Literarishe bleter · 1928-02-24 · 8 (24.2.1928) · p. Seite 158

ליסןרזריזן ג ל ן 6 ן ר 158 8 זא א1יפררף פרן דעם ײדישן שרײבער־פארײז צרם ערשטז יארצײט נאך יה1אש ןיס װערס א יאר זינס עם איז אװעק םון דער װעלט יהואש אײנער םון די בעסטע םײםטער, װאם דאס ײדישע קינסםלערישע װארט האט ארויםגעברץכט. װאם װײםער, אלץ םער םילס זיך, װי עס םעלט זײן קינסטלעריש װארט, זײן גײםטיקע געודיבנק״ט, זײן איםגעװײנלעכע ם־לםארביקע' פערזענלעכקײם. ער האט אונז איבערגעלאזען אלץ. װאס ער האט םארםאגט, אלץ װןןס ז״ן גײסט האס אנגע אםלט, אבער םיר האבן נאך איבט נישם געכון אינזער םוין חיב צו אים און צו זײן ליכטיקן אנדענק. נישט נאר ער האט דערהויבן דאם ײדישע פאעטישע װארר׳ ער האט דעם לעצטן צענדליק יאר פין זײן לעבי אפנעגעבן א גרויםער מאנומענמאלער ארבעט —זײן דיכטערישער איבערזעצונג פין גאנץ ת:'ך אויף ײדיש. אים איז באשערס געװען צו זען בײ זײן לעבן בלויז דעם ערשטן טײל םו, אט דעם גראנדיעזן װערק. דעם חומש. די איבעריקע טײלן װארטן גאך אויף דעם ליכס םון טאג או ף אונז אלעםען, אויף די ײדישע קרײזן, װאס סארשבײען דעם װערם, װאס עם האט דער תנ״ך אין דיכסערישן הײגסיקן ײריש פאר דער מאדערנער ײרישער קולסור, םאלט די פליכט צי זען, אז אש די איבעריקע סײלן םון יהואשס איבערזעצונג זאלן װאם שנעלער פארעפנטלעכט װערן. דער דאזיקער אוצר טאר נישט בלײבן לענגער אוםבאקאנט. דאס איז אבער נישם די אײנציקע ליטערא־ישע ירושה, װאם דער גרויםער פאעם האט אונז איבערגעלאזס. א היפשע צאל לידער, די פרוכס םון יהואשס רײסן דיכטערישן גײםס, זענען םארבליבן. און אויך זײ דארסן געבראכט װערן צו דער װעלס, צו דער ײדישער קולסור, צו דעם ײדישן לע;ער. םיר װענדן זיך דאריבער צו דער באװוססזיניקער ײדישער נעזעלשאסט םיט דער אויםםאדערונג, צו דערמאנען זיך אן דעם נאפען יהואש און צו סון אלץ װאם עם אױ מעגלעך, אז זײן לי־ טערארישע ירושה זאל װאס שגעלער אויסגעזאםלט װערן. דןןם איז אונזער םליכס צו דעם אנדענק פון אן ערשם־ראנגיקן ײדישן קינ■ סטלער און צו א רײכן גײםט. דאס איז אויך אונזער חוב צו דער ײרישער שפראך און קולםור. די ײדישע װעלט דארף װאס ניכער האבן דעם גאנצן תנ׳ך אין יהואשעם פײםטערהאםשער, טעקסם־געטרײער און דיכםערישער איבערזעצונני םיר אלע דא־פן זען םארעםנטלעכס די לעצםע שאםוננען פון יהואשס רײפן פאעטישן גײםם! םוז יעדער אײנער םון אונז העלפן דער .יהואש םארלאג געזעלשאפט׳ צו דערגרײכן אירציל —די ארױסגעבי־נג און די םארשםרײטונג סון יהואשעם אלע װערק י. >£1>>ם*שו, י. ד בןרקוןדיםש. ר. בר־נלן, 3. *. נאלז־• בןרג. א. נלאנץ לעיעלןם, •רא1. י. ד־װידט>ן. ױדי י>ו*ן, ש ױרסאן. ח. ליבערםאן, ה. לײװיק. י. כארינא־, ד־ר א םוקױני, ק סרטר, ש ניגןר, ד. •־נםקי, י.רי3• קינד. א. ר־זין, ד׳ר י. ש**ק־. תיהון טעוו־ן אינם ארטיקל סון אסתר שומיאטשער ,מאני לײב׳ אין פאריקן נומער .