Literarishe bleter · 1928-07-06 · 27 (6.7.1928) · p. Seite 527

527 יי״ן ויןסןר ליסןר 27 זא ד י פ א נ ט ז י ע דזשאו הימם. ײדיש: ד״ר א. אײםען, נױ-יזןרק רויזן־קנןןספן אויםגעםאכסו אויך די היאצינס דערבײו קעניגין םון מיםן-םאיו יעדע בלים אין יעדעם בלאט װערס םין זעלבן רעגן זאס. םין א שפאלט אין םעלד די מויז האלב־םארהינגערס קיקס ארויסו די םין װינסער דארע שלאנג שײלם איר הויט ביז זין-םארגאנגו זעסט די נעסט אויף בוים זיך װיגן. װי געםלעקטע אײער ליגן, און די זי די פליגלען שפרײט אויף איר בעט סין מאך געגרײס. אין דער ליארם און דער זשום. װען די בינען םליען איםו מיד די אײכל םאלט אין זינקט, װען דער הארבםט־װינט װײט אין זינגט. לןזז ארויס םאנטאזיע באלד, — נאך געניס װערט אלבדינג קאלסו טרעםס א פנים דען, אזײ ם׳זןל נישט װעלקןז און א פרוי, װעםענם ליפן בלײבן נײז װערט דען נישט דןןס אויג, כאטש טרײ, םיד װעןז גיט װו א געזיכט, װןןם געםעלט בײ יעדן ליכסז איז א שטים דען דא, װי בארט׳ װןןם םען װןןלט בלויז זי געגארםז — בײם באריר די םרײד בעפליסס: בלעזלעך — װען דער רעגן גיסט. לןןז םאנטאזיע דאן געםינען א געליבטע סאר דײן זינען: װי פרןןםערפין ליב און םײן, אײדער ס־הןןס דער גאס פין פײן זי געלערנט אויסבידריקן בדוגז, בײזקײט מיט די בליקןו גלײך װי העבע װײס אין בארט, װען איר לײב הןןט אומערװארט זיך אנספלעקט םון זײדן־טול, האלטנדיק דעם בעכער םיל םאר גןןט בעיס. — ל$ז זי לויז. לןןז םאנטאזיע פרײ ארויסו ברעך איר בוים און לןןז זי שװעבן, זי װעט אלדןןם גליק דיר געבן. — לןןז םאנסאזיע פרײ אין רוים. םרײד לעבט קײנמןןל נישט אין בוים. לןןז םאנטאזיע םרײ אין רוים. םרײד לעבט קײנםןןל נישט אין בויםו בײם באריר די סרײד בעםליםס: בלעזלעך װען דער רענן גיסם; לןןז דערםאר סאנטאזיע שװינגען, װײםער װי געדאנקען דרינגעןז פראל די שםײג םון גײםם נןןר אויף, אין בום היםל שטײגט זײן לויףז זײ, םאנטאזיע רײכע, םרײו זוםערם םרײד םליט גיך םארבײ, און דעם ירילינגס גליק און לוסט װעלקן װי זײן בלום און קוםטו װערםםו זאט םין הארבסט־םרוכם אויך — רויט דירך םוי און נעפלירויך, — װןןס איז נןןך בו סון םאראןז זעץ זיך בײ דעם סײער דאן. װען דןןס הןןלץ בעםלאםט זיך, לאכט, — שײנער גײםט םון װינםער־נאכם! — װען די ערד ליגם שסום און קאלם, אין דער שנײ זיך קלעפיק באלד בי דעם פױערס פרןןםםע שיך, װען עם שװינדס דער אװנט גיך, װײל םארשװערונג װערט געמאכט קענן אים םון טןןג םים נאכט. זעץ זיך דןןרט, דאן לןןז אהין. םיט אן ערפןןרכטיקן זין, דײן םאנטאזיע סליען װײט — זי הןןט העלםער בײ איר זײסז װינטער װײםט בלויז סרןןםט בי װעבן — זי קען ןןבער שײנקײט געבן, ברעננען איז זי אלבדיננ גרײט. גןןר די גאנבע זוםער-םרײד: אלע בליטן םון דעם מאי, גרןןזן, דערנער אויםדןןסנײו ם־גאנבע הארבםסיקע םארמעגן דורך געהײמנישפולע װעגן: זי םישט אלע פרײדן אוים. װי דרײ װײנען אין אײן בום, סרינקסטו טיף: דאן הערםטו װידער קלןןר סון װײםן שניט־בײט לידער, הערסס דןןם קןןרן רוישן שסיל, און געזאנג םון םויגלען םיל: הער! עם קלינגם, װי אין אפריל םון דער לערך דער העלער טרילו העדסם דןןם קראקען םון דער קרןן, װןןס זוכט בװײגלעך דןןרט און דןן, און דו זעםט װי ס־בלים געםישס םיןןלקעס און םארגעס-םיך-נישט, ליליען אין א װײסער פראכם, •) דו**ן ץי* *ס *יז *>ן די נרנסט■ *נניי■* וינ**ר. *ר *יו מנוירן *ץ;*17 *ין נ***ןרנן 1821.