Literarishe bleter · 1928-07-27 · 30 (27.7.1928) · p. Seite 588

30 זא ליסזרװייו ולוסוו 588 ױנגעלײט, *ונקט אזױ װױל װי זיחנר פןםער, זןנןן געוזןן גרײט עי דעד רײזע, װען םען הןןס זײ דערגײלט װעגן דעם. אין נישט געקוקם דערויף, װ$ם זײ, װי זײער םןסער, ה$נן נישם שסארק ליג געהאס דעם ים, זענען זײ געװןןרן גאגץ אנסעיקס, װען ז״ האבן נעהערט די *רסים םון דעם םןץישלאנ. אלץ הןןס זיך איגס געװענדט ןןן זײער םיםערס הסנםה. זי הןןס דןןס לאנג נישס דערלוינט, ןןנער ענדלעך הןט זי געגעבן איר הסנם: די ימגעלײט םעגן םיסםןןרן םיט זײער םןןטער. שאדראך איז שסענדיק געװען גאנץ םמטער: גןס הןןס דאך אים געהיס ניז יענם, און ער האם דןך לםוף אים געדאנקס. גןןס םארלןזס נישט די, װעלכע זענען אים טרײ. אלץ װןןס די יאליייס הןןנן םארמןןגס איז נאנונס גע• װןןדן נו דער נסיעה. די םחורה אין געװעלב איז םארקלע• נערם נעװארן ביז א םיניםום, אזױ אז יןןאנא זאל נלױז האנן גענוג םאר זיך דורך דער *ײט םון זײער אםװעזנהײס, רעלכע האט געדארפט דױערן דעם גאננן גױ-םונדלאנד םעזאן. װי זי װעס אינערלעבן די שװעדע נײם, הןןס זי קײם נעװוסס, װ״ל םדיער זענען די זין געװען םיס איר, אנזני זי איז געװען גרײס סאר דעם. די שיף איז געװען געלןדן םיס שיך און שטיװל, םאר• סיקע קלײדער, *וטער, קעז, םיש־נענן, םאדעם. זעגל־לײװנם און אנדערע ארסיקלען. און זי האס נעזןןלס נוריקנרענגען נויםל, סוטערװארג, סעל, םיש, יאגדעס און אלץ װאס װעס קוםען *ו דער האנס. זײער םיל םסחרים םיס אנדערע האםגס זענען אונטערגענוםען געװןןרן אונסערװעגם, ם$רנדיק אהין און *וריק. װןס הןןס געזןןלס ארײגנרענגק םיל געלס. (םוף קיםס) פארלאג ב קד־יעצכױ דערשינען לעצסנס: —.6 נללדן א ו * ס א ש ו '. לינסשןר• ם־ייז יויםלןגדןר נ.-גרמם״שםריכן ©י; *ד רסלליס 3.50 * 9.50 י * ד ק י ם. - םיינן *וניוזערסיםןםן 6.20 םאלװ■ ״ 6.50 0 , איםןט * 7.80 0 קוסנװאלאװ 7.50 9 נ ל * ז ם * ן ניו ך-אױף יענער ויים *קעאץ 7.60 0 , , םארסונקלס נאלר 1.25 0 די •דיון װןלא —*■ריל״ביך # 3.25 9 םיי-ביר 3.26 0 . יײל־ייד הוםסון ק נ ו ם -דאס לעצםע ק**יםל (־אםאן) 40 13 0 6.— , , די לע*סע ■רייד 14.80 , װאנלער (יאםאן) # 6_ ז י נ ג ע ר י. י.-נייירוסלאנד 5.60 ל יי װ י ק ה.—דןר נולס (נ*ן אדםלאנן) . 6.40 נ א ד י ר ס ש ה -סין סזנסש *י םןנסש # 6.40 אינסןר דןר זון 3.20 ש נ י א י ר ס א ן ס.—קאראהאד 1150 שענקעװיטש ה.