ליט. בל.', זײט 129. שפאלט ןן שירה 14 אנשטאט: שפירן זיך אונזערע ק י נ ד ע ר דארף זײן: שפירן זיך אונזערע ד י כ ט ע ר שורה 24 אנשטאם: ליגנדיק אין ב ע ם דארף זײן: ליגנדיק אין נ ע כ ס. פארלאג 3. קלעצקין, ווארשע רוד פינםהי דעה איביהער י י ד (דראםאסישע ■אעס?) •רייז 1 נילרן צו דער פײערלעכער עפנונג פון דער ײדישער האטעדרע בײ דער אל-יאוקרײנישער װיםנשאפט־אהאדעמיע 1 באגדיםובג פון ײדישן װיסנשאפטלעכן איב- סטיטיט אין װילנע םיר דאנקען אײך פאר דער אײנלאדוננ אויף דער םײער׳ לעכער עםעניננ סון דער קאשעדער. םיר באדויערן זײער, װאס םיר קאנען נישש דעלעגירען אונזערן א פארשכײער אויף דע*ם• דאזיקן ױם־סוב פון דער ײדישער קולטור; *ןןבער םיר באטײליקן זיך אין אים און פון דערװײםנם סילן פיר אױך, אז די פײערלעכע עפענוננ פין אײער ק •סערער װעט פארשריבן װערן, װי א װיכ• ס־קע דאטע א־ן דער געשיכסע סין דער נײע־ ײדישער קולטור אי, םון וע־ נײער ײרישער װיסנשאפט, װאם דינען זײ איז אױך דער ציל פ.*ן דעם ײרישן װיסנשאםטלעכן אינסשיסום. פיר זענען זיכער, אז עס זענען דא זײער פיל בארירוננם■ מאמענםן אין דער ארבעש פון אײער קאסעדרע און םון אינזער אינםשיסוט, װעלכע סאדערן א שטענדיקן קאנסאקט צװישן דידא• זיקע בײדע אקאדעםישע א:שכאלטן און, אז װאס װײטער װעט דערדאזיקער קאנטאקט װערן אלץ ענגער, צוזאםען םיט דעם װוקס אין דער אנטװיקלוננ זײערער. נעפש אן אוניער הארצ־קסבע באגריסונג צו דעם גרויםן קולסור־ױםיטוב םון די ײדיעע ראסן איז אזקראינע און אונזער װארעמסשן װונטש א־יף ערשאלג פון א־יער װיכםיקער ארבעס םון זײער קולסור, פאר דער קולטור סון די ײדישע יאלקס־םאסן אין דער גאנצלר װעלם. ןןרגאניזיר קאם. םאר דעם ײדישן װיסנשאםסל. אינסטיסוט זיד־ימן רײזעו, מ. װײנרײך װיונע, 25 יוני•־, 1928. 11 באגריסונג פון דער רעדאקציע ״ליטעראוישע בלעטער״ ח״ח םיר הזןבן באקופען אײער אײנלאדונג אויף דער סײערלע■ כער עפענונג םון דער קאטעדרע. עס סוס אונז באכת באנג, װאס םיר קאנען איצט נישט שיקן קײן ספעציעלן שליח בײצוזײן בײ דעם ױם־טזב פין ײדישער קולסור און פערזענלעך װינטשן אײך גרוים ערפאלג אין אײער ארבעם, — טוען םיר עם שריפטלעך. די םענםשן, װאס שםײען אין דער שםיץ םון דער םאר■ שונגס־קאשעדרע, גאראנטירן, או די ײדישע ליםעראטור־װיסנשאסט װעס ןןן סשק םיל נחת האבן םון דעם נײעם קינד. שוין די עסלע• כע אדבעםן, װאם זענען לעצםנס ארוים ארום דער קאשעדרע, זאגן עדות װעגן דעם טיםן פארשטאנד פאר דער ײדישער שפראך אין ליסעראסור־װיסנשאםס. די לעצטע 15—12 יןןר איז קיעװ באשערט געװען צו שפילן א װיכםיקע ראלע און םארשטארקן די םאזיציעם םין ײדישן שאםן, פון ״די׳נן װארם, — װינםשן פיר אײך םון טיפן הארצן ןןט די פאזיציעס אלץ םער צו באפעסטיקן. םיר קוקן זיך די גאנצע צײס אויםםערקזאם צו צו דעם, װאס עס טוס זיך בײ אײך, און םיר נןןטירן שטענדיק מיט סרײד אלע אײערע אויפסוען אין אונזערע ארגאגען. ביר גלויבן, אז אויף װײטער װעם די םארבינדונג צװישן אונז און אײך זײן םעס• טער און אײגענער. ״ליטערארישע בלעטער״ פארל־יאג ב• קד־יעצהין װ*י*מש. 3. 1-כן ש*נרי*ר 1928 י.