Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 4 (1928)
- Issue
- 47 (23.11.1928)
- Date
- 1928-11-23
- Page
- Seite 929 (sequence 13)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 66% known words query
- IRI
…/4795427-8800953-8801011--03925-4799152- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
929 ליסורורימן נ<יס?ר 47 עס איז כו כװײפלען, כי טיןןזנקי האם געגעבן זיין זזסכסה אויך בו דער אויסערלעכער סזןרם סונם בוך: א שער־בלאס, רוים באמאלן, מיט טראגקיס בילד, - קורץ, מיט אלע ביליקע אקסעסוארן םון א ,קאנױקטור׳װערק*. עס איז אנבונעמען, אז אויך אין דער םרעמד זאל מען פאכן געשעםט מיס דעם בון. מען קאן עס איבערזעצן,-און דער עולם װעס םײנען. אז ער װעט דארטן געסינען מי יורע װאס. דאס בוך איז נישט סענסאגױןנעל. עם אנטהאלס איבער• הויסם נישט קײן נײעס. עס איז בלויז װערטפולער מאסעריאל בו דער געשיכםע סונם אינערלעכן קאםוניסטישן קארף. מא• טעריאל-הויסטזעכלעך םאר אײגענע מענסשן, נישם םער. סאילאג ב• קלעצקױ, וױלנע ערשט דערשינען א פ א ט א ש ו וי א נ ל. ע ב י 6.50 זי (:אװעין) ■*־ .12)61ק5 רו־1ם-ו*ר?ויף 28וז1״י16סא ,■*!)נגזפ^״זםזוסץ^״ געיס: 13.196 .0 .)1 .9 םפר םארלאג ב. קלעבקין, װארשע א• ל־־1 ע י ע ל ע ס אשר לעמלעז דדאםאשישע ■אעםן אלן 8 כידדןר | פארלאג .^חיספר/ װארשע 1 דיװערהפיזד״ר א■ האראלנייה — אין <־* בענדער — ■ ז דאס ביך פון װארצלען (!■!21 ז.ו םדייז —7 נילד ■ ח ד<ןם בוך פון בד־עטער ן 1•טןד שיל) 236 ז. ם־ייז 6.50 גילרן ■ ש דאס בוך פון בלעטער (2טןד ט־ל, 231 ז.) •־•ז 6.50 נילדן ■ /וו וױדערקלאנגען און װידערשפרוכן ארסיקלען און עס־יען <ןיסןד םייל, _240 ז.) ם־ײז 50 6 גילדן ■ װירערקלאנגען און װידערשפ־וכז אדשיקלען און עסײגן. (2-שע־ שיל. 5)3 ז ) ■־״ז 50 6 נ-לדן דר. קע־אלניק הזןט א־־ננעט־*נן * נ־עם טאן *ין ײיס ז־ן זאץ א-ז *ז.יי װי אדישנןשטידט םון א־ז;, דע־ געדאנכ איז ש*יף אין קי*־. ק8־**ניקס א־טיקר לאזט איבעד א פיםן רושש אויםן לעזע־, װי א נאנץ זן־ק■ ם־יז םו־ אײע 5 נזז־ז־ — 33 נ. אין ■־*כז-באנװ־ ־ 44 נ. הויםט-פאװקויףז ,ס2 8^8?$ז3י^\ .*יזט 1סע8. .3(0(6 ן5 זיך די בודע, םארגאנגען זיך אין א היסטעריש קװיטשען, װי מ׳װזןלם אים געשלאגן מפות־רבח. א קלײן גויעבל אין די װײםע ארבל און מיט א רעװןןלװער אין דער אויםגעשטרעק• סער האנס איז אױםגעװאקסן םון געדיכטעניש. דער אויסגע• שםרעקסער קןןפ םןרוים הןס שםיביק געבויערס די בופאלנ• דיקע טונקלקײט, גרײם געװען בו װארפן זיך בום געשלעג, נישס רעכס