Literarishe bleter · 1928-06-08 · 23 (8.6.1928) · p. Seite 449

449 ליסערארישע בלץםע ר 23 ז14 האראיד־1 אדװענטאװיטש (אינטערװױ פון ד•,ליטעוארישע בלעשער״) 1י דער *ױםפירונג 8ין ה. ליוויקס .נולם׳ אױף םדליס אין ןנירק. רןזסי םוורק *רנ*ם״;. ב י י באםת נישט, אויב כ־זןל הןןבן געװעזן ערגעץ אנדערש אױסערן טעאסער. — י$ כבין געװען אױף דער מלחפה, און דןוס איז געװען טראגיש, בלוםיק טעאטעח אין טעאסער ביט זיך אן אויםהער מײן דויערנדע יוגנט םון םרײד און םיפן בער. כהאב זיך איבערגעװארפן םון אײן טעאטער אין בװײטן. סון דער אפערעטע אין דער קןןמעדיע םון דער קאמעדיע בו דער דראמע-װו איך געפין אן ארט אויכבולעבן זיך. — לאםיר בעסער נישס רעדן ערנסט. שסעלט מיר נישט קײן שום ערנ ■ ססע, שװערע םראגן—האט אדװענסןןװיסש פלובים אי• בערגעריםן. גלײך װי ער װןןלם זיך דערמאנט אן עפעס-כגעהער נישם בו קײן שום קינסס־שולן, צו גו קײן שום סעאטראלע ריכסונג, כיװײם גןןרנישט בו זאגען װעגן קינםם,כװײם נישט מער װי גיס און ערלעך שפילן. דןןס איז מײן חוב, פונקט װי אן ארבעטער, װזןם מוז ערלעך אויםםירן די ארבעט, װעל■ כע מ־הןןט אים ןןנגעטרויט. — װי לעכערלעך— בעלאכם זיך שטארק אד• װענטאװיטש—איך באקופ כסדר בריװ םון יינגע אקסריסעס און אקטיארן כזאל זײ ןןננעמען אלם שילער, זײ לערנען. כסארשטײ נישכ, פארװאס זײ װענדן זיך גו מירז כ־קאן דאך גארנישס. כיהאב אלײן נישט געלערנס אין כ־קאן קײנעם נישט לערנען דעריבער. אדװענםאװיטש האט מיט זײן טןןן באשאםן עפעס אזא שטימונג, אז םאיז מיר באמת שװער געװעזן צו שטעלן װעלכע סאיז ערנסטע פראגע. אין אז כהןןב אים געפרעגס װעגן זײן קינסטלערישן קרעדןן, הןןט ער מיר גע• עגטםערט: — קודם-כל איז די גאזשע... ער איז ןןבער מיט אמןןל ערנםם געװאין: מײן קינסטלערישע קרעדא באשסײס דערין, װןןס כזיך אין באמי ײר *י ״9'לן - דנירה בןר אין אזעלכע •יעסן. די *ײכנונבען-פון 8. 8רידר*ז *יקוהין (יי 1*כ*> ה־ לײװיקם ,גולם״—דאס שםארקססע דראמאטישע װערק פין דער מאדערנער ײדישער ליטעראטיר האט עד היום נישט די זכיה געהאם אויפגעםירט בו װערן אין אריגינאל. דער ,גולם איז אױסגעשטעלט דורך דער *הבימה׳ אויף העברעאיש. איבטער האט דעם ״גולם׳ אויסנעםירס מארק אדנשסײן אויף פויליש. די פוילישע אויםס־רונג האט ארויםגערוםן א פאראינטע• רעסירונג אין דער טע• אטעסװעלט. דער רע• זשיםער הןןט געמאכט א דרײםטן פרוװ אויפ- גופירן דעם ״גולם* או־ף דער גרויסער בירק־ארענע. ארנשטײן איז געלונגען בובוציען די בעםטע פוילישע קינסטלערישע כחות און אויך דעם באװוססן פוילישן דראמאסישן ארםיטס קארןזל אד• װענםאװיםש. אנב, דער באװוםטער אקטיאר האס זיך אויך שוין בא• קאנט געםאכט מיט זײ• נע קרעאביעס אין א רײע פיעסן םון ײדישן רעפערטואר — — םאר דער םאר• שטעלונג אין צירק, םפילס זיך דער ספעציםישער צירק־ריח. װאס טראגם זיך םון די שטאלן. כ נעםין ענדלעך אדװענטאװיטשעם גארדעראב־צי• םער. אן אײנסאכער שטוב, א גרויסער סיש, ןןנגעלײגט םיט שםינקע, פארוקן, די װענט ןןנגעהןןנגען מיט געצײכנטע קלןןאון• מאסקעם. אדװענטא• װיסש: אפולער, קרעפ• סיקער מאן מים ליבע, גוםסוסיקע אוינן. ער איז אוים• געלעגס, םרײלעך׳הםקר• דיק, נישם ןןנגעצויגן. ער דערצײלם װעגן זיך: — םיר דאכט זיך אוים. אז כ־בין װי געבוירן געװןןרן בײם טעאסער, אז כבין ארױסגעװאקסן םון טע• אטר, בשפיל שוין אזוי ק. קיוװסקי י (ייי .גוי־-; לאנג, אז כגעדענק ןװונוןוים) (םהי׳י).