Literarishe bleter · 1928-07-27 · 30 (27.7.1928) · p. Seite 586

30 זא ליסןרןריון 3<*•*<־ 586 צוליב זייז ווייבם וועגן טאמ*ס הארדי׳ סין עגנלי״: ר י נ ה ם ר ד כ י טאנגט ארום הץ און דוריק דעם קאנםןןר־םיש און באדינס יעדן קינד, װאס קוםם םים צװײ גראטן. אין װןםענם אונ• סערשטיעוננ זי נױטיקס זיך; אין דער עײס, װןןם עםילי שסאגירט מיט אירע קינדער םיט זײער גוװערנאגסץ אץ םארברענגס םיס די חשובסטע םענםשן סון שסעסל אץ םץ דער םביבה. אס דןס איז געװען איר לוין םאר דעם, װןןס זי האט נישס דערלױבט שאדראך יאלייין, װאס ד האט אים אזױ װײניק געליבס, איגוגענן זײן ליבע אן אנדערע. שאדראך איז געװען א גוסער און עילעכער םענסש. ער איז איר מיס אן אםת סרײ געװען מיטן גאנבן הארבן. אדאנק זײן איבערגעגעבנקײט בו די מוםער םץ זײנע זץ, איז זײן ליבע בו עמילין פיס דער בײם אװעק. ער האס ױך אינגאנבן באםרײט םון זײן פריערדיקן נעסיל, און עםילי איז בײ אים םארבליבן נישם םער װי א פרײנד, דאם זעלבע איז אױך פים עמילים געסילן בו אים. םעגלעך, װען יןאנא װןןלס געזען ע ועס א םיבה םאר אײםערדכס, װאלם ד אםשר םער בוםרידן געװען. איר אוםבוםרידנקײם איז באשסאנען אץ דעם, װאס עםילי אץ שאדראך האנן זיך םולשסענדיק אונסערגעגעבן די אוםשטעגדן, װעלכע זי האם געשאסן. שאדראך האם נישט געהאט די םעיקײט, װעלכע זענען נױטיק. כדי בו אנטװיקלען א געשעםט און דערבו שסײן קעגן די םולע קןןנקורענםן. װען א קונד האס אים געםרעגט, בי ער קען רעקןןמענדירן אײער-ערזאץ, װאם א הענדלער אן אדורכ■ גײער האט אים אנגעװארםן, האט ער געענטסערס: װען איר סוס נישט ארײן קײן אײער אין אײער סארט, װעס איר גישס םילן, אז ם־םעלט זײער טעם. און װען פען האם אים געסרעגט, בי די ,םאקא׳־קאםע איז אםתע .םאקא/ האס ער געענטסערט: — .אזוי װי םיר אין די קלײנע געװעלבער םארשסײען דאם״. אץ א זוםער־םאג, װען דאס גרױםע הױז םץ קעגנאיבער האט אםגעשלאגן די שטיקנדע היץ אױםן געװעלב, אץ קײנער אױםער םאן און םרוי זענען דארט נישט געװען, האס יאאנא אריבערגעקוקס בו עםילים סיר, װו עם איז געשסאנען א קא־ רעסע םון עםעס א רײכן באזוכער. עםילי האס לעבסנם גע• נוםען ארױםװײזן שםורן םון א םאםראנעםע. — שאדראך, דער אפת איז, אז דו ביםס נישס קײן געשעםססמאן — האם זײן םרױ געזאגט סרױעריק.— דו ביםס נישס דערבויגן בו קרעםערײ, און ם־איז נישט םעגלעך בו םאכן גליקן סאר אזא אײנעם, װאס איז בוםעליק ארײן אין א געשעםס, װי דו ביםם ארײן אין אונזער געשעםס. יאליםי איז געװען אײנשטיסיק םיס איר, װי ער האס םםכים געװזץ אױך אץ אלע איבעריקע זאכן. — אץ זארג זיך נישם װעגן גליקן, —האס ער געזאגס גוסםוטיק. — איך בין גליקלעך אזוי אױך, אץ ם־װעט שוץ אזױ אנגײן אױף װײםער אויך. זי האס װידער געקוקס אױסן גרױםן הױז םץ בװישן די םלאיעס זויערע אוגערקעס. — אנגײן, — יע, — האט זי גיםסיק געזאגס. — אבער זע, װי רײך עםילי לעסטער איז. אס די, װעלכע איז אזױ ארעם געװעןז אירע דן װעלן אן בװײפל באזוכן דעם אתי• װערםיסעס, און דײנע, רעכן איך, װעלן םארבלײבן