ סאר דיר, מײן ײדישיליךו וזי-*ב<נ, ■ויגוםז, 1927.