געקענט דערזען דעם קעננער. — װאס װילס איר, האז — כ װיל גןזרנישט. מיך מועה געװען. — רי פירטקע איז דאך םארמאכטן — דער װינט האס מיר אוײנגעיאגט דאס היסל. — אנ מ־קען שױן די מעשױתו ריק דיך ןןפ, װײל בא• קומסט א קױל! אײנס בװײ דרײן ס־הןןט א קנאק געטון און א סװישטש בײ די סאמע אױערן. א־ן שארבן האט זיך א הויב געכון דער מוח. בעזאםן זיך. סװירםקי איז אריבערגעשפרונגען דעם פלויס, זיכער געװען. אז ס׳הןןם אים געטרןןםן אין אז ר װעס באלד סאלן, נעלאסן װײסער ןןן ןןסעם, אלײן נישט געדענקם װי לאנג. קײן ןןםװאבק איז ער ןןנגעקופען נאך בװעלף א זײגער. אין געסױעיטן װןןקזאל הןןט געכרענט אן אײנביקער לאמפ, בײ א קלײן םענםטערל זענען געשטאנען עסלעכע גו־ם און געװארט אױף בילעטן. אינדרויםן הןןבן געסײםט ביגן, געסקריפעט אויף שינעס, הויל זיך ןןננעקלאפט. םװירםקי האס זיך אװעקגעזעבם םיט א זאםדיקן םוח בײם םיש, געםילם אן ענגקײט אין שארבן, בעתםט און םים אויסגעשפיבטע אויערן זיך בינעהערט בום שןןדכן אין יענער זײט װאנט, אײנגעשלןןפן אן אימרױקער, װי בעת מ׳םארגעסם אין עפעס: נעשנארכט, שװער געכרןןפעס און יעדעם מןןל אויפגעביסערם, װי םון א בים סון א םליג. דער ױנג הןןם בעקרעכבט, געזיםבט און גערערט לשון׳קודש סיס א שסומלעך־אפנענוםענער בינג: — מר כהן — שלום!... תן לי פת לחם... הב!... (הה*ך קיפס) אין דער בערלינער ליסעראריש־קינכטלערישר װעלם םוף םון ןײט 923 װןןם סרןןבקי האט בשעתו בוגעשטעלם דעם בענסראל־קןןמיטעט םון דער פארסײ אלם ענטפער אױף די ןןנגריםן. דער ענט• פער בארירם פארשידענע פינקםן: דעם .נעפ־. לענינם הנחות װעגן דעם אדער יענעם פינקס פון דעם פרןןגראם. ד־' פלוגתאם אין דער פארטײ װעגן פויער, די פעססשטעלוננען. בי םראבקי הןןט באבײסנם געזןןגט אדער נישס געזאגט די ןןדער יענער םראזע.—אלץ זאכן מאס זענען אן און םאר זיך פאר א פארטײ־מאן װארשײנלעך םון אינטערעס. אבער די גאנבע מחלוקת און דער פיריש אויף איר איז אן ענין פאר א ײ ג ע נ ע. אלץ איז דאגמע. מען שפארם זיך איבער א קיבו של ױר,—און דער זײסיקער װעט נישט תסיד םאר• שסײן, אין װןןס עס האנדלט זיך אםילו. אן אינערלעכער סכסוך, װןןם זײן באדײטיננ איז םאר דעם ברײטן פיבליקים אוכקלןןד. דערבײ איז אלץ געשריבן אין א םרוקענעם סטיל. םכאלאסםיש. ןןס אזוי װי מען שרײבט א פארטײ־מעמןןיאנדום, א־ך הןןב באלד געהאט א חשד, אז אס די נןןסיבן םין טרןןבקין װיל מען ארויסנעבן םאר א נײעם בוך םון טרןןבקין. אין אזוי איז עס. ז י קריטיק הןןט עס תיכף באמערקט. עס איז נישס קײן .כוך/ װי מען םארשסײט עם געװײנלעך• און