בײ דער םאלקם׳שול! שאדראכם געדאגקען האבן דך ארינערגעסראגן בו עםילין. (״ם׳יו) 1( א חודש נאך דער חתונה איז יאאנאם פוסער געשסארבן, און דאם םארל האס זיך געםוזט נעםען בו מער םראקטישע זאכן. יעבם װען זי איז םארבליבן אן איר מוסער, האט יאאנא נישס געקענס םארסראגן דעם געדאנק. איר מאן זאל זיך בוריקקערן בום ים. אבער װאם קען ער סון אין דער הײםז די האבן ענדלעך באשלאסן איבערבונעםען א שםײז־געװעלב, װעלכם האס זיך גראדע דאן םארקויםט אין דאי םסרים. שאדראך האס גארנישס סארשסאנען אץ קרעםערײ אױך יאאנא האם םארשםאנען זײער װײניק. זײ האבן אפער געהאפט, אז זײ װעלן זיך אױםלערנען אױף דעם געשעסט האבן זײ יעבם קאנבענםרירס זײער גאנבע ענערגיע, זײ האבן עם אנגעהאלםן עטלעכע יאר, אבער אן גרױסן ערםאלג. בװײ זץ זענען בײ זײ םאד דער בײט געבױרן געװארן. די מוטער האס זײ געליבם ביז םארגעסע• רונג. נישס געקוקס אויף דעס, װאס זי האס קײנםאל לײדנ• שאסטלעך נישם ליב געהאס איר םאןו זי האם זײ אװעקנע■ געבן איר גאנבע ליבע און אויםםערקזאםקײס. אבער דאס געשעפם איז נישס גענאנגען גוס, און אירע חלוםות װענן אירע זינס דערביונג אץ קאריערעס זענען בונישס געװארן. זײער בילדונג איז געװען זײער אן אײנםאכע. און זײענדיק ארוס ים, האבן זײ נאכגעקוקס יעדע יס׳אװאנטורע און ים• םאםירונג, װאם רעדן געװײנלעך בו קינדער אין אזא עלטער. א גרױםן ארם אין די יאליםים םארהײראםן לעבן, אוי• םער זײערע אײגענע היים׳אינסערעםן, האם םארנוםען עםילים חתונה. בײ אײנע םון יענע זעלםענע בוםאלן. װען די שטילע און באשײדענע װערן באםערקט, אץ אין דער בײס, װאם די אנביענדע און ראשיקע בלײבן אין שאסן, איז דאם אײדעלע םײדל באםערקם און געליבס געװארן םון אײנם א רײכן םוחר .פון שסעםל אן אלםן,—עטלעכע יאר עלםער םון איר, אבער נאך גאנץ ױנג. לכתחילה האם עפילי געזאגט. אז זי װעט שוין קײנםאל נישס חתונה האבן םיט קײנעם נישם, אבער דער הער לעסםער האס איר געדולדיק און אן אויםהער געשענהט זײן אויםםערקזאםקײס און ענדלעך באקוםען איר הסכםה. בװײ זץ זענען געװען דער רעזולםאט אויך םון אם דער סארײ• ניקונג. און שםעםער, אז זײ זענען װאם װײםער אלץ רײכער געװארן, האט עפילי דערקלערס, אז זי האס זיך קײנםאל גישט פארגעשטעלס בו זײן אזוי גליקלעך. דאם הױז םון דעם חשובן םוחר,- אײנער םץ די םעסטע ביגל־םאלאבן, װעלכע םען קען אםס םרעםן אין די אלם■ םאדישע שסעסלעך, איז געשםאנען מיסן אײננאנג בו הײ סםריס אץ כםעס קעגן שסײז־געװעלב םץ די יאליםיס, יאאנא האס איבס געהאם דאס הארץ־װײסיק בובוקוקן זיך, װי די פרױ. װעםענם םלאץ זי האם גערױבט, בלױז אױף בו להכעיס, קוקט ארונטער םון איר רײכער הײם אויף די סענ• ססער םון דעם קלײנעם געװעלב, װו עס זענען געלעגן סאר• שסױבסע פעקלעך בוקער, ראזינקעם און סײ און װו זי, יאאנא, איז געװען די בעל-הביתסע. דאם געשעסס איז אזױ ארונטער, אז יאאנא האס אלײן געםוזס ארבעטן אץ געװעלב און עס האס איר שרעקלעך סארביסערס, װאס עמילי לעסםער קען יעבס, זיבנדיק בײ זיך אין שײנעם זאל, בוקוקן, װי זי, יאאנא,