Literarishe bleter · 1928-10-19 · 42 (19.10.1928) · p. Seite 825

615 ל*מונר*רי יז ויזװר 42 זא פון דער ױנגער ײדישער דיכטונג אין ליטע*) װיקלען אום םײן לײג, לאנגזאם גיט דער סארנאכט אױם א בלןןז, און װארסס זײ א9. זײ ראנגלען אום זיך אין א קרײז — און גײען אוים... םע שװעבס דןןם רלאסע קינד םון םארנאכט ןןן. אין בלויען טױל. די האר בעװןןרםן אויף רעם װעלסן־קא■. און זעגט זיך אויכעט אויסן גרינעם סעלד, און װערט םארקלערם — — — און סײנע ביססו, ערד, און דײנע בין איך אויך. עס קען קײן סויט נישס זײן. װען דו דעקסט אײן בו זיך אין שויס. איך װײם נישט, װער איך בין און סרעג נישט. װןןס װעט זײן — — — אהרון גאלדבדאט ׳ ישאװנע פרו ברנטע טעג א גאלדענער שנרר... סון בונםע טעג א גןןלדענער שנור מיט הארבן גרוך םון בלוט און הןןניק. א שפור. א קוים־געןןנטער שפור םון א הערלעכער דערמןןנוננ. א בלןןנדער קןןם, װי הארבםט א בלןןנדער, מיט בײכנם סול םון נאנטן װעלקן. — כ־װעל בוםאלן בו קןןפ בו בלןןנדן און אויםקושן דןןס גןןרע העלקײס... כ׳װעל גוסאלן בו האנס בו מילדער — אײנזאםן דעם גרוך םון מירטן. — מיט מײנע שלײםנס יוננן זילבער װיל איך אויםקויםן מײן אירטום... נאר האנט א םאגערע, סארװײנטע, םיס בוםרוי םאלט בו בארסער ביסרע. — װײנם נישט, םטרונעס, װײנט נישט, װײנט נישסן רויק, הארץ. נישם װײן, נישט ביסערז ירדיקא ׳ ק*װנע * * * און איך בין דא אין װײטן םעלד, װו ם׳קריכן טעג. װו ם׳קריכן נעכס, װי װײםע װעלף, װי גרינע םרעש, אריבער ערד, אריבער בײט. אריבער אײביקײם... און לײכט איז נאר מײן לײב םארהילם. איך קוק אויף דיר, דו ברײס־באבלוסטע םעלד. װאס זעט אוים. װי א ליבעלײע מיט די םליגלען װײם... אינםיטן שנײרט זיך דורך א געלער שטעג, װי א נאקעט םענטש, װאס קושט זיך םיס דער ערד... און װײך װי זײדן טױל איז דײן לוםם. און םײכס, װי אויגן-גלאנץ — דער זילבער־טױ. איך זיך א שטילן װינקען אויף דײן ברײטע, גרינע ברוםס, און שסאר זיך ןין. דרײ ארום דעם נאקן מיט די הענט און בענק.... מינוסן לײגן זיך, װי גןןלדענע שלענגלעך אויף דר׳ערד, •) מיר הןנן ב*קיט*ן דינדטיקס די יױ*ר יין די ורײ ייננ■ ■■יטן ■ין יים* םיס פןיננריקן נײװי: .םיר שיקן *ײך *י 6<ר די .יי■ ם*ר*רים* 1י*ם*ר• *ײניק* 6ין *ינז*ר* י**ם* ם*8יננ*ן. *ינז*ר יים*ר*. רי•* ם**חז *ין יים* װ*רס, *ים נ*ײי*רן, *יץ קי*נ*ר *ין קי*נ*ר. ו*ר *יז>פ*ננינד םים ו*ר *1יס*רי*ב*ר װ*יס *יז *1יך זין*ר *ײ*ך. די וינם*ר ז*נ*ן די י * נ ס * ו ר י י *ין ד*ר ייס*ר*רי**ר נרי•* *ין יים* ,סיר *יײן•.. ײ ד• אהררן גאדבלאט קןןװנע אין הארבםט״נאכ ט... אין הארבסטינאכט, אין שיעט־נאכט, סיםער אוםעס, װי א קו זיך בעםרוקעט. און שסיל זיך בעכליפעס, בעװײנט האט דער עלנט. — איז באנג מיר געװןןרן אויף שטײנער, אויף שטײנער םון גאםיקע ברוקן, װןןס בלײבן די נעכט אין די דרויםן און קענען נישט אריבער די שװעלן. איז באנג םיר געװארן אויף שטײנער מיט שטײםע בענרײםלטע הויטן, װןןם קןןרטשן זיך. בעטן א בודעק — זןןל כןןטש םון שנײ זײן, םון שנײ זײן, און װארסן אויף בלוטיקן ןןפגלאנץ פון אויםנאננ. פון שארלעכן רויסן, װארםן, װי אויף א דערבארמונג. װארטן װי אויף א דערלײזונג. איז באנג מיר געװןןרן אויף בוימער םארשטארםע סון בער מבורעים, אין װעםענס בעװונדעסע לײבער םון אונסער בעשפןןלטענער קןןרע בעװיכערטע װינטן און בײזע הערן נישט אויף זיך בו רןןען און שויבערן קעפ ןןן אן אויסהער, םון װעלכע עס קריכן די ה$ר אוים...