Literarishe bleter · 1928-07-27 · 30 (27.7.1928) · p. Seite 585

585 ליסןרורישן בלןםער 30 זא דערזעען עס די קינדער, װערט א געװײן, א רעװערײ ניזן היםל: — דער טאםע ה־געט דער מאמען. קוםט בו לױםן אירם א ברודער, און װיל בײ . אים ארױסנעמען דעם שסעקן םון האנט: — משוגענער, נוליב א קעלנל שלזןגם מען א װײבז װערס א רײסערײ א גאנקערײ לױםן אן משפחה פון ד ע ר זײט און םון ד ע ר זײט. שכנים און ם־ײנד. דער גאננער דארף. און דער םוםל איז גרוים... אהו: הא!... אײנער װײםט נישם םון אנדערן, און נןןך א םינוס איז דער גאנבער דןןרף אײן בוזאםענגעדרײסעד קנויל. הענט םארפלןןכטן אין טשופרי• נעם, און נעגל אין פניםער, און בלום-דורשםיקע בײן בײםן זיך אין די הענט ארײן. און א רעװערײ א כןןרכלען, װי בװןןנביק געשןןכטענע ןןקסן װןןלטן זיך םים דעם טויס גע• ראנגלס... דער שד מיט דעם ױנגל זענען שױן װײס אויםערן דןןרף געװען, און דןןס בלוטיק געשרײ, און די װזןלקנם שנאה הןןבן זיך ביז בו זײ דערסרןןנן. סרעגם דער טאטע: — װןןם האססו דןןרטן ןןפגעסוןז — גןןרנישס — זןןגס דער יונגל,—װײם איך װןןש — איך הןןב נןןר דןןס שטריקל סון םלעקל אראפנענוםען... ד־זאגל־י, ד־זאגל־י ראזא גוכמאן / בערלין הןןגל, הןןגל, עםערװײז, מיט איםפעט, מיט רעשז- םילכיק־װײםע קרעלן, בעשןןםענע סון כעם... שװעססער אויבן, בײזערםט זיך, לןןזס זיך גןןרנישט רײרן, און דײן בןןפ דער גילרערנער שמײםש דעם הימלס רוקן. שװעססער אויבן, הארביקע, סיהןןס דיך װער באלײדיקט, ם׳הןןס דיך עםיץ ןןנגעקוקם, װו מען טוןר נישט קוקןז... בויג איך אויך מײן קןןפ ארןןס, לןןז ארןןפ די אויגן. מיט א כםארנעם װןןלקנדל װער איך אויך םארבױגן... שװעסטער ליבע, הארביקע, װןןס זןןל איך דיר םאכן, װןס זןןל איך דערבײלן דיר,—דו זןןלםס װידער לאכןז מ ײ ן טאג לארה ראנזקאפ / װא־שע ם׳בעםאלם די נאכם אין שװארבע שארבנם איבער םײנע אויגן די געשלןןםענע, און דורך סיםע, קרוםע שסאלטן. קוקט ארײן םײן גרויער םאג. דער סןןג װארםס בלאסע, טויטע שסראלן איבער םײנע אויגן די געשלןןסענע און רײםם זײ אױף םיט קאלטע םינגער, כ׳זןןל קוקן אין םײן גרויען םןןג. ם׳שװעבן םינגער קאלם און בלוטלןןז איבער םײנע אויגן די געשלןןםענע: זײ װינקען-בו און נארן םיך און שלעפן אין פײן גרויען סןןג. און ס־בינדן זיך די םינגער־שטראלן אין א דארן. לאנגן םעכער-בונד: דער היםל הןןט א םתים׳האנם םארלוירן, װןןס בענסשט מיך אויף םײן גרויען טןןג... דער שד אוד זײו ױנגל־־ (•וגס ניקי .*רןבישז מזזיית׳ן משה םטאװםקי / תל-אכיב אײנםןל איז דער *ד אין װעג געגאנגען. אין א שליחות איז ער גענאנגען און םים זיך מיטגענומען זײן ױנגל, ער זןןל אביסל ןןגקוקן די װעלט. דער װעג איז אים װײס געװען. ער הןןס אן ןןנזןןנ געהאס: ער זןןל אויםן װעג זין נישט םארהאלםן און םיס קײנעם נישט םארםירן קײן׳םחזקות. ןןפגעגאנגען א היבש שסיקיי װעג, קוםט םען םאר א דןןרף, זןןגם דאס ױנגל בום םןןםער: — טאסע, איך בין דורשסיק, איך װעל זיך ארײנכאפן אץ דןןרף יון נעםען א טרונק װאםער. — זןגס דער שד: — ם׳דארף נישס! זאנט דאם ױנגל: — סאסע, איך ג״ אױס פון דורשס: זאגט דער שד: — איך מאב אבער םורא, דו זאלםם דארט עמעבן נישט'סארפירן. שװערס אים דאם יונגל בײ אלעם, װאם בײ שדים הײ• ליק איז, אז ער װעס ױך נישס זױםען. און װעט קײנעם נישט סארםירן. נאר א סרונק װאסער און באלד בוריק. ייז דער שד םםבים, און זאגט אים אן, און םארזאגס אים: .אז לא יעלה ולא יבוא, עם זאל אים אםילו אויםן גע• דאנק נישם קוםען בו םארםירן װעלכע ם־איז שדישע שםיק. נאר א סרונק װאםער און בוריק*. ייז דאס יונגל אװעק, ארײן אין דארף אין ערשטן בעםסן הױף. א הויף. װי אלע הויםן. אויםן הויף א בעל• הביתסע און א קינד, װאם שפילס דך אין זאםד. א הין שארס אין םיסט אץ זוכט א װערעפל. א בהםה בײ דער קאריטע אין יײן זײס, און אין דער בװײםער זײט — א קעלבל בוגע• בונדן םיס א שטריקל בו א םלעקל. זאגט ער: — גוס םארגן — און מאכט א רחםנות־פנים: בעל-ביתםע, איך װיל א טרונק. נעםס זי דעם ליבריקי) און ג״ס אין שםוב ארײן אנ־ גיסן אץ אים װאםער םון דער גרױסער דזארע2). די בעל־הביתםע אין שסוב, און ער-א נעם אראפ דאס שטריקל סון םלעקל, און ער איז שוק נישסא. קוםס ארױס די בעל-הביתסע םיט דעם ליבריק אין האנס, קוקט דך ארוס: דאם ױנגל איז נישםא, די קאלב איז אפגעבונדן אק זױגם בײ דעד בהפה. לאזס זי ארויס א גרויס געשרײ און לױםס אפבושלעפן דאס קאלב. לאזם זיך נישם דאס קאלב, ראנגלס םען דך, דױערס עס לאנג, דאס קאלב איז שסארקער. װערם ד אץ בעס און הױבט עס אן בו שלאגן םיס די םים. װארסט זיך דאם קאלב אנידער, און םאכם זיך געסגרס... םאכס ד א גרױם געװאלד: םענםשן, דאם קאלב איז סיר געפגרס. אויף איר געשרײ — קוםט בו לויסן דער םאן. דערזען דאם קאלב אנידערגעװארםן, די םיםלעך אויסגעבויגן-במדט זץ• אין אים אן די רביהד.: — בוליב אביםל םילך הרגעס םען א קאלבז-און כאפם דך *ום שסעקן. •) יינריק־מג*-קדיגל. 0