Literarishe bleter · 1928-06-08 · 23 (8.6.1928) · p. Seite 446

23 ןא ליםערארישע נלעסער 446 די קינדער הײםע ״סװיס פזןסײסאם׳ (זיסע קארכאפי) אין זיך געאײלט אהײם, באשלןןםן זיך איבערגובעטן. נשעת ער האט זיך געהוינן איבער די פינססערע טרעי, האבן זיך געעפנט טירן, שכנות הןןבן ארויסגעשסעקס די קעי און געזןןגס: — לאה האס געבוירן א ױנגל, ם׳זאל זײן מיט מזלז — סען זןןל שוין םון הײנט אן האבן בעםערע בײטןז — אז דער דןןקטןןר איז געקומען, האס דער יונג שוין געװאלרעװעס! אין קיך הןןבן זיך שכנות געפארעס בײם אויװן. ס׳האט געשמעקס מיט הינער-יויך, מיט געקעכץ. די בװײ מײדעלעך זענען באפאלן דעם פןןטער, געגעסן די ״סװיט פןןסײסאם׳ און געשריען: — פא, א ברודערל. אזא ייבעלע ברודערלן — איר מעגם א קוק טון א בחור,— האט א שכנטע װוי־ לעריש א שסופ געסון בערלען מיט אן עלנבויגן-גערןןסן אין טאטן, ער סטרײקט שוין, אוי, געװאלדעװעט ער: און אײדער ער האט בײט געהאט עפעס צו ענטפערן. האבן די םעכטער אים געשלעפט םאר בײדע הענס, ןןנגעזןןגט אױף פריער: — םא, דער םאטע איז דאז ^"די װונדערבארע װערק״*/ מין בארלםשן נ*-*רװענישן יןזםאניבש קנוט דדאמסון 1׳וקו.ע; וי *ננאנןנשן אין לעזןר ■ון די״״י-ןי־ארישע ונלןםןר״ יעדע װאך א בןך פון 64 זײםן. ביז אהער האבן די לעזער שוץ באקימען דאס לעצסע קאפיםל (ראמאן ײדיש םאלק הײלפערין (העפסן 1—111^— 536 זײסן) די לעצטע םרײד (ראמאן) ײדיש א. איװעניצקי (העפטן ^—11^ — 240 זײםן). ד י װאגלער (ראסאן) ײדיש י. באשעװים (העפםן ^1-111^^— 588 זײטן). די דרײ ביכער קאסרן אויפז ב־כער־מארק 5-4.20: גיל־ידז. די ^ליסערןריס? בל?ס?ר״ דשרשײנען ד$ם )ינ1סץ יןרן *דן סא־ אש דץר בייס הןכי ײי באץיזן •רײגזײרמנען יין •לזג װינקעלעך וון דשר ײריסיר װשלס יזזד?ר ײדיסנר ניסשרנר לײננער לײזננס נידר םיס גייוים אינ־זערעס די .ליס. בלעכנר/ די װיכסיקססנ ליסעייןסור יין קילסיר־סרןנלנמען װעי־ן בן״ הןנילס אין די .ליס ■לעסשר״. די ןנג?ז??נסס? ײדיש? סרײב?ר סין נןר דער װעלס ננםנן ןנסײי יץ רי ״ליס. *ל?ם?ר״■ אבאנאמענטס־פרײז: מיט דער ד־זאמםון־פרעמיע אין פוילן: 4/נ יזך — 12 נילת• אין אױסלאני: 4/י יןןר—50 2 דאלאר. (אן דער פרעםיע׳) אין פוילך ,/' יאר — 6 גילדן. אין אויםלאנד: ,/< יאר — ז דןןלאר 2 |}1׳*וס81א ,8?וא82״ואן\\ ,■״ו16ס1מ .יזס)!״! 6ןי• נ?לס: 8.58? .0 .