—אל*ןר םדסרװז *ח יײםםןנימן םארלאג *. קלעגקין, װארשע א• ד־יעיעלעם שלמה מ1לכ1 דראםאםישע ■אעםע אץ 10 בילדןר — ■ר״ז 4 נילדן — זײ האפן שױן א קארעסע און א םןןר םערד, זינט דו ביםט אװעק. — א, אזויז — מײן טײערער שאדראך, דו װײםס נישס, װי די װעלס סירס זיך. םיר װעלן דןןס באנונן אזוי נוט װי פיר קענען. אבער זײ זענען רײך, און םיר זענען נןןך אלץ ןןרעם. בםעט א יןןר *ײם איז אװעק. זי הןןס זיך אומעטיק ארוםגעדרײט אין הויז און אין געװעלב, און די זין זענען נאך אלץ געװען באשעפםיקט בײם האסן. — יאאנא, — האט ער אײנםןןל געזןןנט — איך זע נןןך דיר. אז דו ביםט נישט *וםרידן. — יןן, נישס *וםרידן — הןןט זי געזןןגם. — םײנע זין װעלן דארםן רודערן די שיםן. װאס נעהערן *ו די לעם■ סערן אין איך בין דאך געשסאנען העכער םון אירז יןןליפי איז נישט געװען קײן רײדעװדיקער. ער הןןם נאר א זאג געסין. אז ער רעכנט. אז עם װןןלם געװען א פלאן *ו מאכן נאך א רײזע. ער הןןס געטראכט עסלעכע טעג, ביז אין אײנעם אנאכםיסןןג איז ער געקומען םין האםן אין *ליבלינג א זןןנ געטין: — איך װןןלס דןןם זיכער געקענס סון סאר דיר, טײעי רע. נאך אײן רײזע, אױב... אויב... — װןןס םון, שאדראךז — מאכן מעגלעך סאר דיר *ו *ײלן סויזנטער ןןנשטןןט הונדערסער. — אויב װןןסז — אײב איך װןןלם געקענט םיסנעםען אונזערע זין. זי איז געװןןרן בלײך. — זןןג עם נישס, שאדראך,-הןןט זי שנעל געענטסערס. — םארװןןםז — איך װיל װעגן דעם נישס הערןז עס איז א געפאר *י םןןרן אויפן ים. איך װיל, זײ זןןלן זײן ננבודיקע לײם. איך קען זײ נישם דערלױבן *ו ריזיקירן זײערע לעבנם אויםן ים. ןן, איך װעל דאס קײנםןןל, קײנמןןל נישם קענען. — גוס, טײערע, מיר װעלן דןןס נישט סון. אויף םארגן, נןןך א װײלע םון שװײגן הןןם ד געםרענס: — אויב זײ װאלםן מיטגעםןןרן םיס דיר, װאלס עם געװען א גרויסער אונסערשיד אין די סארדינםסןז — עס װןןלס אין דרײ סאך םארגרעסערס דןןם םאר- דינסס. אונטער םײן האנס װןןלםן זײ געװען *ונקם אזוי גום װי איך. ש*עסער אביסל הןןס זי געזןןגם: — דערצײל מיר גענויער װענן דעם. אונזערע זין װײםן דןןס שיף־םאך *ונקט אזוי גום װי אן זןבער־מאטרןןז. איך םארזיכער דיר, אז עס איז נישסןן נאך אזא שװערער פלאץ אין אלע *םון־יםען װי ארום ןןס די זאםדיקע ברעגן און זײ הןןבן דןן *ראקסיצירס סון זײער קינדהײס ןןן. און זײ זענען גוס געשולט. איך קען נישס קריגן אזעלכע אויםגעהאלסענע און ערלעכע אין א האלבן טוץ םענער. װעלכע זענען צװײ מןןל אזוי אלט װי זײ. — איז זײער געסערלעך אויסן ים, און יעצס רעדס מען װעגן םלחםהז — הןןט זי אומרױק געסרעגם. — ןן, עם זענען אהין אםך געפןןרן. דןןך... דער געדאנק איז געװאקםן און םארגרעםערס געװארן, און דער מוסערם הארץ איז *עברןןכן און פארהארםעװעס גע־ װארן. עס איז געװען אומםענלעך אריבערצוטרןןגן. שאדראכם װײב הןןס אים אלץ םער דערעסן װעגן זײער ןןרעםקײט, די