Literarishe bleter · 1928-10-12 · 41 (12.10.1928) · p. Seite 801

801 ליטערארישע בלןיטער 41 א װען ער איז אין יילי הײ-יאר, באםאלן םין נײע םיבער• אטאקן — דאס לינבסע מאל געםארן םין בריאני קײן דאװאס, איז עד םיל געױעזן מיס שעםרישע םלענער. ער ד,אט נישס געגלויבט, אז דער סויט, מים װעלהן ער הןןט זיך בחזןנביק יאר זיגרייך געראנגלם, זאל אים אםרײסן סין זײן שאסגם־ליםס און גרויסן לעבנס-גליק. ״ - < דער טויט איז געװעזן א גוסער: ער שסארבט אין די ןןרעמם םון דער סרוי, װעלכע ער ליבס אן באװוסםזײן... דער דיכסער קלאבינד װעט נלײבן אימסארגעסן דורך זײנע װערק< אבער אומפארגעםן ז$ל אויך בלײבן דער מענסש ק ל א ב י נ ד, װןןם םרןןץ זײן אײגענער נײם אין דאגות, איז ער שסענדיק געװעזן דער געסרײעססער סרײנד, װןןם ה$ס שםענדיק געהןןלםן זײנע חברים אין געװעזן זײער הארגיקער טרײםםער. קלאבינד, אדער װי זײן ריכםיקער נןןמען — אלםרעד הענשקע - איז געשסארבן אין עלםער םין 37 יאר און נישס געקיקס אויף זײן גרויסן םײן, װן$ס ער הןןס אין זײן לענן געהאט, הןןט ער אויםגעזען, װי א שםוינענדיק יינגל מים גו• םע, הארביקע אויגן. ער איז געװעזן א דיכסער און א קינד, שטוינענדיק■ און רײף זיוגלײך. ער איז געװעזן דער הסקרדיקער ביגײנער קינסםלער. דער אומרויקער םןןעט. "ײי ש■ ל. ש. רגעבליבענע כתבים )11 איך האב 8 קינד איך הןןב א קינד, קאן איך שוין נישט שםארבן, װען םײנע אויגן װערן סויס אין בלינד, הןןם םיך װער בו ארבן. סיפלאסערן אלע מײנע סרוימען אין מײן קינדס אויגן מיט בלויע סליגל םרוס. צװישטשערן זײן גאליענעם סורם ארום און צעװאקסן זיך, װי נעװיסערס אין די רוימען. דו װעסס מיך אינגאנבן דערפילן. און מײן אומרי שטילן, םײן קינד... דײן זיג איז גרוים. און װען איך װעל באגרןןבן װערן, װארף די ערשםע האנט מיס ערד אויף מײן ןןרון - און דרײ זיך לאכנדיק אויס. גײ םרײ בום נײעם לעבן. כיקןןן םער דיר שוין נישם געבן. װי דאם, װןןם כיבין געװעזן אלײן... מײן בלוט זןןל אין דיר זינגען און אין מײנע טיםן דרינגען װען ס װעלן װערים זיך רןןיען אין מײן געבײן. *י . ׳י ״■ ש• ל• שנ״די/רמאן די קור-שםןןט ד א װ ןן ס װערט אים אינניכן מיאוס, ער אנטלויםט פון דןןרסן, בכדי דערנאך ערשט, טויט־קראנק. נןןך א בלוס־שסורץ זיך װידער אוםבוקערן אהין. ער לעבט װי אן אנםלןןםענער, װי א קראנקער אויף אורלויב. אזוי בארוישם איט דןןם נאכטלעכע ב ע ר ל י ן, מינכן אין קארנאװאל־בײט. דאן אנטלויסט ער װידער צום אײנזאםען נאםור־לעבן. ער בא• זעצט זיך אלײן בײם מילדן ים״בסג םון טעסין, םןןרט דורך דרום־איטאליע און ענדלעך געפינס ער אויס ב ר י ןן■ נ י, — דןןם אײנציקע ןןרט, װו ער קןןן גליקלעך זײן. די אומרויקע נשםה םונם קראנקן דיכטער הןןט אויך םיל הארץ זןפגעגעבן דער ליבע. ער ליבס, װי נאר די גרוי• םע ראםאנסיקער האבן געקןןנס ליב הןןבן... זינט די ערשםע געליבטע םרוי איז אים אװעקנעריסן געװןןרן אין דאװןןם, הןן■ ער יןןדנלאנג געזונגען די שענםטע לידער, גענעסן, אין װעלכע ער הןןט געסרויערט נןןך איר... נאך םיל יןןרן באגע*נס ער אין אן אױגוסט״סןןנ אין ם י נ כ ע נ ע ר הויפט־גןןרסן די יונגע שוישפילערין ק א ר ןן■ ל א נ ע ה ע ר, די נײע ליבע הןןט אים אין זײן סארצזײםלסן לעבן ארײנגעברענגם א נײ גלויבן... ער באקומט צוריק די קראפט צו ארבעםן אין גרויםער רויקײט. אזוי אנסשסײם זײן גרוים םצעניש װערק ,קרײדנקרײז׳ •), װןןס באשאפס אים א װעלס-גןןמען. קיאנונדס ,קריידנקרײז/ *יז אריך א1י6ג*6ירס נ׳נװןרן *ין םן. רים שװןרנס קונסס״סעןסאר *ין ניי-יןרק. רזד, פון קלאברנדם איבע 1 לענגער וױ א האלב יאר לענגער װי א האלב יןןר בלײב אין קײן שםןןס, װו מ׳װײסט און ם קןןן דײן יערן טרןןט, װו הוןסט די םענער געזען אין געװײן א,ן די סרויען אין םרײדיקן לאכן, זןןלםסו סון דןןרס באלד אװעקגײן, נײע שסעט צו באװאכן. דו לןןזס איבער סרײנד געליבסע צוריק דןןך װאנדערס די שסןןס מיס דיר אין דײן גליק. דײנע ליפן זינגען די לידער, װןןם םלעגםסו דןןרטן הערן, אײלםט און װערםט גןןרנישט םידער אונסערן היםל אזוי גןןלדן צעשסערנט. 11 פיבער ןןםס קומען שןןסײ-ארנעטער און האקן שטיקלעך שטײן. זײ שטעלן א לײסער אויף און קלאפן די שםײנדלעך אין םח מיר ארײן. װערט דער מח אזוי הארס, װי א גאס, װו ס־םןןרן טראםװײען און װעגנם מיס מאס.