Literarishe bleter · 1928-10-26 · 43 (26.10.1928) · p. Seite 850

43 זא ליסןרוריעו בלעטער 580 םיר הןןבן זיך נןןכאםןןל געזעגנם. די םעלנדיקע ניםערן הןןט ער צוגעזאגט םיר גושיקן קײן װארשע. אונזער שמיעם דורכן טעלעפןןן האס זיך פערענדיקם מיט םפעקטןרס ברכה: — פארט געזונט, םײן םײער, זײס םגליחו איך םאר• האף, אז מיר װעלן זיך מידער זען געזונטערהײםו ער הןןט עם געזןןגט אזוי שארף, אזוי קלןןר, אזוי זיכער. דןןם איז געװען ד ןן ם ל ע ז ס ע, װןןר ער הןןט מיר געזןןגם. אין זעקס װןןכן ארום נןןך ןםײן ןזםםןןר םון אםעריקע. דעם 15-םן םערץ 1925, הןןנן םיר דערהאלסן די םרױעריקע ידיעד״ אז סםעקסןןר איז געשטןןרבן. פארלאג ב. קלעצ קין, װילנע — װארשע ל1 נ ר ט ה א מ ס ר ד די באריםטע װערק םון נארװענישן דיכטער שוין דןרשלנען: דאם לעצטע קאפיטל ר$*ון, ײי. *ויק ה*1*ער[, 530 ז., 13.40 נ. די לעצטע פרײד רןמןן, ײרי* *ײועניוקי 240 ז., 6 ב. די וואגד־^ער רןםין. ײדי•—י. כן״עװיס 588 ז. 14,80 ס׳דרוקס דך: ב ע נ א נ י רן&ון, יידיי-■ חײימרין ר א ז א רןסןן, ײדי*—8. חײלסערין װײבערבײםברונעם רןסןן, ײדימ—י. סײזיל מיסטעריען רןסןן, ײדיס־*. סןרק 416 סרײז 10,40 1. יישטאטזעגעלפאם ויו-י. דייז 1,20 פ א ן רןם*ן, ײדיש-*. •ןרק 448 ז., •רײז 11,20 1. ײדיש—י, *ןזיעװיס 164 ז., סרײז 4.10 נ אדרעס: 28 [>|ץ*6|8א .8^$23ז8/^ ."ז6^סץ0. םיר דריקן-אױם אײו׳ ח׳" הערשל אין אכתר שנײדלעדער, דעם םיםסםן םיםגעםיל בוליבן כויס םון אײער ליבער מוטער אין קאםף פאר א נײער װעלט זאלט איר א כרײםם געםינען. עטע, פשה, רבקה, יהורית, םנחס גאלד- נאדעי, הענםשע, םשה םײנזילבער,'] באשע נײםאן, חנה שאלים. לאסקעראװ. — איר פארשסײס, — הןןט ער געזןןגט, — איך װיל א שײן בוך מיט מײן נאםען םפעקטאר... א צװײס בוך — ספעקסןןר... א דריט בוך... ער ראט גערעדט, .־וי א קינד און געשמײכלט, װי א קינד. ער הןןס מיר איבערגעגעבן א גאנץ פעקל םים זײנע ראמאנען, אלץ אויסשניטן פון צײטונגען און זשורנאלן. אין אנדערע ראמאנען הןןבן ארײנגעפעלט עטלעכע הסשכים סון די צײסינגען. ספעקםןןר הןןט זײ בומןןרגנם מיר געבראכט. — איר זעס. איך הןןב זײ דןן, די פעלנדיקע נימערן,— האט ער סים גרוים נבחון געזאגט און א װײז געסון מיר מיט די אויגן אויף א קלײן פעקעלע. װאס ער האט געהאלטן אין דער האנט. — אלײן צוגעפןןרן אין דער רעדאקציע אין זײ רןןרט אויםגעםונען. ןןבער איר קריגט זײ נישס איצט. א־ך םארהאלם זײ אוםישנע, כדי איר זאלט מיך נןןך אײנםןןל באז־כן םארן אװעקםןןרן... איך הןןב אים צוגעזאנט. פארנאכם הןןס ןןבער אויםגעברןןכן א מוראדיקער שטי• רעמזינס, םון די אמתע אסעריקאנישע שטורעסװינםן. די נאסור איז װי םשיגע געװןןרן. עם איז געװען א םכנה ארויםצוגײן אין גאם. סינדעסטװעגן כין איך אװעק צי םפעקטןןרן. אויף דער פראספעקט־עװעניי האם םיך דער שסורעם• װינס אומגעװארפן אויף א סליפ. ם־איז םיר םינםטער געװןןרן אין די אויגן. אבער גע• קיםען צו זיך, הןןב איך סיך ארימגעזען. אז מײן הום אין א קאלאש זענען נעלם געװןןרן. אויך א פעקעלע ביכער, װןןם איך הןןב געהאס מיםגענומען. איז אנסרינען געװארן. װעגן גײן צו ספעקטארן האס גןןר קײן רײד נישם געקענט זײן. מיט סבנת־נםשות האב איך מיך קוים דערשלעפט צו א םשאר און געקויםס םאר זיך א הוט מים קאלןןשן. אינדערהײם הןןב איך םעלעםארנירס בו םפעקסןןרן. דערצײלט אים, װאס סיט םיר הןןס פאסירם. םפעקסןןר איז געװען אויסער זיך, הןןם זיך שטארק באוםרויקט און זיך אלץ נאכגעפרעגס, בי איך בין געזונס. םפעקםןןר הןןס אלץ נישט געװאלט ארויסלןןזן דןןס טעלעםןןנטרײבל. צולעצם הןןט ער געזןןגס: — םיר האבן זיך אסילו געזעגנט, םונדעםטװעגן װעל איך צוקומען צו דער שיף. און ברעננען די םעלנדיקע נומערן פין מײנע ראמאנען אין סיר װעלן זיך ערשט רעכס צעזענענען, װי מענטשן... די נאכם הןןס נױ־יארק פארשןןטן םים שנײ. עס האט געשכערט דעם םארקער. איך האב געמוזט ארויסםארן מיט א פןןר שעה םריער בו דער שיף, און םײן אויטןן הןןס געםאכם גרויםע אוםװענן. װןןס הןןבן צוגענומען א שסיק צײם. פון האםן הןןב איך װידעראמאל טעלעפןןנירס צו ספעק־ טןןרן. איך הןןב אים געװןןרנט, ער זןןל נישס קימען צו דער שיף, די װעגן זענען םארלײגם םיט שנײ, און אזא נםיעה איז גישט םאר זײנע כוחות. ו 1 הערשלען אין אםתר ״־:־ידלעדער, (לאסקערןן־•׳ בוליבן טויט םון זײער טרײער מוטער דריקן-אויס םיפן םיםגעםיל װארשע. _טשה לײב, לײזעי■ 1 ו