Literarishe bleter · 1928-10-05 · 40 (5.10.1928) · p. Seite 785

785 ליםעיארישע נלןסן ר 40 זא ס י ב ד ע:ד - ל י ד ע ר ראזא (!רץ׳לאקס/װילנע קוקן מיר די זשאבקעלעך אין הענטעלעך איײן. מאך איך גו די זשאבקעלעך — אשןן, אשא, אש>)!... װערן זײ םארשװינדן און קײן אײנס איז שוין נישראן םרוװט א קוקוק שרעקן מיך און שרײט םון װאלד מיר — .קיקו...' סאך איך זיך נישט הערנדיק און ענטםער — ״קוקו... שררוקו...' מײדעלע מיט א װינמר שלײף ס־הענגען רױטע קערשעלעך, בעטן זײ זיך — *אי9!' איז דאס םײדעלע נאך קלײן. מאכס זי — הים־ה־פ־הים... נאך א שפרונג און נ$ך א שפרוננ — כאפט זי אן א גװײג... םאלט זי באלד גוריק אראפ — בלײבט אין האנט א םײג... — .מײדעלע דו קלײנינקע, םיאיז םאר דיר גו-פרי — רײסן סרעסדע קערשעלעך אן א מאםעשי.״ רײםן סרעםדע קעישעלעך — איז דאך אמת טרײף — פאר א מײדעלע װי דו מיט א רויטער שלײף!...' םארלאג .אחיסםר״ מײן זי ב#קיםקנן אל־־ע 5 בענדער _ <*יז ד״ר א. קאראלניק דאם בוך פון װןןרעלען —.7 ■ןרסרעסן םין ײד. דוננקאר אין ײײנוי ד$ם גוך מון בלעסער 1—11 —.13 בי?דער ■ין װעלם״דענקער אין ■ערזונלעכקײסן װידערשערוכן אין װידער- קלאננען 1-1! (יםיי״;) —.13 *דרעס: •2 1,ו1*י816א ,•*828־׳•/*' .*ג>1צ>ק5 ם*י גזיס: 13.1% 0.}1.ק אץ זי הןט דעם קאי איר ברויען ןןן א זײם געםון א קער: — שסײט א מײדעלע א קלײנס און נעבן איר — א נרויםער בער... הןןט זיך בןןבעשי די אלםע םיט איר אײניקל דערםרײט. אננעטון זיך — האט זי גלײך םאר אלע דרײ בום טיש געגרײט.;עגט די באבע אויבנאן זיך, און דןןם בערעלע נ־דערמים. און זײ פראװען םרײלעך, מונטער זיך די םעורה זאלבעדריט. ם׳קעצל מיט די מײזעלעך ם־זענען רײזעלעך געלןןםן םון א קעלער, םון אן ןןםן. קומס אקעגן זײ א קעגל. םרןןנס עם אויםן קאפ א םעגל. אױםן םעצל — קעז און פוסער — א מתנה םון א קזןטער. — א מתנה םון א קאץ אױף אן עכטע זילבער׳טאץ. זןןגט דאס קעגל גו דער מויז. גו דעי םױז, װזןס לויםט םארױם: — .םײזל, םײזל. טו א לעק, נןןר נישט קרעק זיך מיר םון שרעק. ם־איז קײן שרעק און קײן םכנה. — ס־איז דעם קאטערס א מתנהו• ם׳ױנגעלע מיטן קרקרק הינטער סעלד דעם גרינענקן םליםט א גרינער טײך. װאקםן הױכע גראזן דזךט — סון א מענטש די הײך. װאקםן הױכע גרןןזן דןןרט בײ דעם םאמע ראנד. און שטײנדעלעך װי סערעלעך נלישםשען סונם זאםד. קלויב איך םיר די שםײנדעלעך — א שסײנדל נןןך א שסײן; ם׳מײדעיד־יע מיטן בער ס׳איז א םײדעלע געגאנגען סרןןגן נןןבעשי געקעכץ. גײם זי דורך א װאלר געדיכםן. גײט זי לינקס און גײס זי רעכסס... אײלט זי זיך גו קומען םריער. װײל עם איז שױן גןןרנישט סרי. און זי םרעגם בײ יעדן בײםל, װו עס װױנט איר באבעשי. קאנען בײמלעך איר נישם זןןנן. װײל זײ זענען אלע שטום. גײט דןןס םײדעלע זיך װײטער. גײט דעם גאננן װאלד ארום קוםט אקעגן איר א גרויםער אזא לאסעדיקער בער. זןןגט ער — .םײדעלע דו קלײנס. םונװאנען קוםםסו דןן אהערז׳ ענטםערט ס־םײדעלע דערשרןןקן — ,כ־םראג דער בןןבעשי געקעכץ, הןןב איך זיך אין װאלד םארבלאנדזעט, כ׳גײ ד$ לינקס און גײ דןן רעכסם... בין םון שטוב ארויס באגינען, םיםן שײן סון מןןרגן״םרי. זןןג םיר בערעלע דו גוטער, װו עס װױנס מײן בןןבעשיזי הןןס דןןם בערעלע גענוםען ם׳קלײנע םײדעלע בײם האנט און ארויםגעםירט סון װאלד זי נו דעם פןןכיק־גרינעם ראנד. שטײס א הײזעלע געבויגן, שםײס עס קוים אױף אלע םיר. טוס דןןם נערעלע א קלאם נןןר, עסנם אויף זיך גלײך די טיר. עםנם אויף דך גלײך דאס סירל. ליגס די בןןנעשי אין נעט. ליגס זי — געל און אײנגעשרומםן *ין *י ױך אלײן זי רעדט: — .נישס געסרונקען. נישס געגעםן זינן טעג און זינן נעכט... ם׳הןןבן אלע םיך םארגעסן. אויף דער עלםער אױ װי שלעכט!'