א .9 ע — װי לאנג ס׳איז געװען ארבעט האב איך םארדינם, איצט גײ דו סארדינען; — םיס אזא פעקלז-הןןס לאה געװיזן אױפן בױך — אז כ׳װוין סיט אזא אומםענסש, װי דו, ביםשו גערעכט! — קײנער האלט דיך נישם. — לןןמיך נןןר בשלום איבערקומען, װעל איך מיט דיר שלןןנן כפרות — האבן די אנגעלאפענע ליפן בײ איר אננע• הויבן ציטערן און זי האט זיך צעװײנט. בערל הןןט ארײנגעשסעקט די גראבע םיננער אין די אױערן, זיך געבעטן: — הער אויף װײנען, הער אויף װײנען. צװײ אױסנעשפירטע מײדעלעך, אײנע קלענער פון דער צװײסער, זענען אנגעלאפן פון גאס מיס א םעקען: — מא, עםן! — אין קיך ארײן, צו אלדע יארן— האס בערל אויםגע• לאזם דעם בעס צו די קינדער. ס־איז געװארן א סומל. די קינדער האבן זיך באהו״לסן הינטער דער מוטער מיט א געװײן. בערל הןןט א כאפ געכון דעס ראק מיסן קאפעלױש און איז ארױס פון שסוב. םיהאס אים נישט נעארס, װאס עם רעגנט. ער האס געשפרײזס פון אײן גאס אויף דער צװײםער און אז דער רעגן ה$ס שסארק גענוםען ניסן, האס ער זיך פארקליבן אונסער א דעכל פון אן אפסײק. ער האס געקוקס װי םענטשן סוליען זיך אינסער שירעמס. שפריצן מיט די פיס, אײלן זיך און עם האס אים באנג געסון, װאס ער הןןם זיך צעקריגס מיטן װײב. שפעס אין דער נאכס איז ער אהײמגעגאנגען, מורא גע• האט. אז ער װעס לאנג דארכן קלובן. די כיר איז געױען *פן. אין צװײטן האלבן בעס זענען געלעגן ם־װײב סיט די קינדער. געלאזס פלאץ םאר איס. ער הןןט זיך געבעס אין קיך אױף בענקלעך, זיך נעדרײם, נישם געקענס אײנשלאםן. םארטאג איז בערל שױן געשסאנען אן אנגעסוענער, געזוכס נײם װײב אין בײסל א פ$ר סענם. ס־גאנצע פארמעגן איז באשטאנען פון צװײ קװאדערם. ם׳הארץ האס אים נישט געלןןזם נעמען און ער הןןס אװעקגעלײגם דעם בײסל. סיװײב הןןט זיך אראפגעקאטשעט א האלב אנגעסוענע, זיך געפארעט בײם טיש. זיך געדרײט און מיש א קרעכץ צוריק אװעק אין בעט ארײן. בערל איז געגאנגען םים דעלענםי סםריס. די געשעפםן זענען נאך געװען פארמאכט. פון בעקערײען און רעססאראנען האט זיך געסרןןגן דער ריח פון םריש געבעקס. עס האס אים ןןנגעהויבן נןןגן אונסערן לעפעלע און ער האט זיך געכאפם, אז םון נעכטן םיטאנ האם ער נארנישס געהאס אין מויל. פון געװױנהײט הןןט ער א שסעק ארײן נעסון די הענס אין די קעשענעס. ער האט ארויסגעשלעפס א קװאדער (םינף און צװאנציק סענס). ער איז געװען זיכער, אז דאס האט לאה זיך מיט אים געטײלט — געלאזט זיך םיט די קינדער א קװןן• דער און דעם צװײטן ארײנגעלײגט אים אין דער קעשענע. ם־הארץ בײ אים האס זיך א קןןרטשע געסון, געהײםן צוריק• סרןןגן דעם װײב םיס די קינדער דעם קװןןדער, זײ זענען בילכער. דןןס םרישע געבעקס איז געשטאנען אין װעג. ער ייז ארײן אין א בעקערײ גענומען א קאװע מיט זעסל. דערנןןך הןןס זיך ןןנגעהויבן א סאג װי נעכסן. װי אײערנעכסן, װי מים דרײ חדשים צוריק— .פיקעסן׳. מיםינגען. ארעםםן. בערל הןןט געארבעס סאר דרײ נישט געדענקט ס/ןןל הןןבן געװען םיםןןג. װי די שעהן װןןלטן זיך דורכגע• גנבעס. ער האס ערגעץ דערםאפט אביםל געלס, געקױםט פאר